Mitsuki

Ik begon nieuwsgierig te worden naar waar Takuto bleef. 'Ganbaré yo' zei ik snel en zacht tegen Hikari en ik sneakte de zaal uit. Ik kneep mijn ogen dicht tegen het felle wit van Tsubasa. Die kwam net haar kamer uitlopen. 'Ohayo' zei ik en ik liep langs haar heen. Konata keek me na.
Bij de deur stonden Takuto en Mitsuki, nogsteeds. Takuto kon geen woord uitbrengen van verbazing en Mitsuki stond er maar te glimlachen. Ik zag Takuto's rug en mijn gezicht klaarde al op. Ik was nog maar een paar passen van ze verwijderd toen Mitsuki iets deed. Ze slaakte een of ander geluidje en gaf Takuto een kus. Ik werd lijkbleek en bleef stokstijf staan. Dat kon niet. Het was gewoon niet eerlijk. Ik wist dat Mitsuki Takuto kende.. maar zo. Ik besefte dat ik gezien kon worden als ik zo bleef staan dus ik draaide me om en rende weg. Mijn ogen vulde zich met tranen. 'M-mitsuki-chii?' zei Tsubasa toen ik langs haar heen stormde. Ik negeerde haar volkomen en rende verder. Ineens greep er een hand mijn arm vast en werd ik een kamer ingetrokken. Ik keek recht in de bruine ogen van Juliet. Ik knipperde mijn tranen weg. 'Nanni?' vroeg Juliet. 'Nandemonaide' bromde ik. Mijn dag was verpest. Waarom had ik die stomme Mitsuki ook uitgenodigt. Waarom hadden we überhaubt dezelfde naam?!

Tsubasa

Ik werd wakker van alle geluiden in het huis. Ik was er nogsteeds niet aan gewend. 'Mooh..' mompelde ik met een slaperige stem. Voorzichtig sloeg ik mijn dekens van me af en stond ik op. Ik rekte me elegant uit en liep naar de badkamer die bij mijn kamer hoorde. Daar had ik ook mijn kledingkast staan. Nog half in slaap draaide ik de kraan open en gooide ik wat fris water in mijn gezicht. Met een zachte witte handdoek droogde ik mijn gezicht en bekeek ik mijzelf eens goed in de spiegel. Mijn haar zat in twee vlechten vast en ze hingen nogal doelloos over mijn schouders. Mijn groene ogen twinkelde vrolijk. Ik gaapte even en ontvlocht mijn haren. Ik haalde de borstel erdoorheen en deed mijn gebruikelijke lintjes in. Met een paar speldjes hield ik mijn pony in bedwang. Ik liep naar de kast en trok daar een lolita jurk uit. Yuuki zei dat ik tevaak zwart droeg, dus ik pakte voor de verandering eens een wit met roze. Ik hield van Lolita, kantjes, strikjes, frutsels en meisjesdingen. Ik trok de jurk aan en liep mijn kamer uit. 'Ohayo Tsubasa-chii!' riep Konata. Haar ogen werden groot en haar mond viel open. 'Je geeft licht! Sinds waneer geef je licht!' riep ze uit. 'Eh?' Ik rende terug naar de spiegel en begon te lachen. Ik zag er waarschijnlijk zo wit uit dat het lichtgevend voor Konata was.

'Mitsuki nodigde me uit om ook met iedereen te trouwen' zei Mitsuki. (Hoezo dubbel?) Takuto keek haar nogal ongelovelijk aan. Nu waren er twee Mitsuki's die hij wel heel erg aardig vond.

Mitsuki

Ik sper mijn ogen open. 'Watashii?' zeg ik verbaasd. De verbazing verdwijnt echter al snel en maakt plaats voor een brede grijns. Vrolijk ren ik naar Hikari en vlieg haar om de hals. 'Wij doen Magnet!' zeg ik heel erg vrolijk. Takuto schudt lachend zijn hoofd. 'Sugoii na no!' zeg ik en ik laat Hikari los. Nanaka stapt naar voren. 'Mag ik ook ergens een stuk spelen?' vraagt ze. 'Ne, Nanaka-chan, als Ikuto-kun jou Yume no Tsubomi op de viool leert, zing ik er wel bij' stelt Utau voor. 'Meer instrumenten zijn er toch niet nodig voor dat nummer' zegt ze er nog achteraan. Nanaka kijkt vragend naar Haruhi. 'Ik kan ook goed zingen' zegt Konata. Ik kijk haar met grote ogen aan. Ze zit niet eens bij de band en ze heeft een verschrikkelijke stem. 'Eh.. Konata-san, ik denk dat dat niet zo'n slim plan is' zeg ik zo vriendelijk mogelijk. 'Oké, dan niet' Konata loopt weer weg. 'Wat mag Teto doen?' vraagt Teto. Ik zie dat ze nog een stuk stokbrood met boter vast heeft.

Ara ara.. Mijn stuk is niet zo groot :)