Tsubasa

Miyako keek met grote ogen naar Yamiko. Yamiko sprong hoog de lucht in. "KISSU OFU DAAHKUNESSU!" In haar hand verscheen een katana met vleermuisvleugels en groene strikjes. "RABUURI KURASHINGU!" (Lovely Crushing -Gomen)Ze schoot naar beneden en stak de katana door de man heen. De man viel neer maar was niet gewond. Inplaats daarvan viel hij in slaap.

In het huis was een gigantische chaos. "Jij blijft hier!" zei ik fel tegen Takuto en ik ging de gang op. Iedereen was zijn of haar kamer uitgekomen wegens de gigantische herrie van verderop. Ik liep naar het dichtsbijzijnde groepje. Dat bestond uit Juliet, Siva, Zero en Mai M. Ze stonden zenuwachtig in hun pyjama met elkaar te praten. "Morikawa-san, wat is er aan de hand!" piepte Mai met haar hoge stem. "Ik heb geen flauw idee" bracht ik uit. "Waar is Lys?" vroeg Siva. Ik wees naar de zitkamer en hij liep erheen. Ik vond Siva ook al zo'n vreemde gast. Hij keek altijd naar Lys alsof hij honger had. Ik schudde die gedachte van me af. Yuuki kwam aanrennen, ze was buitengeweest. "Het zit vol met zwartgeklede mensen in het bos" zei ze geschrokken. "Wat?" Het werd ineens doodstil in de gang. Het was griezelig stil. "Ik ga ze helpen!" zei Yuuki toen. "Ze? Wie zijn ze?" hoorde ik Tomo vragen. "Hikari-tachi" Goh, nou wisten we wie het waren. Ik zuchtte. Yuuki pakte Artemis en rende naar buiten. Zero ging snel achter haar aan. Niet veel seconde later rende Mai M en Saki samen naar buiten. Ze grepen elkaar hand vast en riepen "DUARRU SPIRITIARU POWHURR!" (Duel Spiritual Power) Ze kregen van die verschrikkelijk schattige jurkjes aan en sprongen weg. Ik keek om. Er ontstond wat geroezemoes. "Wat moeten we doen?" "Helpen natuurlijk" Ik zag vier kleine poppen aankomen. Het waren Shinku, Hina Ichigo, Suiseiseki en Kanaria. Ze werden gevolgd door kleine lichtbolletjes, hun spirits. Ook hun gingen naar buiten. Niet veel later kwam ook Rena met een gigantisch slagermes langs. Wat was er allemaal aan de hand. Ik ging voor de deur staan. "Wacht even voor je gaat! We weten niet wat er aan de hand is!" Ik keek achterom. De knallen en schreeuwen werden luider. Een ijselijke gil overheerste alles. Ik herkende de stem, het was Amu. Nu werd ik erg ongerust. "Oké, iedereen die wilt gaan gaat hier staan, de rest gaat naar de zitkamer!" Snel splitste iedereen zich op. Voor me stond een redelijk grote groep. "Dus jullie zijn bereid te helpen. Mooi, dan gaan we nu!" ik draaide me om en rende de deur uit. Aan de horde voetstappen achter me merkte ik dat iedereen zonder twijfelen volgde. We rende het bos in en kwamen na een poosje aan op de open plek.

Tsubasa

We waren klaar met het spelletje en uiteraard had ik weer gewonnen. Zero was chagrijnig en liep de kamer uit. Yuuki ging snel achter hem aan. Ik glimlachte naar Tsumugi en liep ook weg. In de verte zag ik iemand met lang paars haar lopen. Hem kende ik geloof ik nog niet. Zonder dat ik het zelf doorhad liep ik achter hem aan. De jongen neuriede een liedje dat ik niet kende. Terwijl ik mij afvroeg wie het was ging er een kamerdeur open die bijna tegen mijn gezicht aanknalde. Ik kneep mijn ogen dicht uit vanuit mijn instinct liet ik de deur ontploffen. Tybalt stapte geschrokken naar achter en keek naar het zielige stukje verbrand hout. Ik opende één oog en keek naar Tybalt. "Ara?" Ik keek naar de schade die ik had aangericht. "Aah! Sumimasen desu ka!" riep ik met een rood hoofd. "Zou je mijn kamerdeur voortaan heel willen laten?" vroeg Tybalt droog. Ik knikte. "Honto ni gomennasai" zei ik nog en ik rende weg. Dat was een blunder.

Tsubasa

Lys klemde zich goed vast in de auto want Rosette scheurde er weer eens als een maniac vandoor. Mitsuki K hield zichzelf ook goed vast. Chrno was er nogsteeds niet aan gewend. Lys was blij toen ze de oprijlaan opreden.
Ik was aan het kaarten met Yuuki en Zero. Tot nu toe had ik alles gewonnen, wat Zero totaal niet beviel. Yuuki leek het niet veel te schelen. Ik keek even naar de klok. Het ging ondertussen weer richting etenstijd. Vandaag was het mijn beurt, samen met Mitsuki en Misuzu. Ik hoorde een auto aankomen. Tsumugi kwam de kamer waar wij zaten binnenlopen met een schaal met taartjes en thee. Ze zette het voor ons neer en ging zitten. "Wil je meedoen?" vroeg Yuuki. Tsumugi knikte met een lieve glimlach.

Tsubasa

"Hikari, Chrno en Lys, jullie gaan mee!" besloot Rosette. Ze sloeg haar armen over elkaar. "Hoe weet je dan waar ze zijn?" vroeg Lys die Rosette uitdagend aankeek. Rosette was even sprakeloos en Chrno grinnikte. "We vinden ze wel! Pak allemaal jullie fiets!" zei Rosette. Ik zocht in verschillende kamers en zag Yuuki toen met Zero zitten. "Konnichiwa" zei ik vrolijk tegen de twee. 'Tsubasa-chan" zei Yuuki vrolijk. Zero zei niets. Ik zag dat ze aan het kaarten waren. Dat had ik ze nog nooit zien doen. "Doe je mee?" vroeg Yuuki. Ik haalde mijn schouders op. Yuuki klopte op de stoel naast haar en ik ging er zitten. "We maken even dit potje af en dan mag jij ook meedoen" zei ze aardig. Ik glimlachte en knikte.

Tsubasa

Ik keek om toen ik Mitsuki weer binnenzag komen. Ze ging op haar plek tegenover Takuto zitten en wilde iets zeggen toen Rosette het woord nam. "Dus, Kouyama-san, ik neem aan dat je nog een kamer zoekt. De kamer naast Mitsuki is nog vrij" zei ze. Ik zag de gezichten van beide Mitsuki's omslaan naar een norse uitdrukking. Mitsuki K zette snel een glimlach op. "Oké, ik zal er zo mijn spullen neerzetten" zei ze. De andere Mitsuki zuchtte. Ik nam nog een slok van mijn waterig rood drankje. Zero keek afkeurend naar zijn glas en Kaname was met Yuuki aan het praten.

Mitsuki

Ik keek Hikari strak aan. "Dat is er niet, hij beschouwt me als een goede vriendin" zei ik met een kleine teleurstelling in mijn stem.
Tsubasa keek de tafel rond. Yuuki praatte met Zero. Mitsuki legde haar hand op Takuto's schouder en wilde heel erg graag weten wat er aan de hand was. Takuto zei niets en at door.

Mitsuki

Ik sperde mijn ogen open toen ik Takuto zag. Shit! Wat moest ik nou doen. Ik baalde toen hij tegenover ons kwam zitten. Hij probeerde oogcontact te zoeken maar ik ontweek het door expres de andere kant op te kijken. Tot mijn ongenoegen kwam Mitsuki Kouyama ook nog eens binnenlopen. Ik voelde me vanbinnen samenknijpen. Whaa, ik haatte liefde vanaf dit moment. Ik besefte dat ik Hikari's pols nog vast had en liet die snel los. Sawako staarde naar Takuto die raar terug keek. Tsubasa ging met Kaname, Yuuki en Zero ergens anders zitten. 'Wie heeft er vandaag gekookt?' hoorde ik Yuuki vragen. 'Tsumugi met Sakura en Nanaka' antwoorde Teto die bij hun in de buurt zat. Tsubasa gooide een pilletje in haar glas water en dat kleurde rood. Suiseiseki keek er nogal vies naar en Tsubasa moest daar om lachen. Ik merkte dat Juliet een paar keer in mijn richting keek en ik probeerde naar haar te glimlachen, maar dat lukte niet echt.

Tsubasa

"Kuran-sama! Wacht even" ik trok snel mijn linkerschoen aan en rende naar Kaname toe. Yuuki en Zero liepen al wat verder voorop. ''Wil je alsjeblieft stoppen met dat Kuran-sama. We wonen in één huis. Zeg maar gewoon Kaname. Dan zal ik gewoon Tsubasa zeggen'' zei Kaname met zijn kalme stem. Mijn wangen werden rood en ik knikte. Ik bracht mijn hand naar de zak in de rok van de jurk en omklemde het doosje met mijn speciale pillen. ''Oi! Tsubasa-chan, kwijl Onii-sama niet onder, ne" riep Yuuki plagend. Ik stak mijn tong naar haar uit. Kaname lachte. Ik zag Mitsuki, Hikari en Sawako lopen.

Mitsuki

Zodra ik mijn slippers aan heb getrokken, huppel ik vrolijk de kamer uit. Met een klap knalde ik tegen iemand aan. 'Kun je niet uitkijken' bromt Zero die een ochtendhumeur heeft. Mijn humeur is al een tijdje over. 'Ohayo, Zero-kun' zeg ik über vrolijk. Zero bromt nog wat en loopt dan langs mij heen. Ik hoor denderende voetstappen richting mijn kant komen en stap nog net op tijd aan de kant. Yuuki schiet langs mij heen en haakt haar arm door die van Zero heen. 'Ohayo, heb je Kaname-sama al gezien?' vraagt ze vrolijk. Ik kan aan Zero's houding zien dat hij die vraag niet leuk vindt. Ik grinnik en loop achter de twee aan. Met een plof ga ik aan tafel zitten, naast Mio-chan. Mio ziet er nogal bleek en bibberig uit. 'Nanni?' vraag ik. Mio schrikt en kijkt me met betraande ogen aan. 'I-ik kwam Sawako tegen' zegt ze bang. Ik denk na. Zou ze haar lerares bedoelen of Sawako-chan? Ik besluit dat het Sawako-chan is, die ziet er nogal spookachtig uit in de ochtend. Ik glimlach naar Mio en kijk dan de tafel rond. Het is nogal leegjes. 'Miku miku miku!' Teto komt super enthousiast achter Miku aanrennen en gaat aan tafel zitten. 'Ne, Teto-chan-san-pyon... heb je Takuto-kun al gezien?' vraag ik nieuwsgierig. Teto knikt. 'Hij riep net nog boos naar me dat ik op moest schieten op de badkamer' zegt ze met haar hoge stem.