Miyako

Ik rolde om in mijn slaap en werd wakker omdat ik werd tegengehouden. Slaperig wreef ik door mijn ogen en ging ik overeind zitten. Ik gaapte en keek naar rechts. Takuto sliep. Ik had hem nog nooit zien slapen en grijnsde. Wat onvast stapte ik uit bed en slingerde ik naar de badkamer. Na een snelle douche trok ik een zomers jurkje aan en ging ik met mijn hand door mijn haar zodat het wat meer krulde. Ik hoorde wat gerommel in mijn kamer en ging de badkamer weer uit. Takuto was opgestaan en hij stond recht tegenover me. "Ohayo" zei hij met een lage, schorre slaapstem. "Ohayo" zei ik, nogal vrolijk. Vandaag was ik in een goede bui. "Kan ik even je badkamer lenen, ik zie het niet zo zitten om in mijn pyjama over de gang te slenteren" "Ga je gang, ik ga alvast naar de eetzaal" zei ik terwijl ik naar mijn kast was gelopen en er een paar teenslippers eruit pakte. Ik hoorde de deur van de badkamer dichtgaan en de douchekraan ging aan. Ik voelde hoe mijn gezicht rood werd en liep snel mijn kamer uit. Niet veel later hoorde ik glasgerinkel vanuit mijn kamer. Suiseiseki. Snel ging ik terug, trok ik haar mijn kamer uit en liep ik verder naar de eetzaal. Niet luisterend naar haar geklaag en scheldwoorden vanwege de schrik. De eetzaal was richting vol aan het gaan, al was het merendeel mannelijk van wat er zat. Met een opgewekt gezicht plantte ik me tussen Shizuo en Ikuto. Tegeover me was een lege stoel en Jun. "Ohayo gozaimasu!" zei ik erg vrolijk. Wat deprimerende lage stemmen klonken terug. Tsubasa en Yuuki kwamen binnenlopen en gingen in de buurt zitten. "Ne, Miyako-chan, er komt geluid uit je kamer.." zei Tsubasa met een vreemde blik in haar ogen. "Oh, dat is Takuto" zei ik simpel. Tsubasa trok haar wenkbrauwen op. "Maaah, ik heb honger" zei ik terwijl ik me nog een keer uitrekte zodat mijn moe-heid weg was. Het was stil. Een voor een dropen er wat mensen binnen. Ik raakte in gesprek met Shizuo-tachi. Ik merkte nieteens dat Takuto binnenkwam en op de stoel naast Jun ging zitten. Ikuto vertelde iets waardoor ik helemaal dubbel lag. Jun grinnikte. Takuto keek met een jaloerse blik, dat ergerde me best wel.

Hikari

Met mijn haren nog nat van het douchen liep ik de eetkamer in. Onbewust zoch ik de ruimte af naar die warrige lichtblauwe haren. Shin was er nog niet. Ik voelde mijn wangen rood worden. Waarom zocht ik hem eigenlijk? Ik had hem net nog gezien. Wat ongemakkelijk liep ik naar de lange tafel waar Miyako, Jun, Mio, Shizuo, Ringo en Lys zaten. Ik ging naast Ringo zitten en keek naar Miyako. Lys had haar handen vast en keek haar ernstig aan. "Ohaiyo Gozaimasu." kraaide Ringo vrolijk. "Ohayo." zij ik terug. "Je komt net op tijd." zei Ringo met een onschuldig lachje op haar gezicht. "Miyako-chan ging net vertellen over het feit dat ze een Mermaid is." Jun verslikte zich in zijn koffie en Shizuo's sigaret gleed tussen zijn lippen vandaan. "WAT?!" riepen Miyako en ik in koor. "Hoe weet jij dat nou weer?!" Ringo nam met een uitgestreken gezicht een slokje thee. "Ach, ik heb zo mijn bronnen." zei ze opgewekt.

Miyako

Ik werd omhelst door een berg meisjes. Het gewicht van iedereen zorgde ervoor dat ik haast omviel. Ik hoorde een bekende stem en wurmde met wat losser uit de grouphug. "Heiwajima-kun" zei ik zachtjes. Shizuo keek naar me en zijn gezicht betrok. Zonder wat te zeggen liep hij weer verder. "Je stinkt naar zeerommel" zei Yui. "Goh, hoe zou dat nou komen" zei Tsubasa scherp. Ik werd losser gelaten. "Ik denk dat het verstandig is als Miyako nu gaat slapen, morgen wordt het wel uitgelegd" zei Kuze-san. Ik knikte. "Doe dat vest maar eerst even in de was voor je het teruggeeft" zei Tsubasa. Weer knikte ik. Hikari pakte mijn arm vast en haalde me voorzichtig tussen de menigte uit. "Oyasumi" zei ik zwakjes. Chizuru glimlachte warm en begon toen de overige meiden terug naar hun kamers te leiden. Hikari en ik liepen naar mijn kamer. Ik zag er flink op tegen Takuto straks onder ogen te komen. "Hikari-chii.. ik kan het Takuto niet vertellen" zei ik en ik stopte met lopen. "Waarom niet?" vroeg Hikari. "Dan verander ik in bubbels" Hikari keek me even vreemd aan. Ze begon zenuwachtig te lachen. Ik balde mijn vuisten. "D-dan.. Tja.. Uhm" Hikari dacht na. "Hij moet het zelf ontdekken.. Of iemand van jullie moet het vertellen" zei ik. We liepen stil weer verder. Uiteindelijk kwamen we dan bij mijn kamer. "Oyasumi" zei ik twijfelachtig. "Oyasumi nasai" zei Hikari. Ik liep mijn kamer binnen en Hikari liep ook weg. Zo snel als het ging trok ik mijn pyjama aan, morgen zou ik wel even in bad gaan, ik had er nu geen puf meer voor. Ik stapte in bed en viel meteen in slaap.

Hikari

Ik ging naast Miyako op de achterbank zitten en schoof door zodat Tsubasa er nog bij paste. Kuze gooide de deur dicht en ging voorin zitten, naast Mizuki. Miyako tuurde afwezig uit het raam. Tsubasa boog zich over me heen en gaf haar een por in haar zij. "Tijd voor uitleg!" zei ze half-serieus. Kuze-san zuchtte. "Laat haar toch even!" zijn stem klonk geirriteerd, maar Miyako schudde zwakjes glimlachend haar hoofd. "Het geeft niet, ik ben jullie wel een uitleg verschuldigd." Mizuki keek verwachtingsvol achterom en Miyako begon te vertellen. Het was een ongelofelijk verhaal, ze vertelde over haar ouders, haar jeugd en haar verleden met Takuto. Mijn mond viel open. Ik had geen idee dat Miyako zulke dingen had meegemaakt. Ergens kreeg ik een gevoel van schaamte, dat ik zo weinig van mijn vriendin afwist. Hoe had ik al die jaren niets kunnen merken? Miyako's verhaal duurde de hele weg, tegen de tijd dat we bij de villa aankwamen begon het al licht te worden. "Het spijt me dat ik dit al die tijd voor jullie verborgen heb gehouden." besloot Miyako haar verhaal. Mizuki glimlachte. "Je bent vergeven! We hadden je waarschijnlijk toch niet geloofd als je op een dag tijdens het ontbijt had gezegd: 'Trouwens jongens, wisten jullie dat ik een mermaid was?' Dit is waarschijnlijk de beste manier om erachter te komen." Kuze-san schoot in de lach. "In ieder geval weten we nu dat je niet van die klif sprong om zelfmoord te plegen!" Iedereen lachte mee, maar ineens schoot me iets te binnen. "Takuto!" Ik sloeg mijn hand voor mijn gezicht. "Die denkt nog steeds dat je verdronken bent! Iedereen waarschijnlijk!" Miyako slikte hoorbaar. Kuze-san wierp een blik op de villa. "Dat komt morgen wel, iedereen zal nu wel slapen." Hij duwde de deur open en liet ons naar binnengaan. Toen we de hal inliepen zagen we dat de deur van de woonkamer openstond. Miku, die in de deuropening stond keek met grote ogen naar Miyako. "Ze zijn terug!" piepte ze met haar hoge stemmetje. "Miyako leeft nog!" Meteen steeg er een enorme herrie op uit de woonkamer. Iedereen schreeuwde door elkaar. Ik wierp een blik op Miyako, die bleek wegtrok. "MIYAKOOO JE LEEFT NOOOOOG!" Rosette kwam de woonkamer uitgestormd en vloog Miyako om de hals, waardoor ze even wankelde. Al snel volgden Miku, Juliet, Chizuru, Yuuki, Yui, en Haruhi haar voorbeeld. Ik schoot in de lach bij het zien van die enorme kluwe meisjes. Miyako snakte naar adem. Vanuit een andere gang kwam een jongen aangelopen met warrig halflang blond haar. Hij droeg een barkeepers-outfit, en ondanks het feit dat het nacht was, een zonnebril met blauwige glazen. Hij keek naar het groepje knuffelende meisjes en trok een wenkbrauw op. "Vanwaar al die drukte?"