Yuuji

Na het eten kwam er een meisje met halflang bruin haar met een oranje lint erin naar me toe komen. "Mochizuki." zei ze zakelijk. "Ik heb gehoord dat je ook zingt?" Ik knikte langzaam. "Hoezo?" Het meisje stak haar hand uit. "Suzumiya Haruhi. Ik ben de leider van de band." Ik trok mijn wenkbrauwen op. "Band?" Suzumiya knikte kortaf. "Het zit hier vol met muzikale mensen, dus we hebben een soort hele grote band opgericht. Als je wil kun je er bij. Er komt wel een live aan, dus of je daar aan mee kan doen weet ik niet. Dat hangt ervanaf hoe goed je bent." Ik knikte. "Oké, lijkt me leuk. Ik doe mee!" Suzumiya grijnsde triomfantelijk. "Vanmiddag om half 3 repetitie. Dan mag je laten zien wat je in huis hebt." Ik stak mijn duim op en Suzumiya liep verder om de andere muzikanten aan de repetitie herinneren. Ik zag haar onder andere een groot deel van de zwemmers van vanmorgen langs gaan. Miyako en de tweeling, Ritsu, Mio, Azusa, en ook Shin, die naast Hikari zat. Ik grijnsde onnozel. Dat moest een behoorlijk grote band zijn.

Chiharu

Ik plofte in het gras neer naast Hikari en pakte een glas ramune van het dienblad. Ik keek om me heen. Een hele groep mensen die ik niet kende. "Zullen we even een voorstelrondje doen?" stelde Azusa voor. Hikari knikte en wees op haar borst. "Ik ben Tamura Hikari, 16 jaar. Moet ik ook iets over mezelf beginnen?" Een meisje met een glanzende bruine krullen schoot in de lach. "Laten we eerst maar beginnen met namen en leeftijd." Hikari bloosde. "Ha-hai." ze knikte naar mij, om aan te geven dat ik aan de beurt was. Ik boog ietsjes naar voren. "Matou Chiharu desu. Ik ben 17." Aan de andere kant zat een meisje met lang zwart haar. "Akiyama Mio. 18 jaar oud." Ze keek even snel naar het meisje met de krullen, die naast haar zat. "Ah... Eh... Kiriya Miyako. 16." zei ze blozend. Ik glimlachte. Zo schattig! "Nakano Azusa. Ik ben ook 17." zei Azusa, die naast Miyako was gaan zitten. Nu was het de beurt aan de jongens. "Ehm... Ik ben Terashima Nobuo. Nobu dus. En ik ben 20." "Mochizuki Yuuji, 18 jaar oud." zei de bruinharige jongen die naast Nobu zat. "Yamabuki Jiro, 19." mompelde een jongen met een haarband. Nu alleen nog het punk-achtige meisje dat aan de andere kant van Hikari zat. Alle ogen waren nu op haar gericht. "Kuroyuki Himeno." zei ze alleen maar. Hikari stootte haar aan. "14." zei ze erachteraan. "14 wat?" vroeg Hikari dommetjes. "14 jaar oud." zuchtte Himeno. Nobu's mond viel open. "VEERTIEN! Ik dacht dat je van mijn leeftijd was!" Hij keek een beetje beteuterd. "Lo~licon." zei Yuuji plagerig. "Chigau yo!" riep Nobu verdedigend. "Als ik een lolicon was zou ik vallen op schattige meisjes met strikjes en kant enzo, zoals Hikari!" Hikari bloosde. "Schattig?" "Oh, dus ik ben niet schattig?" vroeg Himeno met een opgetrokken wenkbrauw. Ik schoot in de lach. Wat een gezellig groepje. "Zij heeft en strik in haar haar." zei Jiro ineens, wijzend naar mij. Ik giechelde. "Oh, ben ik dan ook schattig?" Nobu bloosde een beetje. "Ah... Ja hoor." Ik hield mijn hoofd schuin. "Arigatou. Denk ik." In een beweging trok ik de strik uit mijn haar en knoopte hem om Nobu's pols. "Nu ben jij het schattigst." zei ik vrolijk. Nobu's gezicht vertrok. "Ik ben de oudste hier hoor!" "Trek het je niet aan." Yuuji klopte Nobu op zijn schouder. "Oude omaatjes kunnen ook ontzettend schattig zijn."

Himeno

Wat was dit huis groot! En er was gewoon een zwembad. "Maah.. Ik heb mijn bikini thuis laten liggen" zei ik triest. Miyako duwde me een telefoon in mijn hand. "Bel maar, de chauffeur gaat het voor je halen" zei ze. "Is er een eigen chauffeur?" vroeg ik verbaasd. Mio knikte. "Ik bel zometeen wel" zei ik. Op de telefoon stond een grote sticker waar 'Villa' opstond, dus ik legde hem op het kastje neer dat naast me stond. Miyako duwde de grote deuren open en we stonden in de tuin. Uiteraard een ander gedeelte dan dat we in de keuken hadden gezien. Er lag een groot gigantisch zwembad met rondere vormen en een grote trap om erin te gaan. Er waren 3 glijbanen en verschillende hoogtes duikplanken. "Uwaaaaaa! Sugoii!" zei ik opgelaten. Ow, dit was zo niet mijn karakter. Met wat moeite liep ik door het gras met mijn naaldhakken. Ik ging op mijn knieën aan de rand van het zwembad zitten en ging met mijn hand door het water. Het was lekker warm. "Yay! Ik kan niet wachten om te gaan zwemmen!" zei ik enthousiast. Toen schudde ik mijn hoofd. Normaal doen. Ik stond op en liep koeletjes terug. Miyako keek me vreemd aan. "Oh! Je moet nog een kamer hebben! Ne, Mio-chan.. Waar is de andere vrije ruimte?" vroeg Miyako aan Mio. Mio dacht na. "Oh, bij Hikari-tachi!" zei ze. "Kuroyuki-san! Kom, dan laat ik het snel zien!" zei Miyako vrolijk. Ze pakte me bij mijn arm vast en we gingen terug naar binnen. Snel probeerde ik de weg te onthouden. Rechtdoor, links, rechts vierde deur rechts. Ik keek rond. Naast me stond een bordje met "Hikari en Yamiko" aan de andere kant stond "Nana" Op het blaadje stond een kringetje dat eruit zag alsof er een sigaret op uit was gedrukt. "Wie zijn dat?" vroeg ik. "Hikari en Yamiko zijn een tweeling, ze zijn beide erg verschillend maar heel aardig. En Nana.. die kan je beter maar zelf ontmoeten. Ze is aardig hoor, ze lijkt wel een beetje op je" zei Miyako. Ik knikte. "Aan de overkant slaapt Mio, je weet wel, dat meisje van net" zei ze. Ik glimlachte. Ik liet mijn rugzak van mijn schouder glijden en zette hem naast mijn koffer neer. Samen met Miyako liep ik weer terug. Mio, Yuuji, Jiro en Nobu waren gaan zitten. We gingen erbij zitten. Er was een heel gesprek ondertussen opgang en ik zag iemand naar buiten komen met een schaal met erg veel glazen drinken. "Hikari!" riep Miyako vrolijk en ze zwaaide. Achter Hikari liep een meisje met paars, rood achtig haar en Azusa. Hikari-tachi kwamen bij ons zitten en we pakte allemaal een glas drinken.

Yuuji

We liepen verder langs de vele kamers. Alle deuren waren behangen met naambordjes, tekeningen, foto's, schilderijen en posters. We stopten bij een kale deur naast de kamer van een zekere Mashiro Rima. Ik glimlachte. Haar deur was volgeplakt met plaatjes van oude comedieseries en een foto van een meisje dat Bala-Balance deed. Wat een schattig meisje... Zou zij dat zijn? "Deze kamer is nog leeg." zei Kiriya. En ze wees op de deur. Ik knikte. "Dan wordt dit mijn kamer." Ik liet mijn rugzak van mijn schouder glijden en zette hem voor de deur. "Ah. Shin's kamer is hier ook vlak bij." zei Nobu. "Oh cool! Shin is ook hier hè?" Nobu knikte. Ik wierp een blik op de lange gang met talloze deuren. "Hoeveel mensen wonen hier eigenlijk?" Kiriya schoot in de lach. "Ik raak ook steeds de tel kwijt." We liepen verder en ook Kuroyuki en Jiro kregen een kamer toegewezen. Daarna begon de rondleiding door de villa. "Dit is de eetzaal." zei Kiriya terwijl ze hoge deuren van een grote zaal met een hoog plafond openduwde. De ruimte was enorm. Aan de ene kant was hij gevuld met een aantal lange tafels die door de hele lengte van de zaal stonden, en aan de andere kant stonden wat kleinere tafeltjes apart. De muur achter de lange tafels werd onderbroken door hoge ramen die bijna tot aan het plafond kwamen. Door de ramen had je een uitzicht op een een groot grasveld. Eromheen liep een pad van natuursteen, met hier en daar een rijkelijk versierd houten bankje. In het midden van het grasveld stond een grote fontijn, en aan de overkant lag een pad dat was overkoepeld door de tweede verdieping van de villa, en zich door middel van een laag muurtje en een rij pilaren afscheidde van de binnenplaats. Ik liep naar het dichtsbijzijnde raam en legde mijn vingers tegen het glas. "Sugoooi." mompelde ik verbaasd. Kiriya glimlachte. "Zijn jullie uitgekeken? Dan gaan we nu naar het zwembad." Mijn mond viel open. "Zwembad?" Nobu knikte, alsof het de normaalste zaak van de wereld was. "Yataaa!" Ik maakte een sprongetje. De drukte was ik wel gewend, maar deze luxe was compleet nieuw voor me. Mijn familie had altijd om geld verlegen gezeten. Met een grijns van oor tot oor volgde ik de rest naar de volgende kamer. Over geld hoefde ik me nooit meer druk te maken.

Jiro

Ik keek even goed rond en toen gleed mijn blik weer terug naar Miyako. Ik stapte op haar af. "Ik zou best wel een rondleiding willen" zei ik opgewekt. Miyako wende haar blik van Yuuji en Nobu af. "Oh, ja, natuurlijk. Kuroyuki-san mo?" Himeno knikte. Ik vond haar naam best grappig. "Ik ga ook even mee" zei Mio die me even jaloers aankeek. Ik trok mijn wenkbrauwen op. "Oy, Nobu, Mochizuki-kun, gaan jullie mee?" de jongens knikte. "Zal ik jullie anders eerst naar jullie kamers brengen.. dan lopen we daarna wel verder rond" zei Miyako. Ik haalde mijn schouders op. "Mij best". Miyako en Mio gingen voorop. Ik keek naar de deuren waar we voorbij liepen. Op eentje stond Tainaka Ritsu, daar sliep mijn achternichtje dus. Na een poosje kwamen we bij twee deuren, een gangpad en weer een rij deuren. Op de ene deur stond "Kouyama Mitsuki" met een vreemde tekening. Op de andere deur stond "Kiriya Miyako" er hingen foto's van Miyako met een jongen. Miyako met twee meisjes. Miyako in cosplays. Geïnteresseerd bekeek ik ze. "Wie is die jongen?" vroeg ik. Miyako kwam naast me staan. "Ara, dat is Takuto-kun" zei ze met een glimlach. Haar ogen leken alleen niet vrolijk. "Is er iets gebeurd?" vroeg ik. "Nou... Ik heb vanmorgen een eind aan onze relatie gemaakt..." zei ze, haar wangen kleurde roder en ze slikte. Mio sprong in. Ze legde haar handen op Miyako's schouder. "Kop op, Miyako! Je verdient beter dan een kerel met kattenoren en een veelste kort lontje!" zei ze opwekkend. Miyako knikte en snoof. Oké, ze was dus hetero! "Maar die kamer daar is vrij" zei Miyako toen en ze wees met haar vinger naar de kamer na het gangpad. "Oh, daar installeer ik me wel" zei ik snel en ik sleepte mijn zooi naar die kamer. Ik wierp nog een blik op de deur naast de mijne. Ik kon het nog net lezen, het was best ver weg namelijk. Hoshina Utau. "De sleutel hangt denk ik nog in de keuken" hoorde ik Miyako zeggen. "Dan gaan we die straks wel halen. Je kunt je spullen wel even voor de deur laten staan, ze stelen hier toch niets" zei ze. Ik liet mijn koffers los en gooide de plastic zak bovenop. "Oké". Toen vroeg ik me ineens af waar die blauwharige jongen nou was.

Yuuji

Ik keek nog één keer op mijn routeplanner, en vervolgens naar de gigantische villa voor mijn neus. Dit zou het moeten zijn. Mooi huis. Met een grote grijns liep ik naar de voordeur en belde aan. En klonk wat geroezemoes aan de andere kant, tot een mooi meisje met een dikke bos bruine krullen de deur opendeed. Ik keek de gang in. Er stond een groepje mensen naar me te kijken. "Is het hier altijd zo druk?" vroeg ik opgewekt. Het meisje haalde haar schouders op. "Vaak wel." Een meisje met lang blauw haar kwam naast het andere meisje staan en bekeek me vluchtig. "Ah, jij bent vast Mochizuki Yuuji-san!" Ik slikte even. Die stem... Was het wel een meisje? "Dat klopt!" zei ik met een buiging. "En jullie?" Het mooie krullenmeisje liet me binnen en deed de deur dicht. "Ik ben Fujisaki Nagihiko." zei het blauwharige persoon. Ik beet op mijn lip. Het was dus een jongen. "Kiriya Miyako." zei de krullenbol, terwijl ze op zichzelf wees. "Akiyama Mio desu." zei een meisje met lang zwart haar. "Jiro~" zei een jongen met een haarband. Dat liet alleen nog het meisje met het korte haar in de kapotte kleding over. "Kuroyuki Himeno." zei ze onverschillig. Ik knikte. "Yoroshiku!" Mio wierp een blik op de versleten rugzak die ik over één schouder droeg. "Is dat al je bagage?" vroeg ze verrast. Ik knikte. "Ik heb niet zoveel spullen. Misschien moet ik nog wat kleren bijkopen." "Je kan ook wel wat van mij lenen. Als Shin niet alles inpikt ten minste." Een magere jongen met kort blond stekeltjeshaar kwam de hoek om lopen. Ik grijnsde breed. "Nobu! Lang niet gezien man!" Ik liep op Nobu af, en omhelsde hem, tot verbazing van de meiden achter me. Nobu lachte. "Nog altijd even klef?" Ik blies een pluk haar omhoog. "Echte mannen zijn niet bang voor een knuffel." De meisjes giechelden. Nobu sloeg me zachtjes op mijn schouder. "Goed je te zien, Yuu."

Introductie: Matou Chiharu en Mochizuki Yuuji

Naam: Matou Chiharu

Leeftijd: 17

Uiterlijk: Paarsrode krullen tot op haar schouders, (http://myanimelist.net/character/22370/Yuri_Nakamura ongeveer deze kleur maar iets roder), Lichtblauwe ogen met lange zwarte wimpers. Ze is nogal klein en flat-chested. Draagt wat aparte kleding, vooral rokjes, en outfits met veel laagjes en veel accesoires. Als het maar niet saai is.

Verleden: Chiharu is opgegroeid in een weeshuis. Haar moeder overleed bij de bevalling, en haar vader was nergens te bekennen. Ze heeft in verschillende pleeggezinnenn gezeten, maar kon niet integreren door haar uitgesproken persoonlijkheid. Ook was ze rebels, en weigerde ze zich aan te passen. Haar onderscheidingsdrang is inmiddels wat minder geworden, en ze komt net in de villa wonen.

Bijzonderheden: Chiharu's passie is fotografie. Ze heeft altijd een camera bij zich en maakt overal foto's van. Het eerste wat haar aan mensen opvalt is of ze bruikbaar zouden zijn als model. Ze heeft een baantje in een alternatieve kledingwinkel, en heeft zo een spiegelreflexcamera bij elkaar gespaard.

Naam: Mochizuki Yuuji

Leeftijd: 18

Uiterlijk: Bruin haar, coupe à la Kukai. Draagt vaak een muts of goggles (of allebei). Heel donkerblauwe ogen met lichtere stipjes en kuiltjes in zijn wangen. Als hij een schooluniform zou dragen, zou hij zijn stropdas niet om doen en zijn bloes open dragen. (Met een T-shirt eronder.)

Verleden: Yuuji komt uit een gezin van 8 kinderen, en is dus veel drukte gewend. Ook moest hij al vroeg voor zichzelf koken, doordat zijn ouders het erg druk hadden. Hij is hierdoor erg zelfstandig, maar voelt zich ook snel gepasseerd, omdat het altijd een strijd om aandacht was.

Bijzonderheden. Yuuji heeft een levendige fantasie, en wil graag schrijver worden. Hij schrijft verhalen en gedichten, en gebruikt dit ook als uitlaatklep. Daarnaast zingt hij heel graag, en schrijft zijn eigen liedjes. Yuuji is een onrustig persoon die graag een geintje uithaalt. Hierin gaat hij best wel ver, soms wordt het gemeen, maar hij zou nooit met opzet iemand kwetsen. Aan de andere kant kan hij ook heel serieus zijn, en als het eropaan komt is hij betrouwbaar en verantwoordelijk.