Tsubasa

Het was redelijk donker in het huis. Ik liep door de gangen en kwam Sunako tegen. Haar grote kille ogen keken me aan en ze liep verder. Hmpf, ik was niet zo weg van Sunako. Ze deed altijd kil tegen me. Ik liep ook verder en hoorde geroezemoes vanuit de zitkamer. Ik opende de schuifdeuren en grijnsde. Op de bank zaten hutemutje, Chrno, Lys en Rosette. Takuto lag languit op de sofa. Op de twee stoelen zaten Azusa en Mio. Ze waren abrupt stil toen ik binnenkwam. Takuto keek me aan. "Jij weet het vast.. Waar is Miyako?" vroeg hij. Geez wat kon ik me aan die gast ergeren. Hij was zo hebberig. Ik haalde mijn schouders op. "Is ze niet in haar kamer?" vroeg ik terwijl ik op de sofa ging zitten waar Takuto van was opgestaan. Ik volgde Takuto met mijn ogen. Hij liep nu te ijsberen door de kamer. "Ze heeft alweer niets gezegd en ze is niet in haar kamer" zei hij. "Ze is vast in orde" zei ik. "Hikari-chan is ook weg" zei Lys. Rosette en Azusa knikte. "Yamiko!" zei ik toen. Alle ogen flitste naar mij. Ineens leek iedereen het door te hebben. "Ze zijn haar vast halen!" Ik zag de onrust in Takuto's ogen. "Jij blijft hier anders verpest je alles" bromde ik tegen hem. "Nyaaa! Waarom bepaald iedereen hier toch altijd wat ik moet doen" hij sloeg met zijn vuist tegen de muur. Er kwamen hier en daar wat scheuren. "Omdat jij nogal moeite hebt met het beheersen van jezelf en je anders alles verpest" zei ik droog. Mio en Rosette lachte zachtjes. Ik zag dat Takuto me wel kon schieten.

Miyako

Azusa, die naast Jun zat, klopte hem wat onbeholpen op zijn rug omdat hij erg aan het hoestten was. Ik voelde dat mijn wangen rood werden. Ik keek weer naar Lys. "Je bent een wat?! Waarom heb je dat niet eerder gezegd!" vroeg ze dommetjes. Ik haalde mijn schouders op. "Hoe lang ben je het al" "Al der hele leven sufferd!" snauwde Rosette. Geez, die had last van een ochtenhumeur ofzo. Lys liet mijn handen los en dacht even na. "Het verklaard half waarom je nooit in het zwembad zat.." zei ze. Ik glimlachte schuldig. "Dat doe ik soms. Als jullie slapen" mompelde ik zachtjes. "Wat voor een kleur heb je!" Lys bleef maar doorvragen. "Rood" "Ken je meerdere Mermaids?" ik knikte. "Gaaf" "Mag ik het zien?" Ik keek haar vreemd aan. "Nu even niet" "Wat is er vannacht allemaal gebeurd" "Dat legt ze allemaal uit als het niet meer zo chaotisch hier is" hoorde ik de kille stem van Tsubasa zeggen. Lys en ik keken allebei naar de deuropening, waar Tsubasa stond. "Maar.." "Nee, later" Tsubasa liep naar een stoel bij ons in de buurt en ging zitten. "Weet Takuto het?" vroeg Azusa. Ik wilde net aan mijn antwoord beginnen toen ik een bekende stem hoorde. Ik kreeg kippenvel en keek naar mijn bord. "Weet ik wat?" Voetstappen naderde, ik voelde een koude hand op mijn schouder, aangezien Shinigami's nou eenmaal koud zijn en geen temperatuur voelen. "Oeps" hoorde ik Azusa zachtjes zeggen. "Wat weet ik niet wat jullie blijkbaar wel weten" Ik hoorde hoe zijn stem ongeduldiger werd. Ritsu nam het over. "Ohayo Takuto! Waarom ga je niet gewoon even zitten! Je komt het vanzelf wel te weten" zei ze met een grote grijns. "Baka" zei Mio tegen haar. Takuto liet mijn schouder los en ging naast Shizuo zitten.

Hikari

Met mijn haren nog nat van het douchen liep ik de eetkamer in. Onbewust zoch ik de ruimte af naar die warrige lichtblauwe haren. Shin was er nog niet. Ik voelde mijn wangen rood worden. Waarom zocht ik hem eigenlijk? Ik had hem net nog gezien. Wat ongemakkelijk liep ik naar de lange tafel waar Miyako, Jun, Mio, Shizuo, Ringo en Lys zaten. Ik ging naast Ringo zitten en keek naar Miyako. Lys had haar handen vast en keek haar ernstig aan. "Ohaiyo Gozaimasu." kraaide Ringo vrolijk. "Ohayo." zij ik terug. "Je komt net op tijd." zei Ringo met een onschuldig lachje op haar gezicht. "Miyako-chan ging net vertellen over het feit dat ze een Mermaid is." Jun verslikte zich in zijn koffie en Shizuo's sigaret gleed tussen zijn lippen vandaan. "WAT?!" riepen Miyako en ik in koor. "Hoe weet jij dat nou weer?!" Ringo nam met een uitgestreken gezicht een slokje thee. "Ach, ik heb zo mijn bronnen." zei ze opgewekt.

Miyako

Ik haalde diep adem en liep de gang op. "Miyakooo~" hoorde ik achter me. Ik keek om en stapte geschrokken achteruit. Ritsu's gezicht was recht voor me. Ze grinnikte. Mio kwam om de hoek. "Mooh, Ritsu!" zei ze boos en ze gaf haar een dreun op haar hoofd. "Hitai" jammerde Ritsu. Met zijn drieën liepen we verder naar de eetzaal. Het was nog best leeg. Waren we te laat? Ik zag een blad hangen. Er zaten schattige stickers van Yui op en Tsumugi's nette handschrift meldde dat het ontbijt later was. "Ohayo" zeide Ritsu, Mio en ik in koor. "Ohayo" zeiden de mensen die er zaten. Het waren er echt niet veel. Ik zag Azusa, Yui (Haar roze haar en duivelstuff was onmisbaar), Ringo, Ryouko, Jun, Shizuo en alle Vocaloids. Ik hoorde ook geluiden op de gang. De rest kwam er ook al aan. We liepen naar ongeveer het midden van de lange tafel. Ik ging naast Jun zitten, naast me was een lege stoel. Tegenover me zaten Ringo, Mio en Shizuo. Wanneer zou Takuto komen? Zou hij merken dat ik zijn speldjes inhad? Ik moest glimlachen en voelde een blos op mijn wangen. Het werd drukker aan tafel en het geroezemoes werd steeds harder. Rosette kwam aanlopen en ze was best stil. Ze ging naast Shizuo zitten. Ze werd gevolgd door Lys en Chrno. "Ohayo" zei ik nogsteeds schor. Lys keek me met grote ogen aan en ging snel naast me zitten. Ze pakte mijn handen vast. "Ik wil dat je me alles verteld" zei ze ernstig.

Mitsuki

Rosette stond op en ging snel naar mij toe. Takuto schudde me nogal door elkaar. "Mitsuki! Mitsuki" riep hij nogal in paniek. Lys was lijkbleek. Wat was het toch een rotdag vandaag. Chrno liep naar Lys toe om haar wat te kalmeren. Rosette ging met haar hand richting mijn ketting maar Takuto sloeg haar hand weg. "Raak het niet aan" blafte hij naar haar. "Waarom niet! Het doet raar!" gilde Rosette zowat. Takuto haalde diep adem en kalmeerde zichzelf. "In die twee jaar dat ik met Mitsuki om ga, heeft ze die ketting nog nooit afgedaan of opengemaakt. Ik mocht het niet aanraken. Waarom zou jij dat verdomme dan wel mogen!" zei hij. "I-ik.." Rosette was sprakeloos. "Wat ga je nu doen?" vroeg Rosette. Takuto haalde zijn schouders op en dacht even na. "Ik breng haar naar haar bed, dan komt het vast wel weer goed" zei hij. Chrno knikte. Takuto tilde me voorzichtig op en liep terug naar binnen. "Ik vind het jammer dat de avond ze gelopen is" mompelde Lys beteuterd. Rosette pakte een emmer water en gooide het vuur uit. Chrno rolde de matjes op. "Wij kunnen beter ook naar binnengaan. De rest zal het ondertussen ook wel zijn" zei hij. Lys knikte. Met zijn drieën liepen ze naar binnen. Ondertussen liep Takuto door de gang opzoek naar mijn kamer. Na wat zoeken had hij het gevonden en ging hij naar binnen. Hij legde me op bed neer en deed de gordijnen dicht. Daarna ging hij op het bed zitten. Ik kwam langzaam terug bij zinnen en draaide me om. Mijn hoofd bonkte en ik opende mijn ogen. Ik schrok van Takuto toen ik hem zag zitten. Voorzichtig ging ik zitten. Ik rilde en trok de dekens over me heen. "Wat gebeurde er net?" vroeg Takuto. Ik was stil. "Als je het niet wilt zeggen is het ook goed" mompelde hij. "Takuto-kun.. Ik moet je wat vertellen.." begon ik met tranen in mijn ogen. "Ik ben een.. Ik ben een" ik kwam niet uit mijn woorden. "Laat maar, vergeet alles maar" zei ik toen.

Mitsuki

"Doushi yo* kana, kana?" mompelde ik. Takuto haalde zijn schouders op. Ik zuchtte. "YADAAAAAAAAAAA!" Ik schoot van Takuto los en keek geschrokken. Ik voelde me slap, alsof iemand mijn energie leende. Mijn ketting lichte fel op. Verdomme! Wat was dit? "Mitsuki, wat is er met je ketting?" vroeg Lys met grote ogen. "I-ik heb geen flauw idee" bracht ik uit. Ik hoorde de gil weer en greep naar mijn hoofd. Ik kneep mijn ogen dicht en zag een oranje gloed. Dat was niet goed! "Mitsuki, daijoubu?" Takuto pakte mijn hand vast maar ik trok mijn hand weer los. Het vuur knetterde en werd hoger. Ik opende mijn ogen en keek naar Takuto. Ik wilde het hem vertellen, maar dat kon niet. Ik voelde me misselijk, ziek. Mijn ogen rolde in mijn oogkassen en mijn zicht werd slecht. Ik merkte dat ik nog opstond om weg te gaan, om wat te gaan drinken, maar ik kwam niet ver. Op het moment dat ik mijn eerste stap zette werd het zwart en viel ik om. In mijn hoofd was weer die gil. Het storf langzaam weg. Weer de enge mannenlach. Ik wist het. Het kwaad had de Orange Mermaid te pakken. Ik lag op mijn zij op de grond, mijn krullen kronkelde langs me heen over het gras, de schelp aan mijn ketting klapte open en de rode parel gloeide fel.

*Ik heb geen flauw idee of je het zo speld.. of is het spelt)?

Mitsuki

Ik wilde Hikari eigenlijk achterna gaan maar mijn gevoel zei dat ik dat niet moest doen, dus ik bleef zitten en keek naar waar Hikari naartoe was gegaan. Lys stond naast het kampvuur met een kleverige, druipende, roze marshmallow in haar hand. Haar gezicht stond nogal geschokt. Chrno en Rosette wisten niets te zeggen. Net als ik. Ik keek de kring rond. Wat nu? Hadden we een groot probleem?

Hikari

Verbaasd keek ik naar Mitsuki, die net ineens wakker was geschrokken. Ze keek wat paniekerig om zich heen. Ik wilde net naar haar toe buigen om te kijken of alles goed was toen ik mijn mobiel in mijn broekzak voelde trillen. Even ging er een rilling over mijn rug, maar toen viste ik het toestel uit mijn zak en opende het bericht. Terwijl ik naar de inhoud staarde voelde al het bloed uit mijn gezicht wegtrekken. Een gezicht identiek aan het mijne keek angstig in de camera, haar korte haren warrig en sprieterig, haar donkere make-up uitgelopen. Boven haar linkerwenkbrauw zat een diepe snee, en langs haar oog liep een spoor van opgedroogd bloed tot aan haar jukbeen. Tegen haar slaap rustte de glanzende zwarte loop van een pistool. Ik sloeg mijn vrije hand voor mijn mond en langzaam gleed het mobieltje uit mijn vingers. Mitsuki en Takuto keken me bezorgd aan. "Wat is er?" vroeg Lys verbaasd. Ik schudde mijn hoofd. Shin en Chrno, die nog bij het vuur stonden kwamen ook aanlopen. "Wat is er gebeurd?" vroeg Chrno. Lys wees naar mijn mobieltje, die met het beeldscherm naar beneden op het kleed lag. Shin liet zich op zijn knieën zakken en legde zijn hand op het toestel. "Mag ik?" hij keek me vragend aan. Ik knikte en keek hoe hij het mobieltje oppakte en omdraaide alsof het ieder moment kon ontploffen. Toen hij de foto zag vertrok zijn gezicht. Één voor één ging het mobieltje de groep rond. "Je moet de politie bellen." zei Chrno ernstig. Shin en ik schudde ons hoofd. "Daar hebben ze al over gedreigd." zei Shin. "Yami-chii..." mompelde Mitsuki geschokt. Ik voelde me misselijk worden. "Ik moet even..." zonder mijn zin af te maken stond ik op en begon ik richting het bordes te lopen. "Hikari, wacht!" Shin stond ook op, maar ik schudde mijn hoofd en begon te rennen. Ik wilde even alleen zijn.

Mitsuki

"Baka" mompelde ik zachtjes tegen Takuto. Ik schoof langzaam naar hem toe en sloeg mijn armen om zijn linker arm. Met mijn hoofd leunde ik voorzichtig tegen zijn schouder. Ik staarde afwezig naar het vuur. Lys stak aan marshmallow op een stok en hield het boven het vuur. Rosette volgde haar voorbeeld. Ik was bek af en hield met moeite mijn ogen open. Ik knipperde langaam en bleef in het vuur staren. Mijn oogleden werden zwaarder en ik hoorde gegil in mijn hoofd. "Nee! Laat me los! Geef mijn parel terug!" en enge mannelijke lach. "Orange Pearl.." en doffe klap en het was weg Mijn ogen vielen dicht en ik sliep. "Oi! Mitsuki! Niet weer. Nya~" Takuto zuchtte. Ik was weer terug in mijn oude gewoonte gevallen. Zomaar uit het niets in slaap vallen. Takuto veegde een krul uit mijn gezicht en hoopte dat zijn blos niet te zien was.

Mitsuki

Ik twijfelde. Ik kon het niet vertellen. Dan werd ik schuim! "Er is niets" zei ik snel. Ik zag dat Hikari me nie geloofde. "Ik dacht alleen aan vroeger" dat was waar. Ik was net nog aan mijn vroegere vrienden aan het denken. Inori, Misa en haar tweelingzus Rima, Sven en Minako. Ze was dan wel mijn zus, ik beschouwde haar als een vriendin, al deed zij dat overduidelijk niet. Het vuur ging aan en ik schoof wat naar achtere. Ik hield niet van vuur. "Jullie gaan gewoon weg zonder mij!" zei Lys met een rode blos op haar wangen. Ze had een grote zak met marshmallows vast. "Gomen ne, Lys-chan!" zei Chrno die in het vuur pookte. Ik trok mijn knieën op en sloeg mijn armen eromheen. Ik hoopte dat het niet ging regenen. Kort sloot ik mijn ogen. Morgen, na het werk, zou ik naar de zee gaan! Ik zou gaan zoeken naar de plek waar ik vandaag kom. Naar de plek waar ik nog nooit ben geweest en toch zal ik de weg weten. Omdat die in mijn hart geschreven staat. Ik opende mijn ogen en keek nu nogal vastberaden. "Mitsuki, je lijkt net een Manga-karakter" zei Takuto droog. Ik kwam weer uit mijn gedachtes en werd knalrood.

Mitsuki

Ik richtte me weer tot mijn bord eten. Ik mocht dan wel glimlachen en vrolijk doen, vanbinnen was ik één grote chaos. Stilletjes at ik verder. Takuto keek vanuit zijn ooghoeken naar mij maar zei niets. Ik prikte doelloos in mijn eten en staarde ondertussen naar het tafelkleed. Ik herinnerde me de kleine, zwartharige Mermaid weer. Wie zou het zijn geweest? Hoe kwam ik met haar in contact? Kon zij me meer vertellen over alle Mermaids. Ik wist dat er 7 parels waren. Je had een Rode, een Zwarte, een Witte, een Violet, een Donkerblauwe, een Gele en een Oranje. Wat ik niet wist was waar ze zijn, hoe ze heten en hoe ze eruitzien. Het irriteerde me. Van irritatie sloeg ik met mijn vuist op tafel. De trillingen zorgde ervoor dat mijn glas drinken omviel, over mijn rode rok en witte shirt heen. "Shimatta!" zei ik boos. Ik was weer eens uit mijn doen. Ik had geluk gehad dat het water mijn parelketting niet had geraakt, anders lag ik nu als Mermaid op de grond en ik wilde niet dat iedereen mijn geheim ontdekte. Sawako kwam snel aanlopen met een doekje en depte mijn kleren zo droog als het lukte. Mijn wangen waren vuurrood en Takuto keek me vaag aan. Hij vroeg zich af waar ik last van had. Sawako liep weg met het doekje en ik raapte het glas op. Er rolde nog een druppel water uit, maar verder was het leeg. "Mooh.. Watashi no baka" mompelde ik zachtjes. Lys en Rosette keken me met grote ogen aan. Ik keek boos terug en had geen zin meer in het eten. Mijn hele humeur was omgeslagen en ik wilde het liefst weg, maar dat deed ik niet want dan zou ik mezelf een gigantische aansteller vinden dus ik deed een poging tot glimlachen. "Gomen" zei ik nog snel tegen Lys en Rosette. Met tegenzin en een slecht gemaakte glimlach begon ik weer te eten. Takuto schudde zijn hoofd.

Mitsuki

Ik nam een hap van mijn Omurice en keek naar Kaito, Shin en Hikari. "Ik ga vanavond een kampvuurtje maken" zei Chrno plots. Rosette keek hem grijnzend aan. "Oké! Klinkt gaaf!" zei ze vrolijk. Lys knikte instemmend. Ik keek nu naar Chrno, Rosette en Lys. "Wij komen ook!" besloot ik voor Takuto en mij. Ik hield dan niet van vuur, maar een kampvuurtje is altijd gezellig. "Gaan we dan ook marshmallows roosteren?" vroeg Lys die haar lippen aflikte. Rosette en ik knikte meteen. "Hiki-pi-chan-san, kom je ook naar het kampvuur straks?" vroeg ik aan Hikari. Ik vond dat ze even moest worden afgeleid en wat leuks moest doen. "En jij? Shin-kun"

Mitsuki

Ik zat stilletjes naast Takuto en staarde naar mijn bord. Wat moest ik zeggen? "Mitsuki, je bord wordt er heus niet voller van als je er alleen maar naar staart" zei Lys die met haar hand voor mijn ogen zwaaide Ik schrok een beetje en keek haar aan. "Geez. Je hoeft niet zo te schrikken" zei Lys zachtjes. Ik zette een glimlach op en pakte wat te eten. Mijn honger-gevoel was weg. Waar had ik last van? Rosette was druk in gesprek met Chrno over wat er die middag wel niet was gebeurd. Takuto luisterde en gaf commentaar als hem iets niet beviel. Chrno schudde lachend zijn hoofd. Toen keek ik weer naar de deuropening en ik wenkte Hikari.

Hikari

Lusteloos keek ik vanaf mijn bed door het raam naar buiten. Er was een natte plek op mijn kussen ontstaan van de tranen. Buiten was er van het mooie weer niks over. Dikke regendruppels tikten tegen het raam. Ik hoopte dat onee-chan droog zat. Er werd zachtjes op mijn deur geklopt. Meteen vloog ik overeind. "Onee-chan?!" riep ik hoopvol. "Ehm... Nee..." zei een zachte stem. De deur ging langzaam open. Nana-san stond in de deuropening en keek naar de grond. "Shin vertelde me..." begon ze. Ze keek me bezorgd aan. Ik slikte. Zo had ik haar nog nooit gezien. "We gaan eten!" zei ze toen. Ze probeerde te glimlachen. Ik knikte en stond langzaam op. Zonder een stap te verzetten keek ik naar Nana-san's schoenen. Er viel een ongemakkelijke stilte. We wisten allebei niet wat we moesten zeggen. Na een tijdje spreidde Nana-san onzeker haar armen. Zonder iets te zeggen omhelsde ik haar en huilde een beetje. Mijn hoofd was ter hoogte van haar sleutenbenen door de hoge plateauzolen die ze droeg haar magere armen klemden zich om mijn schouders. Ik wist dat ze heel slecht was met dit soort situaties. Ik maakte me los uit haar armen en veegde mijn tranen af.Ik had nu wel genoeg gehuild. Ik schonk Nana-san nog een waterig glimlachje en ging haar voor richting de eetzaal. Toen we in de deuropening stonden zag ik dat Lys naar me ons wees.

Mitsuki

Takuto keek geiriteerd om toen Rosette en Lys achter hem stonden. Rosette draaide zich met haar rug naar hem toe en deed weer alsof ze zichzelf intiem omhelse. "Oh Takuto" piepte ze. Lys kreeg de slappe lach. Takuto's gezicht werd rood. "Mooh! Jurusai kodomo-tachi" zei hij boos. "Beeh!" Rosette stak haar tong uit en trok aan haar linker-onder-oog-lid(is dat een woord?!) Met een plof liet ze zich op de stoel rechts van Takuto ploffen. Lys liep naar de overkant en ging daarzitten. "OI! CHRNO!" riep Rosette naar de andere kant van de kamer waar Chrno net naar binnen kwam. Chrno keek snel door de kamer en zag Rosette zitten. Hij liep er naartoe en ging tegenover haar zitten. Ik kwam achter Tsubasa aan de eetkamer binnen. Voorzichtig zette ik het eten op tafel, net als Misuzu en Tsubasa. Toen alles op tafel stond wat op tafel hoorde te staan deden we onze schorten af en hingen die op aan het speciale rekje wat we daarvoor hadden. Mijn ogen schoten de tafel langs opzoek naar een lege stoel. Misuzu huppelde naar Rin en Len en ging daar tussen zitten. Tsubasa ging met rode wangen naast Kaname zitten. Ik zag dat Rosette overdreven aan het wenken was en moest lachen. Snel liep ik naar de lege stoel naast Takuto en ging zitten. "Waar is Hikari-nyu?" vroeg ik. Lys wees naar de deuropening.

Tsubasa

Ik deelde de kaarten uit en Tsumugi deed vrolijk met het spel mee. Ik hoorde autodeuren dichtklappen en twee opgewekte stemmen van Lys en Rosette. Ik keek uit het raam en zag dat Chrno er ook nog bij was met een Mitsuki K die nogal down leek. Wat zou er zijn gebeurd? "Tsubasa, jij bent aan de beurt" zei Yuuki die me aanstootte. "Oh!" Ik draaide mijn hoofd van het raam weg en speelde verder.

-Yay.. Weer inspiratieloosheid-

Tsubasa

Lys klemde zich goed vast in de auto want Rosette scheurde er weer eens als een maniac vandoor. Mitsuki K hield zichzelf ook goed vast. Chrno was er nogsteeds niet aan gewend. Lys was blij toen ze de oprijlaan opreden.
Ik was aan het kaarten met Yuuki en Zero. Tot nu toe had ik alles gewonnen, wat Zero totaal niet beviel. Yuuki leek het niet veel te schelen. Ik keek even naar de klok. Het ging ondertussen weer richting etenstijd. Vandaag was het mijn beurt, samen met Mitsuki en Misuzu. Ik hoorde een auto aankomen. Tsumugi kwam de kamer waar wij zaten binnenlopen met een schaal met taartjes en thee. Ze zette het voor ons neer en ging zitten. "Wil je meedoen?" vroeg Yuuki. Tsumugi knikte met een lieve glimlach.

Mitsuki

Lys ging naast Mitsuki in de auto zitten en hield haar steeds in de gaten. Wat had ze medelijde. Ze wilde iets zeggen, iets troostends, maar ze wist niets. Chrno stapte voorin en Rosette sloeg haar deur dicht. Lys maakte snel haar gordel vast.
Toen Takuto weg was liep ik naar binnen. Karen was net achter. "Wat zie jij eruit!" zei ze. Ze trok me voor de spiegel. Mijn blouse was zwart/groenig van de muur, mijn ogen waren rooddoorlopen van het huilen en de make-up die ik droeg voor het cosplayen was helemaal uitgelopen. Op de skinny zaten ook vlekken en mijn haar stak alle kanten op. "EH!?" Karen schudde haar hoofd. "Die kleren kun je wegdoen, die gaan niet meer schoon. Ga je gezicht maar wassen, tem dat kapsel van je en weer aan het werk" zei ze. "Honto ni gomennasai!" zei ik en ik ging doen wat Karen tegen me gezegt had. Toen ik mijn haren aan het kammen was kwam Makoto binnen. "Is die jongen van daarnet je vriendje?" vroeg hij geintereseerd. Ik haalde mijn schouders op. We hadden gezoend, betekende dat dat hij mijn vriendje was? Mijn wangen werden rood. Makoto grinnikte en ging weer weg. Ik deed snel mijn strik in en trok de zoet, roze jurk weer aan.

Mitsuki

Dit was tot dusver het gelukkigste moment uit mijn leven. Wie had dat nou verwacht? Ik niet. Ik schrok nogal toen mijn pieper begon te piepen. "Ik moet terug naar mijn werk" zei ik met een knalrood hoofd. Takuto was zo te zien nogal van zichzelf geschrokken en had rode wangen. "Ik breng je wel even" zei hij. "Sugoii" zei ik met een glimlach. "Maar Mitsuki zei dat.." Mitsuki's knieën begonnen te knikken. Lys keek haar bezorgt aan. "Meid, ik zeg altijd maar zo, niet een hand vol jongens, maar een land vol jongens" zei ze wijs. "Maar niet alle jongens zijn zo als Takuto" zei Mitsuki. Rosette zuchtte geiriteerd. "Nee, er zijn jongens zat die minder asociaal zijn" zei ze luchtig. "Mooh, Rosette, doe niet zo gemeen" zei Lys. Ze liep naar Mitsuki toe. "Daijobu?" vroeg ze terwijl ze haar linkerhand op Mitsuki's rechterschouder legde. Mitsuki knikte.

Sorry dat het inieminie is. Ik wil wel meer schrijven maar we gaan eten x3

Hikari

Rosette, Lys en Chrno keken me vragend aan. Mitsuki keek verontwaardigd naar de grond. Ik zucht opgelucht. Die zien we voorlopig niet terug als het goed is. Rosette's bezorde blik veranderde langzaam in een stralende glimlach toen ze mijn woorden tot zich door liet dringen. "Hikàri!" riep ze blij ze rende naar me toe en omhelsde me. Lys kwam er ook bij en sprong tegen Rosette op. Rosette stak haar hand uit naar Chrno. "Kom op Chrno, GROUP HUG!" Chrno schudde glimlachend zijn hoofd en sloeg zijn armen om ons heen. Mistuki keek wat verloren toe. "Doushite?" mompelde ze ongeloving. "Waarom gunnen jullie mij Takuto niet?" Rosette maakte zich los uit de wirwar van armen. "Simpel." zei ze. "Takuto en Mitsuki zijn al jaren de beste vrienden. Mitsuki heeft het zich blijkbaar recentelijk pas grealiseerd, maar het is al sinds de dag dat we in de villa gingen wonen voor iedereen obvious dat Takuto meer voor haar voelt dan alleen vriendschap." Ik voelde mijn wangen gloeien. Ik wist het ook pas een dag... Mitsuki keek Rosette ontzet aan. "Weet je dat zeker?" vroeg ze smekend. "Honderd procent." zeiden Lys en Rosette in koor.