Hikari

Lusteloos keek ik vanaf mijn bed door het raam naar buiten. Er was een natte plek op mijn kussen ontstaan van de tranen. Buiten was er van het mooie weer niks over. Dikke regendruppels tikten tegen het raam. Ik hoopte dat onee-chan droog zat. Er werd zachtjes op mijn deur geklopt. Meteen vloog ik overeind. "Onee-chan?!" riep ik hoopvol. "Ehm... Nee..." zei een zachte stem. De deur ging langzaam open. Nana-san stond in de deuropening en keek naar de grond. "Shin vertelde me..." begon ze. Ze keek me bezorgd aan. Ik slikte. Zo had ik haar nog nooit gezien. "We gaan eten!" zei ze toen. Ze probeerde te glimlachen. Ik knikte en stond langzaam op. Zonder een stap te verzetten keek ik naar Nana-san's schoenen. Er viel een ongemakkelijke stilte. We wisten allebei niet wat we moesten zeggen. Na een tijdje spreidde Nana-san onzeker haar armen. Zonder iets te zeggen omhelsde ik haar en huilde een beetje. Mijn hoofd was ter hoogte van haar sleutenbenen door de hoge plateauzolen die ze droeg haar magere armen klemden zich om mijn schouders. Ik wist dat ze heel slecht was met dit soort situaties. Ik maakte me los uit haar armen en veegde mijn tranen af.Ik had nu wel genoeg gehuild. Ik schonk Nana-san nog een waterig glimlachje en ging haar voor richting de eetzaal. Toen we in de deuropening stonden zag ik dat Lys naar me ons wees.

Hikari

-Ehm... Mitsuki? Horen Miku en Tsumugi niet in de repetitie te zitten? (A)-

De repetitie vloog voorbij. Ik was net voor de zoveelste keer de mist in gegaan toen Haruhi weer in haar handen klapte. Nana-san veegde haar haar uit haar gezicht en ging op een stoel zitten. "Gomen ne, Nana-san." prevelde op. Nana-san keek geirriteerd voor zich uit. Met hangende schouders liep ik naar Shin en Takuto toe, die hun gitaren aan het opbergen waren. "Trek het je maar niet aan." zei Shin, terwijl hij zijn zwarte gitaartas dichtritste. "Op de live zelf hoef je toch niet met haar te zingen." Ik knikte braaf. "Maar ik hoop wel dat Mitsuki de volgende keer wel kan." Shin dacht even na. "Dat is pas over twee dagen toch?" Ik knikte opnieuw. Shin legde zijn hand op mijn hoofd. "Daijoubu." zei hij grijnzend.

Hikari

Met open mond keek ik hoe Nana-san het eerste couplet van Magnet inzette. Haar stem was zo anders dan die van Mitsuki! Veel rauwer en zwaarder. Bij de bridge moest ik inzetten, maar Nana-san's stemgeluid bracht me in de war en ik zong de verkeerde partij. Nana-san stopte met zingen. "Nani oshite iru?" vroeg ze geirriteerd. Ik bracht mijn handen naar mijn gezicht. "Gomennasai! Tada... Ik ben Mitsuki's stem gewend." Nana-san liet haar wenkbrauwen zakken. "Mitsuki is er niet, dus wen er maar aan." zei ze fel. "Hai." zei ik beschaamd. Tamaki wierp vragend een blik op Shin, die zijn duim opstak. Tamako begon opnieuw, en al snel vielen Shin en Takuto in. Nana-san pakte de microfoon opnieuw en begon opnieuw te zingen. Ik haalde diep adem en viel in. Met grote moeite wist in toon te houden. Tijdens het zingen keek ik naar Takuto, die afwezig aan zijn snaren plukte. Ik vroeg me af of hij Mitsuki net zo miste als ik.

Hikari

Nobu-san, Nana-san en Tamaki bogen alledrie tegelijk hun hoofd. "Yoroshiku onegaishimasu." zeiden ze in koor. Haruhi knikte tevreden. "Yosh! Laten we beginnen! Tamaki, jij kan piano spelen voor de Magnet-meiden!" Ze wierp een blik op mij en zocht de rest van de zaal door met haar ogen. "Ara? Mitsuki-pyon wa?" Mio stak haar hand op. "Ano, Mitsuki-chan moet werken vandaag." "Sou ka..." mompelde Haruhi afwezig. "En Takuto?" niemand antwoorde. Haruhi haalde haar schouders op. "Zal wel te laat zijn. Dan moeten jullie maar vast beginnen. Nana-san, neem jij Mitsuki's vocalen voor nu even over?" Nana-san wees verbaasd op haar borstkas. "Atashi? Betsuni ii kedo..." "Mooi." zei Haruhi zonder naar Nana-san te luisteren. "En dan kan Nobu-san de gitaarlijn wel doen tot Takuto er is." Nobu-san knikte langzaam. Haruhi keek opnieuw de zaal rond. Haar blik bleef even hangen op Kaito, en toen op mij. "Yami-chan wa doko?" Ik keek ongemakkelijk de zaal rond, alsof ik dacht dat ze er wel was, ookal zag Haruhi haar niet. "Shiranai." zei ik zachtjes. "Mooh! Ano ko..." riep Haruhi geirriteerd. "Jij!" ze wees dreigend op Kaito. "Ga jij haar eens even ophalen!" Kaito keek verbaasd op. "Ore? Doushite?" "Omdat jij met haar moet zingen natuurlijk!" riep Haruhi alsof het gesneden koek was. Kaito stond op en liep vertwijfeld de deur uit. Ik keek hem bezorgd na. Had onee-chan haar rol in de live nou geaccepteerd of niet?

Hikari

Met mijn mond nog vol brood haastte ik me naar de muziekruimte, op de voet gevolgd door Kuze-san en Mizuki. Haruhi stond ons al op te wachten en klakte afkeurend met tong. "Hosoi yo, antatachi!" Ik keek haar verontschuldigend aan en boog mijn hoofd. "Gomennasai." Haruhi's strenge blik veranderde in een ongewonden grijns. "Ga nou maar snel naar binnen!" Opgelucht liepen we de zaal in en gingen op één van de houten banken zitten. Haruhi ging voorin de zaal staan als een leraar voor de klas. Niemand wist precies hoe en waarom, maar toen deze groep ontstaan was had Haruhi zichzelf meteen tot voorzitter gebombardeerd, en niemand had haar tegengesproken, dus was ze nu nog steeds de voorzitter. Haruhi klapte in haar handen. "Vandaag,"
begon ze opgewonden. "Mogen we drie nieuwe leden verwelkomen!" Ik sloeg mezelf tegen mijn voorhoofd. "Da's waar ook!" fluisterde ik. Haruhi gebaarde sierlijk naar de deur, die openzwaaide, alsof ze er een toverspreuk over uit had gesproken. Door de openstaande deur liepen drie figuren naar binnen, Nana-san, Nobu-san en Tamaki.

Hikari

Ik liep, nog steeds met Nana-san en Nobu-san op sleeptouw, de eetkamer in. "Hier eten we dus iedere dag." zei ik monotoon. Ik voelde me net zo'n gids die een rondleiding gaf door een museum. Ineens stormde er nog een gedaante de eetkamer binnen. "NANA!" gilde een meisje van Nana-san's leeftijd met een hoog voorhoofd, roodbruin haar en schattige, meisjesachtige kleren. "Hachi?" vroeg Nana-san verbaasd. "Wat doe jij hier nou weer?" Het meisje ging aan Nana-san's schouder hangen en zette een gekwetste blik op. "Hidoi yo Nana!" jammmerde ze. "Waarom heb je mij niet verteld dat Shin-chan ons had gevraagd hier te komen wonen?" Nana-san keek onschuldog het raam uit en floot alsof ze niks hoorde. "Mooh, Nana." mompelde Nobu-san. Hij pakte Hachi's hand en wees haar een plekje aan tafel. Nana-san liep achter hen aan en stak haar hand op. "Bedankt voor de rondleiding!" zei ze nog, voordat ze ging zitten.

Hikari

Mitsuki (K) keek de andere Mitsuki na en wendde zicht toen tot mij. "Wat hebben ze gedaan?" vroef ze op ijskoude toon. Ik werd er een beetje bang van. "Shirimasen!" zei ik snel. Mitsuki wierp een wantrouwende blik op de andere Mitsuki's kamerdeur, alsof ze erdoorheen zou zien wat er zojuist in Takuto's kamer had plaatsgevonden. Daarna draaide ze zich om, stak haar neus in de lucht en liep terug naar haar kamer. Ik bleef een beetje beduusd in de gang staan. "Ineens barstte Nana-san in lachen uit. "Geweldig!" riep ze enthousiast. "Ik kan niet wachten om hier in te trekken!" Nobu-san slaakte een diepe zucht. "Mataku."

Mitsuki

"Takuto is geen pervert" zei ik. "Ik heb gewoon bij hem geslapen'' piepte ik met een heel hoog stemmetje en een knal rode kop. Ik keek naar de vloer. Takuto keek naar het plafond en had zijn linkerhand achter zijn hoofd. "Eh.. Alleen maar geslapen desu ka'' zei Suiseiseki langzaam. Ik knikte. "Wat denken jullie wel niet van me!" zei Takuto boos. Nana moest lachen. Suiseiseki liep achter Hikari vandaan en stak haar tong uit naar Takuto. Daarna rende ze weg. Ik gaapte even en legde daarna mijn handen op mijn wangen. Ze voelde nogal warm aan en ik merkte dat ik rood was. Waarom schaamde ik me hier voor? De afgelopen twee jaar had ik niets anders gedaan. Hikari schudde lachend haar hoofd. "Suiseiseki-chan maakt ook overal zo'n probleem van" zei ze.

Hikari

Bezorgd keek ik Mitsuki aan. Zou Takuto haar echt lastiggevallen hebben? "Daijoubu?" vroeg ik voorzichtig. Nana-san stapte naar voren en keek Takuto uitdagend aan. "Dus dit is de pervert." Ze wierp een vlugge blik op Mitsuki. "Moet ik hem in elkaar slaan?" Ze hield haar vuist vol Vivienne Westwood-ringen omhoog. Takuto werd steeds roder. "Jij... wie denk je wel niet dat je bent?" Mitsuki aanschouwde het tafereel zwijgend en wreef slaperig in haar ogen. Ineens leek ze zich te realiseren wat er aan de hand was. Ze sperde haar ogen open en sprong tussen Nana-san en Takuto in. "Dame!" riep ze met een hoog stemmetje. Takuto leek nogal geïrriteerd dat hij verdedigd werd door een meisje en Nana-san trok geamuseerd een wenkbrauw op. "Oh jee... Stockholmsyndroom..."

Mitsuki

Ik werd wakker van alle herrie. Takuto had zichzelf ondertussen al los gekregen en rende in zijn pyjama de gang op. "STOMME ROT POP!" Zijn hele gezicht was knalrood. "Onee, hij gaat me vermoorden desu" Suiseiseki verschool zich achter Hikari. "Ara?" Nene bekeek Takuto. Zijn haar stak alle kanten uit en zijn shirt was nogal verfromeld omdat ik het daar had vastgepakt. Ik wreef door mijn ogen en stapte uit het bed. Ik was nogal nieuwsgierig naar wat er aan de hand was. "Nanni?" ik keek om de hoek van de deur de gang in. Het stond vol met mensen. Een Suiseiseki die achter Hikari verscholen stond, Takuto in zijn pyjama met een knalrood gezicht, een Nene die hem verbaasd aankeek. Nana en Nobu hadden een grijns op hun gezicht en Hikari snapte er niet veel van. Takuto probeerde Suiseiseki te grijpen en hij rende rondjes achter haar aan om Hikari heen. Ik begreep er niets van.

Hikari

Na dat Nana-san en Nobu-san me verteld hadden dat Shin ze had uitgenodigd hier te komen wonen waren ze mijn kamer binnengekomen en zaten we op mijn kamer te kletsen. Ineens hoorden we iemand dramatisch gillen. "KONO HENTAI! TAKUTO NO HENTAI! TAKUTO NO ECCHI!" "Hentai? Ecchi?" herhaalde Nana-san met een cynische grijns. "Nou, Nobu, zo te zien zijn we precies op de goede plaats terechtgekomen. "Hurusai." zei Nobu-san geïrriteerd. Ik keek onrustig naar de deur. Takuto? Hentai? Ik vroeg me af wat er aan de hand was. "Ik ga even... eh..." Ik gebaarde naar de deur. Nana-san sprong op. "Wij gaan mee! Wij willen ook hentai zien!" Ze greep Nobu-san's pols. "Chotto, Nana." protesteerde Nobo-san, maar Nana-san sleepte hem al mee de kamer uit. Ik volgde ze en knalde bijna tegen Suiseiseki op. Ze was helemaal hyper en kwam bijna niet uit haar woorden. "Takuto!" piepte ze opgewonden. "Takuto! Mitsuki... Ano... Mitsuki wa... Mitsuki wa..." Ik pakte Suiseiseki bij haar schouders en keek haar doordringend aan. "Suiseiseki, rustig. Vertel nou eens rustig. Wat is er gebeurd." Suiseiseki haalde diep adem en zei toen: "Takuto randt Mitsuki aan op zijn bed!"

Hikari

Toen ik de volgende ochtend wakker werd was onee-chan al weg. Ik vroeg me af of ze kwaad op me was. Ik had immers gisteravond als een kind bij haar zitten uithuilen. Zonder haar iets uit te leggen. Ik kwam overeind en trok mijn knieën op en keek op de wekker naast mijn bed. Er was nog anderhalf uur tot het ontbijt. Ik kleedde me vlug aan en pakte mijn gitaar. Ik ging op de stoel naast het bed zitten en haalde diep adem.

"Ashita nante, konai you ni to

nagatta yoru kazoe kirenai

Yume mo ai mo nakushi

ame ni utareta mama

naiteru naiteru naiteru naiteru."

Ik schrok op toen ik een stem hoorde bij de deur. "Hé, dat ken ik!" zei een hese vrouwenstem. "Ze speelt de akkoorden beter dan jij!" "Niet waar!" zei een jongensstem. "Dat zeg je gewoon omdat je gemeen bent!" Ik veerde overeind en trok de deur open. "Nana-san! Nobu-san! Wat doen jullie hier nou weer?"