Miyako

Stilletjes liep ik naast Mio. Ze had de hele tijd met rode wangen de andere kant op gekeken. Waar had ze last van? We liepen naar binnen. "Okaerinasai" zei Nene die aankwam lopen met een bezem in haar handen. "Ara ara, ik ging net het tuinpad vegen" zei ze met een glimlach op haar mond. Ik lachte wat onhandig terug. Mio en ik liepen weer verder. Ik durfde het bijna niet te vragen, maar deed het toch. "Ne, Mio, is er iets? Stink ik?" vroeg ik. Mio stopte met lopen maar keek niet om. "Betsuni.." toen schoot ze in de lach. "Je stinkt niet" zei ze tussen het lachen door. Ik haalde opgelucht adem. "Mooi" "Mio! Wil je me bass leren!" vroeg ik toen ineens met een diepe buiging. Ik stond er versteld van dat ik het vroeg. Nu draaide ze zich wel om. Ze leek te twijfelen. "Ja hoor" zei ze toen met een glimlach. Ik ging rechtop staan. "Sugoi!" "Nu meteen al?" vroeg ze. "Is goed!" zei ik enthousiast. Heel toevallig stonden we net tegenover de muziekhal. We liepen er naar binnen. Het was leeg en het echoëden een beetje. "Er staan hier nog wat bassgitaren als het goed is" hoorde ik Mio zeggen die naar een speciale ruimte ging met extra instrumenten. Ik hoorde wat gerommel en ging kijken. Mio kwam aanlopen met een gitzwarte bassgitaar waar vlammen op stonden. "Dit is de beste die er staat" zei ze. "Het is een linkshandige.." zei ik droog. Mio bloosde. "Ach, lijkt me gaaf om het linkshandig te kunnen!" zei ik en ik pakte de gitaar aan. Ik ging ergens zitten. "Ik ga Elisabeth even halen!" zei Mio en ze rende weg. Ik schoof heen en weer op het krukje en gleed met mijn vingers over de 4, iets wat roestige snaren.

Mitsuki

"Wat ging je zeggen?" Takuto wilde het nu ook weten. Ik vloekte binnenmonds. Shit! Waarom was ik hieraan begonnen. "Vergeet het maar! Het is niet belangrijk" zei ik. Takuto keek me ongelovig aan. Ik zette een fake smile op. "Ga maar, maak je geen zorgen" zei ik. Takuto stond op van het bed en liep naar de deur. "Oyasumi" zei hij en hij ging. Ik zat op mijn bed en staarde naar de deur. Een gevoel van eenzaamheid kroop over me heen. Waar had ik toch last van vandaag. "Mooh!" riep ik boos. De deur vloog meteen open. "Nanni?" vroeg Takuto die om de hoek keek. "Stond jij daar nogsteeds!" zei ik verbaasd. Takuto kreeg een blos. We keken elkaar aan en zeiden niets meer. Ik zag paarse haren langs komen en de stem van Nene zei "Mitsuki-chan, kijk niet zo boos, daar krijg je rimpels van". Ik lachte zachtjes. Takuto keek geschrokken om, hij wist niet dat er iemand voorbij was gekomen. Ik stond op uit het bed en viel om omdat ik mijn gevoel voor evenwicht kwijt was. Snel klampte ik me aan het nachtkastje vast en hees ik mezelf overeind. Ik waggelde naar Takuto. "Ga maar, ik red me wel" zei ik en ik duwde de deur dicht. Ik was van plan weg te gaan, een nachtje maar. Mijn reis zou naar de zee gaan. Met een klik deed ik de deur van mijn kamer opslot. "Mitsuki?" "Oyasumi" zei ik en ik schudde even met mijn hoofd. Ik voelde me al wat beter. Ik trok mijn jas aan en mijn slippers. Als ik voorzichtig naar de garage ging zou niemand me merken en was ik over 10 minuutjes bij de zee. Het was wel donker. Durfde ik dat? Ik slikte en knikte. 'Kom op Mitsuki, je bent geen watje' zei ik tegen mezelf. Ik liep naar het raam. Weer het raam. Ik moest glimlachen. Ik had de rare gewoonte via het raam uit mijn kamer te ontsnappen. Langzaam opende ik het raam en schoof de gordijnen aan de kant. Het werd even weer wat donkerder voor mijn ogen maar ik knipperde het weg en klom voorzichtig uit het raam. Ik sloop om de villa heen en ging de garage binnen. Ik zette het licht aan en er klonk een hoop gerommel en twee geschrokken stemmen. Twee paar ogen keken me verbaasd aan. "Eh! Rina! Seira! Wat doen jullie hier!" vroeg ik verbaasd. "Dat kunnen wij ook aan jou vragen" zei Seira. Mijn hoofd liep rood aan. Seira liep naar me toe en ging op haar tenen staan. Met haar vinger haalde ze mijn ketting uit mijn shirt. "Je gaat naar de zee, ne?" zei ze. Hoe wist ze dat! Seira viste eenzelfde ketting in het oranje uit haar rokzak. Rina haalde een groene onder haar shirt vandaan. "Zijn jullie...' Ik stond versteld. Dat ze dat zo goed verborgen hadden kunnen houden! Rina knikte. "Wij hebben ook gevoeld wat jij hebt gevoeld" zei Rina. "Het was een Mermaid van jou kant" zei Seira. Ze liep terug naar Rina en keek me goed aan. "Mitsuki, Akai Ningyo-Himme" zei ze wijs. Ik sloot mijn rechterhand om mijn ketting en knikte. Rina tikte ongeduldig met haar vingers op haar arm. "We gaan" bromde ze. "Gaan jullie ook naar de zee? Ik ga mee!" ik greep mijn fiets vast en was startklaar. Rina liep met haar fiets naar buiten en Seira zat al achterop. Ze glimlachte vrolijk. Samen fietste we weg. We hadden niet door dat Takuto via het raam naar buiten keek.

Mitsuki

Ik werd wakker van alle herrie. Takuto had zichzelf ondertussen al los gekregen en rende in zijn pyjama de gang op. "STOMME ROT POP!" Zijn hele gezicht was knalrood. "Onee, hij gaat me vermoorden desu" Suiseiseki verschool zich achter Hikari. "Ara?" Nene bekeek Takuto. Zijn haar stak alle kanten uit en zijn shirt was nogal verfromeld omdat ik het daar had vastgepakt. Ik wreef door mijn ogen en stapte uit het bed. Ik was nogal nieuwsgierig naar wat er aan de hand was. "Nanni?" ik keek om de hoek van de deur de gang in. Het stond vol met mensen. Een Suiseiseki die achter Hikari verscholen stond, Takuto in zijn pyjama met een knalrood gezicht, een Nene die hem verbaasd aankeek. Nana en Nobu hadden een grijns op hun gezicht en Hikari snapte er niet veel van. Takuto probeerde Suiseiseki te grijpen en hij rende rondjes achter haar aan om Hikari heen. Ik begreep er niets van.

Mitsuki

Ik sliep nog. Nogsteeds had ik Takuto's shirt vast. Hij had een arm om me heen geslagen. Takuto sliep ook nog. Suiseiseki knalde een eind verderop weer door de ruit op mijn kamer. Toen ze me niet in mijn bed zag rende ze de kamer uit. "MITSUKI!" riep ze. Ik sliep steevast door. "Yamiko! Hikari! Waar is Mitsuki desu?" riep ze hard. Takuto hoorde vaag iets en opende zijn ogen. Hij negeerde de schreeuwende Suiseiseki en streek een pluk haar uit mijn gezicht. "Geez, Suiseiseki-chan, kun je je kop niet houden! Irritante pop!" riep een geïrriteerde Utau wiens slaapkamer dicht in de buurt van Mitsuki, Yamiko en Hikaro slaapkamers lag. "Ik ben geen irritante pop desu!" riep Suiseiseki boos terug. "Ara ara, zouden jullie wat stiller willen zijn" zei Nene die aan kwam lopen. Tsubasa sliep nu en ze was van plan dat nog lang vol te houden.

Mitsuki

"Maakt niet uit" zei ik zachtjes. Met een redelijk trieste blik in mijn ogen keek ik naar de deuropening waar Takuto net uit weg was gelopen. Shouta duwde me een glas water in mijn handen en Nene liep ook de kamer uit. Ik vond Nene altijd maar een apart geval. Ze zei niet superveel, droeg over het algemeen altijd haar miko jurk en was heel zorgzaam. Ik nam een slok van het water. "Gelukkig, je hebt weer wat kleur op je wangen" zei Shouta met een glimlach. Ik glimlachte terug. Sawako wreef over haar hoofd. ''Hikari, je hoofd is hard" zei ze met een scheve grijns. Takuto liep geërgerd door de gangen. Hij was de weg kwijt en kon het maar niet hebben dat Mitsuki ineens zo raar deed. "Nyaa! Waar moet ik heen" riep hij boos uit. ''Konnichiwa" zei Francisco droog toen hij langs kwam lopen. Hij was al weer verdwenen tegen de tijd dat Takuto wilde vragen welke kant hij op moest.

Mitsuki

Prachtig! -Ligt helemaal dubbel-
Dat is nou de kunst van het RPG'en. Ik lig zó vaak dubbel om die acties.

"Eehhh?!" Takuto keek ongelovig naar Kazeyhaya. Sawako knikte bevestigend. "Mooh.. Wat nu weer" mompelde Takuto zacht. Zijn ogen gingen weer richting mij. Ik merkte niets en zat vast in mijn eigen gedachtes. "Is het niet gevaarlijk als iemand zo lang buiten westen blijft?" begon Sawako. Kazehaya knikte. Sawako raakte nog meer in paniek en kneep hard in mijn hand. "Shimatte" zei Takuto. Ik hoorde stemmen om me heen, ze klonken bekend, maar ik kon ze niet thuis brengen en ik kon ze niet verstaan. Mijn hoofd bonkte. Ik had het gevoel dat ik elk moment over moest geven. Boem, ik was onderwater. Ik had geen staart en spartelde wild met mijn benen. Het lukte me niet om boven water te komen. Mijn longen verkrampte. Mijn ademhaling werd zwaarder. Nene kwam langslopen en keek verbaasd de kamer in. "Ara ara, nande?" vroeg ze rustig. Sawako stond op en pakte met waterige oogjes Nene's handen vast. "Mitsuki gaat dood" zei ze. Nene's gezicht vertrok. "Dat is niet waar" zei Takuto. "Oi, Mitsuki" Hij zwaaide voor mijn gezicht. Nene liep naar de bank toe en ging op haar knieën zitten. Sawako stond achter haar te kijken. "Hikari-chan, haal eens een glas water" zei Nene nogsteeds rustig. Hikari knikte en liep weg. Ik hoorde nogsteeds de stemmen en begon harder te zwemmen. Proestend kwam ik boven. Boem, ik stond ineens in een paleis onderwater. Nu had ik wel mijn eigen staart. Dit paleis herkende ik niet. Het had zwarte tinten. Ik zwom naar een grote schelp waarin een kleine mermaid lag. Haar haren waren gitzwart en ze droeg een zilver kroontje. Haar ogen waren ook zwart en ze schenen vrolijk. Haar kleine zwarte staart en grijze schelpentopje leken wat licht uit te stralen. Het meisje opende haar ogen. "Mitsuki, je kunt het" zei het meisje. Hoe kende ze mijn naam? Wie was ze? Met een schok kwam ik bij en opende ik mijn ogen. Ik schrok van de gezichten boven me.

Mitsuki

'Mitsuki-chan, daijobu?' vraagt Takuto. Ik slik mijn tranen in en knik met een fake smile. Ik zie dat hij me niet gelooft, maar gelukkig vraagt hij niet verder. 'Kom je zo mee repeteren?' vraag ik. Takuto knikt en pakt wat brood. 'Hoe laat moet je werken vandaag?' vraagt Takuto. ''s Avonds pas, rond 5 uur' zeg ik. Takuto knikt. 'Je móét mijn nieuwe cosplay zien' zeg ik dan opgewekt. Ik had gister een nieuwe gekocht. Het was de jurk van Hina Ichigo van Rozen Maiden. Het was heel erg duur geweest, maar dat had ik er voor over. Mijn bazin zou de helft toch betalen. 'Was je daarom gister zo lang weg?' vraagt Takuto. Ik knik. 'Ik kon niet kiezen tussen het pak van Kureha van Shining Tear x Wind en Hina Ichigo. Het is uiteindelijk de laatste geworden' zeg ik. Suiseiseki hoort de naam Hina Ichigo en kijkt mij boos aan. 'Ga je serieus als die chibi chibi Ichigo desu!' zegt ze. Ik knik met een gemeen lachje. 'Mitsuki-san, Takuto-kun, hayaku' zeggen Luka en Tsumugi die langs komen lopen. Takuto eet snel zijn laatste stuk brood op, pakt mijn hand vast (Wat mij een tinteling door mijn buik geeft) en trekt me mee naar de oefenruimte. Ik voel dat mijn wangen rood worden. 'Baka desu!' hoor ik Suiseiseki nog roepen. 'Suiseiseki-chan, doe eens rustig' mompelt Nene die de tafel afruimt. Sakura lacht en moedigt Suiseiseki juist aan door te gaan.

Mitsuki

Ik typ het in de ik-vorm, dan kan ik me beter inleven denk ik.

Er vallen zonnestralen mijn kamer in. Ze schijnen in mijn gezicht. Met een zucht draai ik me om en wil ik weer gaan slapen als ik plots een harde knal en glas gerinkel hoor. 'Ohayo gozaimashu desu~' hoor ik een bekende stem zeggen. Ik schiet overeind en kijk slaperig richting het raam. Nouja, ik kijk naar de plek waar een raam was, het glas lag aan diggelen op de grond. Op de grond staat een mooi bewerkte houten kist met een levensechte pop erin. 'Mooh, Suiseiseki, kun je niet gewoon door de voordeur binnen komen, dit is al de 4de ruit die je deze week hebt gebroken' zeg ik boos. Suiseiseki slaat haar poppenarmpjes over elkaar heen en sluit arrogant haar ogen. 'Ik bepaal zelf wel hoe ik binnenkom desu. Chibi chibi ningyen desu ka' zegt ze tegen me. 'Whaaat! Wie is hier nou klein! Stomme rot pop' schreeuw ik pisnijdig met een ochtendhumeur. 'Ara ara, Mitsuki-chan, wil je zo vroeg in de ochtend wat stiller zijn?' Nene kijkt om het hoekje van de deur. Ik zie dat ze haar Shrine Maiden jurk al aanheeft. 'Maar Suiseiseki breekt weer een ruit!' mompel ik. 'Ara ara, dat is niet zo mooi. Ze mag hem deze keer zelf repareren, de vorige keer dat Len het deed haalde hij zijn handen open' zegt Nene. Ze sluit de deur weer en loopt weg. Suiseiseki kijkt me boos aan en richt zich tot de ruit. 'Sui DORIIMU!' roept ze. Met behulp van haar krachten repareert ze het raam. 'Zo, is het nu goed desu?' vraagt ze. Ik knik. 'Zou je nou zo vriendelijk willen zijn om deze kamer te verlaten?' vraag ik koelletjes. Suiseiseki loopt snel langs mee heen en gaat de kamer uit. Ik loop naar de kast en trek een zomers jurkje aan.