Tsubasa

Ik keek hoe zowat iedereen naar Yamiko vloog en bezorgd deed. Ik rolde met mijn ogen, ik was niet zo van dat lovey-dovey-friendship. Oké, ik heb soms mijn emotionele momenten, maar daar heeft iedereen last van. Dat heeft ook een naam. Slaap te kort. Wat wil je ook in zo'n gigantische villa met veelste veel mensen. Samen met Shizuo en Jun richtte ik me tot de neergeknuppelde mannen. Ze waren niet allemaal neergeknuppeld, maar ik noemde het zo. In de verte was de politie al te horen. Ik zag dat iemand overeind probeerde te krabbelen en liet de grond naast hem ontploffen. Hij schrok en bleef stil. Ik knipperde de rode gloed uit mijn ogen weg en keek naar Shizuo die me grijnzend aankeek. "Zeg, als ik een vendingmachine gooi, kan jij die dan laten ontploffen?" vroeg hij droog. Ik moest lachen en knikte. Ik draaide een oranje pluk haar om mijn wijsvinger heen. Langzaam keek ik in de rondte. Hier en daar lagen wat mensen van onze kant op de grond. Ze zagen er nogal bewusteloos uit. Toshio, Otonashi, Shinra en Night kwamen aanrennen en bekommerde zich om de gewonden. Het geluid van stevige schoenen op de grond dreunde door het bos. Dat was vast de politie. En gelijk had ik. Binnen no-time waren de mannen in het zwart geboeid en werden ze afgevoerd. De ene man spuuwde op de grond en keek boos naar Hikari. "Ik krijg jou nog wel! En jou ook!" gromde hij er nog achteraan tegen Shin. Ik liep naar het dichtsbijzijnde persoon op de grond toe. Het was Amu. "Oi, Hinamori-san!" ik schudde haar voorzichtig door elkaar. (Kan dat voorzichtig?) Ze kreunde pijnlijk. "Wat is er gebeurd? Hinamori-san!" ik kon er niet goed tegen. De geur van bloed die hier overal hing. Bloed. Ik likte mijn lippen af en schudde toen mijn hoofd. Ik voelde een hand op mijn schouder en keek om. "K-kaname-sama" zei ik geschrokken. Ik ging staan en kreeg twee bloedpillen in mijn hand gedrukt. Ik voelde mijn wangen rood worden. Kaname glimlachte. "Binnen staan al glazen klaar. Zero had ook wat probleempjes" zei hij rustig. Ik knikte en bleef even twijfelend staan. "Ga maar" zenuwachtig en verlegen liep ik weg. Mijn hoofd was knalrood. Mooh, ik was toch over Kaname-sama heen? Niet?

Miyako

Mijn blik viel op de klok. Ik slikte. Bijna half één. Ik veerde overeind. "Ik ben te laat!" "Hm?" Tsubasa keek mijn kant op. "Ik moest om 12 uur werken!" zei ik en ik sloeg mijn handen tegen mijn wangen. "Doushiyo kana.." zei ik zachtjes "Kleed je snel om, ik regel wel wat" "Arigatou, Tsubasa-chan!" Ik sprintte de zitkamer uit naar mijn kamer. Ondertussen pakte ik mijn mobieltje en belde Karen om te zeggen dat ik later kwam, ookal was ik dik te laat. Ze vond het gelukkig niet erg. In mijn haast had ik de deur nog niet open voor ik binnenrende en knalde er vol op tegen aan. "Whee" jammerde ik terwijl ik over mijn voorhoofd wreef. Ik liep naar binnen en trok de ellendig lastige jurk aan voor mijn cosplay als Pamela. Ik wist niet dat een jurk zoveel laagjes kon hebben. Ik bond de lintjes vast en keek in de spiegel. Er zat een grote rode vlek op mijn voorhoofd. Damn. Ik bekeek de jurk in de spiegel. Hij was wel gaaf. Met mijn hand streek ik door mijn haar. Ik zou toch wel een pruik moeten gebruiken. Ik liep naar een grote kist en maakte die open. Ik zocht even en vond een pruik die wel goed leek op het originele. Ik bond het Maid-achtige haardingetje op mijn hoofd en pakte de grote evil-kijkende teddybeer. "Hm!" Ik knikte en liep de deur uit. Kaname stond recht voor mijn neus. Hij trok zijn wenkbrauwen op bij het zien van mijn cosplay. "Tsubasa had het erover dat je snel naar je werk moest" ik knikte. Alsof ik niets woog tilde Kaname me ineens op. "Eh? Wat doe je? Zet me neer!" begon ik geschrokken. Kaname liep de villa uit en sprintte weg. Ik kon niet bijhouden hoe snel het ging en kneep mijn ogen dicht omdat ik er misselijk van werd. Ineens stopte Kaname met rennen en zette hij me neer voor de ingang van het Cosplay café. "Graag gedaan" zei hij en hij rende meteen weg. Ik knippere verbaasd met mijn ogen. "Arigatou..."

Dit is Pamela btw ^^
https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg1-mqJiNoPo13zUrHHjjn_ujI9E8glLlAillZkY4jQBdGv5YYqd6VQiM18nPesGwgPLT34POzu0FQd7_gVcyyGM1nXuqJAUI9iK4u6h8doN4A_2BpC93F_p3gmDlyAxc7MmK94d2BG4Ro/s400/ai3-pamela-ibis.jpg

Mitsuki

Takuto keek geiriteerd om toen Rosette en Lys achter hem stonden. Rosette draaide zich met haar rug naar hem toe en deed weer alsof ze zichzelf intiem omhelse. "Oh Takuto" piepte ze. Lys kreeg de slappe lach. Takuto's gezicht werd rood. "Mooh! Jurusai kodomo-tachi" zei hij boos. "Beeh!" Rosette stak haar tong uit en trok aan haar linker-onder-oog-lid(is dat een woord?!) Met een plof liet ze zich op de stoel rechts van Takuto ploffen. Lys liep naar de overkant en ging daarzitten. "OI! CHRNO!" riep Rosette naar de andere kant van de kamer waar Chrno net naar binnen kwam. Chrno keek snel door de kamer en zag Rosette zitten. Hij liep er naartoe en ging tegenover haar zitten. Ik kwam achter Tsubasa aan de eetkamer binnen. Voorzichtig zette ik het eten op tafel, net als Misuzu en Tsubasa. Toen alles op tafel stond wat op tafel hoorde te staan deden we onze schorten af en hingen die op aan het speciale rekje wat we daarvoor hadden. Mijn ogen schoten de tafel langs opzoek naar een lege stoel. Misuzu huppelde naar Rin en Len en ging daar tussen zitten. Tsubasa ging met rode wangen naast Kaname zitten. Ik zag dat Rosette overdreven aan het wenken was en moest lachen. Snel liep ik naar de lege stoel naast Takuto en ging zitten. "Waar is Hikari-nyu?" vroeg ik. Lys wees naar de deuropening.

Tsubasa

Ik keek om toen ik Mitsuki weer binnenzag komen. Ze ging op haar plek tegenover Takuto zitten en wilde iets zeggen toen Rosette het woord nam. "Dus, Kouyama-san, ik neem aan dat je nog een kamer zoekt. De kamer naast Mitsuki is nog vrij" zei ze. Ik zag de gezichten van beide Mitsuki's omslaan naar een norse uitdrukking. Mitsuki K zette snel een glimlach op. "Oké, ik zal er zo mijn spullen neerzetten" zei ze. De andere Mitsuki zuchtte. Ik nam nog een slok van mijn waterig rood drankje. Zero keek afkeurend naar zijn glas en Kaname was met Yuuki aan het praten.

Mitsuki

Ik sperde mijn ogen open toen ik Takuto zag. Shit! Wat moest ik nou doen. Ik baalde toen hij tegenover ons kwam zitten. Hij probeerde oogcontact te zoeken maar ik ontweek het door expres de andere kant op te kijken. Tot mijn ongenoegen kwam Mitsuki Kouyama ook nog eens binnenlopen. Ik voelde me vanbinnen samenknijpen. Whaa, ik haatte liefde vanaf dit moment. Ik besefte dat ik Hikari's pols nog vast had en liet die snel los. Sawako staarde naar Takuto die raar terug keek. Tsubasa ging met Kaname, Yuuki en Zero ergens anders zitten. 'Wie heeft er vandaag gekookt?' hoorde ik Yuuki vragen. 'Tsumugi met Sakura en Nanaka' antwoorde Teto die bij hun in de buurt zat. Tsubasa gooide een pilletje in haar glas water en dat kleurde rood. Suiseiseki keek er nogal vies naar en Tsubasa moest daar om lachen. Ik merkte dat Juliet een paar keer in mijn richting keek en ik probeerde naar haar te glimlachen, maar dat lukte niet echt.

Hikari

Langzaam maar zeker liep de eetzaal vol met mensen. Iedere dag verbaasde ik me weer over het enorme aantal mensen dat hier woonde. Ik stak mijn hand op naar Tsubasa-chan, die samen met Yuuki en Kaname aan kwam lopen, en doorzocht de massa naar onee-chan. Ik had haar sinds de repetitie niet meer gezien. "Kari-chan." Sawako wees naar een drietal lege stoelen naast Chrno en Rosette. "Zullen we daar gaan zitten?" Ik knikte en ging op de buitenste stoel zitten. Mitsuki en Sawako namen de andere twee stoelen. Een klein meisje met lang blauw haar kroop op de stoel aan de andere kant naast me. "Konbanwa nano desu~" zei het hoge stemmetje. "Konbanwa, Rika-chan." zei ik vriendelijk, en ik keek weer naar de deur. Net op dat moment kwam onee-chan binnen. Tot mijn grote verbazing liep ze arm-in-arm met Shin'ichi-kun. Ik trok mijn wenkbrauwen op. Zou het een kyara-changie zijn? Ik speurde haar haren af opzoek naar een wit bloemetje, maar die was er niet. Dan was ze het dus zelf! Ik werd uit mijn overpeinzingen gerut door Mitsuki die mijn pols greep en naar adem hapte. Ik zag ook waarom, Shin'ichi-kun en onee-chan werden gevolgd door niemand minder dan Takuto.

Tsubasa

"Kuran-sama! Wacht even" ik trok snel mijn linkerschoen aan en rende naar Kaname toe. Yuuki en Zero liepen al wat verder voorop. ''Wil je alsjeblieft stoppen met dat Kuran-sama. We wonen in één huis. Zeg maar gewoon Kaname. Dan zal ik gewoon Tsubasa zeggen'' zei Kaname met zijn kalme stem. Mijn wangen werden rood en ik knikte. Ik bracht mijn hand naar de zak in de rok van de jurk en omklemde het doosje met mijn speciale pillen. ''Oi! Tsubasa-chan, kwijl Onii-sama niet onder, ne" riep Yuuki plagend. Ik stak mijn tong naar haar uit. Kaname lachte. Ik zag Mitsuki, Hikari en Sawako lopen.

Mitsuki

Zodra ik mijn slippers aan heb getrokken, huppel ik vrolijk de kamer uit. Met een klap knalde ik tegen iemand aan. 'Kun je niet uitkijken' bromt Zero die een ochtendhumeur heeft. Mijn humeur is al een tijdje over. 'Ohayo, Zero-kun' zeg ik über vrolijk. Zero bromt nog wat en loopt dan langs mij heen. Ik hoor denderende voetstappen richting mijn kant komen en stap nog net op tijd aan de kant. Yuuki schiet langs mij heen en haakt haar arm door die van Zero heen. 'Ohayo, heb je Kaname-sama al gezien?' vraagt ze vrolijk. Ik kan aan Zero's houding zien dat hij die vraag niet leuk vindt. Ik grinnik en loop achter de twee aan. Met een plof ga ik aan tafel zitten, naast Mio-chan. Mio ziet er nogal bleek en bibberig uit. 'Nanni?' vraag ik. Mio schrikt en kijkt me met betraande ogen aan. 'I-ik kwam Sawako tegen' zegt ze bang. Ik denk na. Zou ze haar lerares bedoelen of Sawako-chan? Ik besluit dat het Sawako-chan is, die ziet er nogal spookachtig uit in de ochtend. Ik glimlach naar Mio en kijk dan de tafel rond. Het is nogal leegjes. 'Miku miku miku!' Teto komt super enthousiast achter Miku aanrennen en gaat aan tafel zitten. 'Ne, Teto-chan-san-pyon... heb je Takuto-kun al gezien?' vraag ik nieuwsgierig. Teto knikt. 'Hij riep net nog boos naar me dat ik op moest schieten op de badkamer' zegt ze met haar hoge stem.