Yuuji

Na het eten kwam er een meisje met halflang bruin haar met een oranje lint erin naar me toe komen. "Mochizuki." zei ze zakelijk. "Ik heb gehoord dat je ook zingt?" Ik knikte langzaam. "Hoezo?" Het meisje stak haar hand uit. "Suzumiya Haruhi. Ik ben de leider van de band." Ik trok mijn wenkbrauwen op. "Band?" Suzumiya knikte kortaf. "Het zit hier vol met muzikale mensen, dus we hebben een soort hele grote band opgericht. Als je wil kun je er bij. Er komt wel een live aan, dus of je daar aan mee kan doen weet ik niet. Dat hangt ervanaf hoe goed je bent." Ik knikte. "Oké, lijkt me leuk. Ik doe mee!" Suzumiya grijnsde triomfantelijk. "Vanmiddag om half 3 repetitie. Dan mag je laten zien wat je in huis hebt." Ik stak mijn duim op en Suzumiya liep verder om de andere muzikanten aan de repetitie herinneren. Ik zag haar onder andere een groot deel van de zwemmers van vanmorgen langs gaan. Miyako en de tweeling, Ritsu, Mio, Azusa, en ook Shin, die naast Hikari zat. Ik grijnsde onnozel. Dat moest een behoorlijk grote band zijn.

Jiro

Oké, ik gaf het toe. Dat van net was een hele stomme actie geweest. Ik kon me weer eens niet inhouden. Mijn blik gleed naar Miyako die tegen Mio praatte. Ritsu liep naast me. Zij keek ook naar Mio en Miyako. Uiteindelijk liepen we allemaal naar onze eigen kamers om ons om te kleden.

Ik zat als eerste in de eetzaal. Wat was het hier groot. De eerst volgende die binnenkwam was Himeno. Ik nam haar eens goed op. Ze droeg schoenen met hoge zolen, haar zwarte panty zat vol gaten en ladders en haar spijkerrokje was korter dan het gemiddelde meisje zou durven dragen. Ook droeg ze een kort roze met zwart gestreept shirtje waardoor zowat haar hele, dunne, buik te zien was. Om haar hals hing een ketting waaraan een hand hing die zijn middelvinger opstak. Ik grinnikte. Wat een vreemde vertoning. Himeno ging niet bij me in de buurt zitten. Ondertussen stroomde de zaal steeds voller. Mijn blik werd weer naar de deur getrokken toen ik haar stem hoorde. Miyako kwam binnen. Ze liep arm in arm met een jongen met een staartje. Achter haar liepen Hikari en Yamiko. Ze gingen in mijn buurt zitten en ik hoorde dingen als "Fijn dat het opgelost is" "Weer beste vrienden" Ikzelf zat tussen best wat schattige meisjes. Ze hadden zich al voorgesteld. Misuzu, Amu, Yuuki en Miku. Ik was benieuwd wat we te eten kregen.

Sorry.. Kort stukje. -w- Maar we kunnen zo weer vooruit, right?

Yamiko

Ietwat beschaamd keek ik naar Jiro die voor me op de grond zat. "Hontoni gomen!" zei ik opnieuw. Ik keek de andere kant op. "Mou ii." mompelde ik ongeduldig. "Honto?" Jiro vloog overeind en boog zich over me heen. Ik schoot in de lach. Ik kon ook niet boos blijven. "Yosh yosh." zei ik zachtjes terwijl ik hem op zijn hoofd klopte. Hij had iets weg van een kwispelende puppy. Ik zag Hikari opgelucht haar handen ineen slaan. "Nou, nu is de patient wel genezen hoor." zei ik gegeneerd. Ik duwde Jiro aan de kant en kwam overeind. Ik stond op het punt om weer in het zwembad te duiken toen er een hard rommelend geluid uit mijn maag klonk. Hikari proestte het uit. "Heb je honger, onee-chan?" Ik lachte onhandig. "Maa ne." Chiharu graaide in het tasje dat ze bij zich had en viste er een glanzend goudkleurig zakhorlogen uit. "Het is ook bijna etenstijd." zei ze droog. Mio knikte. "Dan gaan we ons omkleden en zien we elkaar weer in de eetzaal?" De rest stemde in. Ik sloeg een handoek om me heen en volgde Hikari naar onze kamer.

Miyako

Ik kwam net boven toen ik het zag gebeuren. "YAMIKO!" riep ik geschrokken. Alles leek ineens in vertraging te gaan. Ik zwom richting de rand, net zoals Mio. Hikari stond over de reling gebogen en schreeuwde iets. Er was een soort van gele flits en Yamiko belande in de armen van Takumi. Yamiko haalde paniekerig adem en had haar ogen dichtgeknepen. Ik klom uit het zwembad. Takumi legde Yamiko neer en ging weer weg. Boos keek in naar de glijbaaningang waar Jiro stond. "Ben je nu helemaal gek geworden!" riep ik boos. "Yami-chii! Daijoubu?" vroeg ik bezorgd. Hikari klauterde van het trapje af en vloog haar zus om de hals. Jiro kwam schuldig achter haar aan. Ik wilde net beginnen aan een hele preek over hoe stom hij wel niet bezig was, toen Mio haar hand op mijn schouder legde en gebaarde dat ik me in moest houden. "Mooh" ik stampte boos met een voet op de grond. Ritsu kwam ook aanlopen, greep Jiro bij zijn oor en trok hem weg. Mio ging erachteraan. Ik ging gehurkt bij Yamiko zitten. Ze had weer wat kleur terug en praatte zachtjes met Hikari. Samen hesen we haar overeind en brachten we haar naar één van de ligstoelen. Himeno was al opgestaan en had er een handdoek neergelegd. Yamiko zat rechtovereind. Jiro kwam weer aanlopen met een rood hoofd, ging recht voor de stoel staan en ging toen op zijn knieën zitten. Hij boog zo diep dat zijn neus de grond raakte. "Hontoni gomennasai!" zei hij hard. Ik zag dat zelfs zijn oren rood waren. "En?" vroeg Ritsu die naast hem stond. Ze tikte met haar voet op de grond. "Ik heb er heel veel spijt van! Ik zal het nooooooit meer doen!" zei Jiro. Ik kon merken dat hij het meende.

Yamiko

Hikari en ik grepen een drankje en sloegen het achterover. Vanuit mijn ooghoek zag ik Mio en Miyako samen de trap naar de glijbaan opklimmen. Ze leken niet door te hebben dat Jiro ze achterna liep. Ik zuchtte. Hij gedroeg zich wel een beetje plakkerig. Ik greep Hikari's hand. "Kom, wij gaan ook van de glijbaan!" Hikari liep verbaasd achter me aan. "Eh... Oké." Ze keek achterom naar Shin, die zijn schouders ophaalde. Bovenaan de glijbaan troffen we aan wat ik al verwachtte; Jiro wilde met Mio en Miyako mee van de glijbaan af. "Jiro-kun, je zult je wel aan de regels moeten houden hier. Niet meer dan twee tegelijk." Jiro trok een wenkbrauw op. "Ben jij de baas hier ofzo?" Ik fronsde. Die jongen irriteerde me. "Als jij me zo wilt zien. Dit gaat om veiligheid." Jiro knikte langzaam. "Jammer Mio-chan, dan moet jij maar alleen gaan." Hij pakte Miyako's hand en wilde op de glijbaan gaan zitten. Mio keek beteuterd. "Misschien moet jij maar alleen gaan Jiro-kun." Jiro vernauwde zijn ogen. "Waar bemoei jij je eigenlijk mee? Heb je niks beters te doen dan mij de les lezen." Hij pakte Miyako bij haar schouders en zette haar op de glijbaan. Miyako protesteerde zwakjes. Ik klemde mijn kaken op elkaar. Nu ging hij te ver. Ik pakte hem bij zijn staartje en trok hem naar me toe. "Onee-chan!" piepte Hikari geschokt. Jiro sloeg vloekend mijn hand weg. "Wat is jouw probleem?!" riep hij beledigd. Ik negeerde hem en pakte Mio's arm. Ik duwde haar zachtjes naar Miyako die nog steeds op de glijbaan zat. "Glijden jullie." commandeerde ik. Mio knikte en zette zich af. Jiro was nog niet tevreden en draaide me naar hem toe. "Ik vroeg je wat?" Ik zuchtte. "Moet dit nou? Je ziet toch dat die meiden met z'n tweeën van de glijbaan wilde?" Jiro keek de andere kant op. "Dan nog zijn het jouw zaken niet." Ik haalde diep adem. Ik begon me behoorlijk aan die kerel de irriteren. Hikari keek benauwd van mij naar Jiro en weer terug. "Geen van die meiden zei dat ze mij niet mee wilde hebben hoor." ging Jiro door. Ik rolde met mijn ogen. "Wel eens van lichaamstaal gehoord?" Jiro kreeg een kleur. Hij leek even verward en gaf me een harde duw. Ik werd nu echt kwaad en duwde hem terug. "Voorzichtig!" riep Hikari paniekerig. Jiro luisterde me niet en gaf me nog een duw, waardoor ik tegen de reling aankwam. Hikari gilde. De reling was laag en de grond was glad. Ik gleed uit en viel eroverheen. Beneden schreeuwde wat mensen.

Dan mag jij nu bedenken of ze in het zwembad valt of op de grond, met alle gevolgen van dien. ;) Oh, de vele gevaren van onschuldige zwembadscenes.

Miyako

Ik hing met Mio aan de rand van het zwembad en bekeek de bikini van Chiharu. Het zag er erg cool uit. "Miyako! Vangen!" riep Ritsu. Ik draaide me om en zag iets geels op mijn hoofd afvliegen. Niet zo heel erg veel later knalde het vol in mijn gezicht. "Ritsu!" schreeuwde ik boos. Mijn gezicht deed pijn en er zat een grote, rode vlek op. Ik trappelde wild met mijn voeten zodat ik niet naar beneden zou zakken. Ritsu en Jiro lagen dubbel. "Hmpf" ik greep de gele bal vast, gooide hem omhoog en knalde hem hard in Jiro's richting. Hij ving hem simpel met één hand op. Daarna gooide hij hem door naar Ritsu die er mee weg zwom. Jiro kwam mijn kant op en kwam naast me hangen. Geez.. Wat was die kerel irritant. Ik keek even vanuit mijn ooghoeken naar hem. Hij leek super veel op Ritsu. Nu had hij zijn haren in een klein sprietstaartje op zijn hoofd. Ik grinnikte. Hij keek me vragend aan. "Ne, Miyako, ga je mee van de glijbaan?" vroeg Hikari die nu gehurkt voor me stond. Achter haar zag ik Shin aan hints doen. Ik begreep het en schoof onopvallend naar links. "Hikari! Schrik niet!" riep Shin ineens en hij duwde Hikari zo het zwembad in. Hikari slaakte een gilletje van schrik. Mio en ik lachte. Shin sprong er zelf achteraan. Hikari kwam happend naar adem boven. Ze keek even rond waar Shin was. Himeno zat op een grote ligstoel en Azusa keek in onze richting. Ik keek naar de tafels die ineens gevuld waren met verfrissende drankjes en kleine snack gevalletjes. Aan de manier waarop alles was neergezet was te zien dat het door Mugi was gedaan. Ik klom uit het zwembad en ging aan de rand zitten. Mio deed dat ook. "Zullen we dan van de glijbaan gaan?" vroeg ze met een glimlach. Ik knikte en ging staan. Met zijn tweetjes liepen we naar de glijbaan en klauterde we de trap op.

Miyako

Mio en ik lieten onszelf tegelijk achterover op het gras vallen waardoor onze hoofden tegen elkaar aanknalde. Lachend wreef ik over mijn hoofd. "Jullie vallen vandaag wel vaak tegen elkaar aan he!" hoorde ik iemand zeggen. "Ah, Yamiko!" zei Hikari. Mio en ik waren nog aan het lachen. "Mooh, Mio-sempai, Miyako-chan" zei Azusa die haar hoofd schudde. "Zullen we zo gaan zwemmen" zei Nobu. Ik stopte abrubt met lachen. "Als het uitkomt natuurlijk" zei hij daarna. "Ik heb toch geen bikini" zei Himeno. "Ik heb er nog wel een over, ik denk dat die je wel past" zei Azusa. Ik ging overeind zitten. Zwemmen. Als ik nou mijn ketting afdeed en goed weglegde ging het. "We gaan dus zwemmen?" vroeg Nobu ter bevestiging. Er werd geknikt. "JIROOO!" riep iemand vrolijk. Ritsu kwam aanrennen en vloog haar neef om de hals. Lachend liet ze hem weer los. "Ga je mee zwemmen?" vroeg Jiro. Ritsu haalde haar schouders op en keek naar Mio. Die knikte. "Oké!" zo'n kwartier later stonden we allemaal bij het zwembad. Mio droeg haar zwarte bikini en had haar haren samengedaan in een soort knot. Ze zag er erg volwassen uit. Ik keek naar Himeno. Ze droeg een roze bikini die totaal niet bij haar paste en Azusa droeg een blauwe met een rokje over het broekje. Na heel lang aandringen had Mio haar zover gekregen haar roze badpak weg te doen. Ikzelf droeg een rood broekje met een wit lint touw geval en witte strikjes aan de zijkant. Mijn topje was rood met een wit strikje in het midden. Mijn parelketting lag in een doosje dat ik in drie andere doosjes had gestopt die weer in mijn kist met cosplayspullen lagen. Ik was nog nooit hier weesten zwemmen. Ik had namelijk nooit geweten dat het ging als ik mijn parelketting afdeed. Ritsu kwam in haar geel met oranje gestreepte bikini aanrennen. Ze had een grote duikbril op en sprong het water in. "Bommetje!" riep Jiro die het water insprong. Hij had een witte zwembroek aan met gekleurde blokjes. Door zijn bommetje werden Mio en ik helemaal nat. Zuur keek ik hem aan. Hij lachtte alleen maar. Ik keek even rond, alleen Hikari, Yamiko, Chihari en Shin waren er nog niet. Nobu sprong het water in, weer een golf water over me heen. "Mooh!" riep ik gefrustreerd. Ik pakte Mio bij haar pols en sprong het water in. Mio riep wat dingen van de schrik. Ik was gewend nu een staart te hebben en van onwennigheid zonk ik even na de bodem. Snel realiseerde ik me dat ik moest zwemmen en kwam ik weer boven.

Geen idee of je van zwembadscene's houd, maar ik vind ze gezellig en leuk x3

Edit: Sorry van de inbraak, maar ik moest Chiharu er even bij zetten, want die wil ik natuurlijk ook in swimming gear beschrijven. ;) En ja hoor, zwembadscènes zijn prima. ^^

Chiharu

Ik plofte in het gras neer naast Hikari en pakte een glas ramune van het dienblad. Ik keek om me heen. Een hele groep mensen die ik niet kende. "Zullen we even een voorstelrondje doen?" stelde Azusa voor. Hikari knikte en wees op haar borst. "Ik ben Tamura Hikari, 16 jaar. Moet ik ook iets over mezelf beginnen?" Een meisje met een glanzende bruine krullen schoot in de lach. "Laten we eerst maar beginnen met namen en leeftijd." Hikari bloosde. "Ha-hai." ze knikte naar mij, om aan te geven dat ik aan de beurt was. Ik boog ietsjes naar voren. "Matou Chiharu desu. Ik ben 17." Aan de andere kant zat een meisje met lang zwart haar. "Akiyama Mio. 18 jaar oud." Ze keek even snel naar het meisje met de krullen, die naast haar zat. "Ah... Eh... Kiriya Miyako. 16." zei ze blozend. Ik glimlachte. Zo schattig! "Nakano Azusa. Ik ben ook 17." zei Azusa, die naast Miyako was gaan zitten. Nu was het de beurt aan de jongens. "Ehm... Ik ben Terashima Nobuo. Nobu dus. En ik ben 20." "Mochizuki Yuuji, 18 jaar oud." zei de bruinharige jongen die naast Nobu zat. "Yamabuki Jiro, 19." mompelde een jongen met een haarband. Nu alleen nog het punk-achtige meisje dat aan de andere kant van Hikari zat. Alle ogen waren nu op haar gericht. "Kuroyuki Himeno." zei ze alleen maar. Hikari stootte haar aan. "14." zei ze erachteraan. "14 wat?" vroeg Hikari dommetjes. "14 jaar oud." zuchtte Himeno. Nobu's mond viel open. "VEERTIEN! Ik dacht dat je van mijn leeftijd was!" Hij keek een beetje beteuterd. "Lo~licon." zei Yuuji plagerig. "Chigau yo!" riep Nobu verdedigend. "Als ik een lolicon was zou ik vallen op schattige meisjes met strikjes en kant enzo, zoals Hikari!" Hikari bloosde. "Schattig?" "Oh, dus ik ben niet schattig?" vroeg Himeno met een opgetrokken wenkbrauw. Ik schoot in de lach. Wat een gezellig groepje. "Zij heeft en strik in haar haar." zei Jiro ineens, wijzend naar mij. Ik giechelde. "Oh, ben ik dan ook schattig?" Nobu bloosde een beetje. "Ah... Ja hoor." Ik hield mijn hoofd schuin. "Arigatou. Denk ik." In een beweging trok ik de strik uit mijn haar en knoopte hem om Nobu's pols. "Nu ben jij het schattigst." zei ik vrolijk. Nobu's gezicht vertrok. "Ik ben de oudste hier hoor!" "Trek het je niet aan." Yuuji klopte Nobu op zijn schouder. "Oude omaatjes kunnen ook ontzettend schattig zijn."

Himeno

Wat was dit huis groot! En er was gewoon een zwembad. "Maah.. Ik heb mijn bikini thuis laten liggen" zei ik triest. Miyako duwde me een telefoon in mijn hand. "Bel maar, de chauffeur gaat het voor je halen" zei ze. "Is er een eigen chauffeur?" vroeg ik verbaasd. Mio knikte. "Ik bel zometeen wel" zei ik. Op de telefoon stond een grote sticker waar 'Villa' opstond, dus ik legde hem op het kastje neer dat naast me stond. Miyako duwde de grote deuren open en we stonden in de tuin. Uiteraard een ander gedeelte dan dat we in de keuken hadden gezien. Er lag een groot gigantisch zwembad met rondere vormen en een grote trap om erin te gaan. Er waren 3 glijbanen en verschillende hoogtes duikplanken. "Uwaaaaaa! Sugoii!" zei ik opgelaten. Ow, dit was zo niet mijn karakter. Met wat moeite liep ik door het gras met mijn naaldhakken. Ik ging op mijn knieën aan de rand van het zwembad zitten en ging met mijn hand door het water. Het was lekker warm. "Yay! Ik kan niet wachten om te gaan zwemmen!" zei ik enthousiast. Toen schudde ik mijn hoofd. Normaal doen. Ik stond op en liep koeletjes terug. Miyako keek me vreemd aan. "Oh! Je moet nog een kamer hebben! Ne, Mio-chan.. Waar is de andere vrije ruimte?" vroeg Miyako aan Mio. Mio dacht na. "Oh, bij Hikari-tachi!" zei ze. "Kuroyuki-san! Kom, dan laat ik het snel zien!" zei Miyako vrolijk. Ze pakte me bij mijn arm vast en we gingen terug naar binnen. Snel probeerde ik de weg te onthouden. Rechtdoor, links, rechts vierde deur rechts. Ik keek rond. Naast me stond een bordje met "Hikari en Yamiko" aan de andere kant stond "Nana" Op het blaadje stond een kringetje dat eruit zag alsof er een sigaret op uit was gedrukt. "Wie zijn dat?" vroeg ik. "Hikari en Yamiko zijn een tweeling, ze zijn beide erg verschillend maar heel aardig. En Nana.. die kan je beter maar zelf ontmoeten. Ze is aardig hoor, ze lijkt wel een beetje op je" zei Miyako. Ik knikte. "Aan de overkant slaapt Mio, je weet wel, dat meisje van net" zei ze. Ik glimlachte. Ik liet mijn rugzak van mijn schouder glijden en zette hem naast mijn koffer neer. Samen met Miyako liep ik weer terug. Mio, Yuuji, Jiro en Nobu waren gaan zitten. We gingen erbij zitten. Er was een heel gesprek ondertussen opgang en ik zag iemand naar buiten komen met een schaal met erg veel glazen drinken. "Hikari!" riep Miyako vrolijk en ze zwaaide. Achter Hikari liep een meisje met paars, rood achtig haar en Azusa. Hikari-tachi kwamen bij ons zitten en we pakte allemaal een glas drinken.

Jiro

Ik keek even goed rond en toen gleed mijn blik weer terug naar Miyako. Ik stapte op haar af. "Ik zou best wel een rondleiding willen" zei ik opgewekt. Miyako wende haar blik van Yuuji en Nobu af. "Oh, ja, natuurlijk. Kuroyuki-san mo?" Himeno knikte. Ik vond haar naam best grappig. "Ik ga ook even mee" zei Mio die me even jaloers aankeek. Ik trok mijn wenkbrauwen op. "Oy, Nobu, Mochizuki-kun, gaan jullie mee?" de jongens knikte. "Zal ik jullie anders eerst naar jullie kamers brengen.. dan lopen we daarna wel verder rond" zei Miyako. Ik haalde mijn schouders op. "Mij best". Miyako en Mio gingen voorop. Ik keek naar de deuren waar we voorbij liepen. Op eentje stond Tainaka Ritsu, daar sliep mijn achternichtje dus. Na een poosje kwamen we bij twee deuren, een gangpad en weer een rij deuren. Op de ene deur stond "Kouyama Mitsuki" met een vreemde tekening. Op de andere deur stond "Kiriya Miyako" er hingen foto's van Miyako met een jongen. Miyako met twee meisjes. Miyako in cosplays. Geïnteresseerd bekeek ik ze. "Wie is die jongen?" vroeg ik. Miyako kwam naast me staan. "Ara, dat is Takuto-kun" zei ze met een glimlach. Haar ogen leken alleen niet vrolijk. "Is er iets gebeurd?" vroeg ik. "Nou... Ik heb vanmorgen een eind aan onze relatie gemaakt..." zei ze, haar wangen kleurde roder en ze slikte. Mio sprong in. Ze legde haar handen op Miyako's schouder. "Kop op, Miyako! Je verdient beter dan een kerel met kattenoren en een veelste kort lontje!" zei ze opwekkend. Miyako knikte en snoof. Oké, ze was dus hetero! "Maar die kamer daar is vrij" zei Miyako toen en ze wees met haar vinger naar de kamer na het gangpad. "Oh, daar installeer ik me wel" zei ik snel en ik sleepte mijn zooi naar die kamer. Ik wierp nog een blik op de deur naast de mijne. Ik kon het nog net lezen, het was best ver weg namelijk. Hoshina Utau. "De sleutel hangt denk ik nog in de keuken" hoorde ik Miyako zeggen. "Dan gaan we die straks wel halen. Je kunt je spullen wel even voor de deur laten staan, ze stelen hier toch niets" zei ze. Ik liet mijn koffers los en gooide de plastic zak bovenop. "Oké". Toen vroeg ik me ineens af waar die blauwharige jongen nou was.

Yuuji

Ik keek nog één keer op mijn routeplanner, en vervolgens naar de gigantische villa voor mijn neus. Dit zou het moeten zijn. Mooi huis. Met een grote grijns liep ik naar de voordeur en belde aan. En klonk wat geroezemoes aan de andere kant, tot een mooi meisje met een dikke bos bruine krullen de deur opendeed. Ik keek de gang in. Er stond een groepje mensen naar me te kijken. "Is het hier altijd zo druk?" vroeg ik opgewekt. Het meisje haalde haar schouders op. "Vaak wel." Een meisje met lang blauw haar kwam naast het andere meisje staan en bekeek me vluchtig. "Ah, jij bent vast Mochizuki Yuuji-san!" Ik slikte even. Die stem... Was het wel een meisje? "Dat klopt!" zei ik met een buiging. "En jullie?" Het mooie krullenmeisje liet me binnen en deed de deur dicht. "Ik ben Fujisaki Nagihiko." zei het blauwharige persoon. Ik beet op mijn lip. Het was dus een jongen. "Kiriya Miyako." zei de krullenbol, terwijl ze op zichzelf wees. "Akiyama Mio desu." zei een meisje met lang zwart haar. "Jiro~" zei een jongen met een haarband. Dat liet alleen nog het meisje met het korte haar in de kapotte kleding over. "Kuroyuki Himeno." zei ze onverschillig. Ik knikte. "Yoroshiku!" Mio wierp een blik op de versleten rugzak die ik over één schouder droeg. "Is dat al je bagage?" vroeg ze verrast. Ik knikte. "Ik heb niet zoveel spullen. Misschien moet ik nog wat kleren bijkopen." "Je kan ook wel wat van mij lenen. Als Shin niet alles inpikt ten minste." Een magere jongen met kort blond stekeltjeshaar kwam de hoek om lopen. Ik grijnsde breed. "Nobu! Lang niet gezien man!" Ik liep op Nobu af, en omhelsde hem, tot verbazing van de meiden achter me. Nobu lachte. "Nog altijd even klef?" Ik blies een pluk haar omhoog. "Echte mannen zijn niet bang voor een knuffel." De meisjes giechelden. Nobu sloeg me zachtjes op mijn schouder. "Goed je te zien, Yuu."

Himeno

Ik stapte uit de auto die papa voor me had geregeld. Mijn naaldhakken klikte op de stoeptegels. Ik had er nu al zolang op gelopen dat ik bijna niet meer wiebelde of struikelde. De chauffeur haalde mijn rugzak en koffer uit de kofferbak en zette ze voor me neer. Vervolgens reed hij zonder wat te zeggen weer weg. Ik hees mijn rugzak over één schouder en streek mijn spierwitte shirt met zwarte vlekken en spetters recht. Het shirtje had geen linkermouw en het was onderaan gerafeld. Verder droeg ik nog een korte broek met allemaal scheuren en vale plekken, een ketting met een kruis eraan en mijn favoriete gitzwarte naaldhakken. Mijn haar hing los naast mijn hoofd en ik had een wit strikje aan de zijkant gestrikt. Aan mijn rechterhand rinkelde superveel verschillende soorten armbandjes en ik had er nog wat felgele, feloranje, felroze en felgroene veters omheengeknoopt. Om mijn ringvingers droeg ik een simpele ring. Ik zag er vaak vreemd uit voor mensen. Ze dachten dat ik arrogant was en spraken daarom vaak niet tegen me. Ik was benieuwd hoe de mensen hier op me zouden reageren. Ik pakte mijn koffer bij het handvat en liep over de grote tegels naar de deur. Met een grijns dacht aan Nagihiko, hij had me al zo'n 7 jaar niet meer gezien. We waren echt heel erg jong toen we elkaar voor het laatst zagen. Toen droeg ik nog net als mijn zusjes strikjes, nette jurkjes en was mijn haar langer. Ik zette mijn koffer weer neer, zuchtte even en belde toen 2 keer aan. De deur werd opengemaakt door een grijsharige jongen. Zijn gezicht betrok toen hij me zag, hij had zeker iemand verwacht die schattig was. "Himeno!" hoorde ik een stem roepen die ik kende. Nagihiko kwam aanrennen door de grote gang. Hij stopte verbaasd met rennen toen hij me goed zag. Zijn ogen werden groot. "Jij bent veranderd!" zei hij geschrokken. Ik lachte onschuldig. "Urashima-san, dit is Shiroyuki Himeno" zei hij tegen Tarou. Tarou boog. "Urashima Tarou desu" "Tarou-sama!" werd er poeslief geroepen. Een meisje met blauw haar kwam aanrennen, greep Tarou bij zijn arm en rende weer weg. Ik hoorde hoe Tarou schreeuwde om hulp. Er ging ergens een deur open een twee meisjes kwamen naar buiten. Het ene meisje had lang zwart haar en giegelde. De andere had krullen en vertelde iets. Ik verstond woorden als hopeloos en bass. Achter me ging de bel. Het meisje met de krullen deed de deur open. Er stond een jongen met een haarband. Wacht even.. een haarband? Hij zag er nogal vrolijk uit. "Oh! Jiro-kun!" riep het meisje met het zwarte haar die hem leek te herkennen. Het meisje met de krullen keek om. "Ken je hem, Mio-chan?" vroeg ze. Mio knikte. "Hij is Ritsu's achterneef" zei het meisje dat Mio heette. "En wie is deze schone dame?" vroeg Jiro. Hij pakte de hand van het meisje met krullen. Ze bloosde. "Kiriya Miyako desu" zei ze.

Miyako

Stilletjes liep ik naast Mio. Ze had de hele tijd met rode wangen de andere kant op gekeken. Waar had ze last van? We liepen naar binnen. "Okaerinasai" zei Nene die aankwam lopen met een bezem in haar handen. "Ara ara, ik ging net het tuinpad vegen" zei ze met een glimlach op haar mond. Ik lachte wat onhandig terug. Mio en ik liepen weer verder. Ik durfde het bijna niet te vragen, maar deed het toch. "Ne, Mio, is er iets? Stink ik?" vroeg ik. Mio stopte met lopen maar keek niet om. "Betsuni.." toen schoot ze in de lach. "Je stinkt niet" zei ze tussen het lachen door. Ik haalde opgelucht adem. "Mooi" "Mio! Wil je me bass leren!" vroeg ik toen ineens met een diepe buiging. Ik stond er versteld van dat ik het vroeg. Nu draaide ze zich wel om. Ze leek te twijfelen. "Ja hoor" zei ze toen met een glimlach. Ik ging rechtop staan. "Sugoi!" "Nu meteen al?" vroeg ze. "Is goed!" zei ik enthousiast. Heel toevallig stonden we net tegenover de muziekhal. We liepen er naar binnen. Het was leeg en het echoëden een beetje. "Er staan hier nog wat bassgitaren als het goed is" hoorde ik Mio zeggen die naar een speciale ruimte ging met extra instrumenten. Ik hoorde wat gerommel en ging kijken. Mio kwam aanlopen met een gitzwarte bassgitaar waar vlammen op stonden. "Dit is de beste die er staat" zei ze. "Het is een linkshandige.." zei ik droog. Mio bloosde. "Ach, lijkt me gaaf om het linkshandig te kunnen!" zei ik en ik pakte de gitaar aan. Ik ging ergens zitten. "Ik ga Elisabeth even halen!" zei Mio en ze rende weg. Ik schoof heen en weer op het krukje en gleed met mijn vingers over de 4, iets wat roestige snaren.

Yamiko

Ik stak mijn hand uit en hielp Ringo overeind. "Daijoubu?" vroeg ik bezorgd, maar Ringo keek meteen naar Mio en Miyako. "Hai, heki desu no yo." zei ze vrolijk, en ze ging weer op de bank zitten. Toen we bij de villa waren stapten we achter elkaar aan de limo uit. Mio stak haar hand uit en hielp Miyako uit de auto. "Heb je niks bezeerd?" vroeg ze nog. Miyako schudde haar hoofd. Ook Ringo en ik stapte uit, en Mio en Miyako liepen alweer richting de villa. Ik wilde ze achterna lopen, maar toen zag ik dat Ringo de voordeur van de limo opendeed. Nieuwsgierig gluurde ik over haar schouder en zag hoe ze de chauffeur een envelop in z'n handen drukte. "Arigatou gozaimasu no." De chauffeur knikte vriendelijk. "Aangenaam zaken met u te doen, Ringo-san." Ringo sloeg de deur dicht en draaide zich om. Ze schrok eventjes toen ze mij zag staan, maar herstelde zich snel en liep richting de villa. Ik pakte haar bij haar capuchon en hield haar tegen. "Ringoooo." zei ik streng. "Wat was dat?" Ringo keek me niet aan. "Nademo arimasen desu no." Ik trok zachtjes aan haar capuchon. "Ringo, heb jij die chauffeur betaald om dat te doen?" Ringo draaide zich om met een duivelse grijns. "Je zegt alsof het iets verkeerds is desu no." Ik zuchtte diep. "Dat was gevaarlijk hoor! Je had wel iets kunnen breken, en Miyako ook. Bovendien heb je die chauffeur omgekocht! Hoeveel geld heb je hem gegeven?" Ringo lachte onschuldig. "Overdrijf niet zo Yamiko-chan. Ik heb overal aan gedacht desu no. Jij had toch nergens last van?" Ik dacht na. Ik was niet van de bank gevallen... Ringo grijnsde breed. "Ik liet me express vallen omdat het op zou vallen als alleen Miyako-chan zou vallen. Haar stoelleuning gaf haar een duwtje. En je denkt toch niet dat ik die man echt geld heb gegeven?" Ik kneep mijn ogen tot spleetjes. "Wat zat er dan in die envelop?" Ringo deed een stap in mijn richting. "Gewoon wat foto's van de camera's die ik hier en daar in de badkamer heb geïnstalleerd desu no." Ik snakte naar adem. "Dat meen je niet!" Ringo lachte opnieuw. "Natuurlijk niet. Die oude man is al jaren een enorme fan van Blast, dus ik heb handtekeningen voor hem geregeld." Ik slaakte een zucht van opluchting en liet Ringo's capuchon los. "Ringo... Je bent een gevaarlijk klein meisje, weet je dan?" Ringo zette haar meest onschuldige glimlach op. "Maar het is voor het goede doel desu no!" Jij wilt toch ook dat Miyako-chan snel over Takuto-kun heen komt?"

Miyako

Tevreden keek ik naar mijn wentelteefje. Ik had er namelijk ook besteld. Ik nam een hap en bloosde. "Oishii" (Geen idee of het goed is gespeld). Ik speurde door het café en zag Makoto nergens. Hij was vandaag vast ook voor een deel kok, aangezien Ric pas in de middag kon. Karen kwam weer terug naar onze tafel lopen. "Omdat je een week vrij hebt zeg ik het maar zo, over anderhalve week hebben we Maid-Megane dag" zei ze. "Maid-Megane?!" herhaalde ik verbaasd. "Ja, je weet wel, je draagt een maid outfit, die ik nu aan het maken ben en een bril. Die kun je wel lenen van mij" zei ze. Karen glimlachte en liep weg. Haar grote staarten zwiepte achter haar aan. Ringo keek me gretig aan. "Maid-Megano, klinkt interassant, dan komen we zeker langs desu no!" zei ze met een redelijke evil blik in haar ogen. Yamiko leek Ringo te begrijpen. Ze immiteerde mijn stem "Okaerinasai, gosujin-sama" (Ook niet weten of het goed is) Mijn wangen werden nog roder. Ik keek naar Mio, die keek strak uit het raam.
Toen we klaar waren met eten gingen we weer terug naar de limo. We hadden niet hoeven betalen omdat Karen ons zo schattig had gevonden. Vreemde vrouw. We gingen weer op dezelfde plekken zitten en de chauffeur reed ons terug naar de villa. Ineens, heel toevallig, totaal onverwachts remde de chauffeur hard. Mio wist nog net te blijven zitten, ik viel languit over haar benen heen. Ringo was op de grond gevallen en Yamiko zat erbij alsof er niets was gebeurd. Voorzichtig ging ik recht zitten en keek ik naar Mio. Ze was knalrood en keek me erg geschrokken aan. Toen ineens draaide ze haar gezicht met een ruk om. He? Waar had die last van?

Yamiko

We werden naar een tafeltje bij het raam gebracht. Ringo en ik gingen op de ene bank zitten, en Mio en Miyako nestelden zich op de andere. Ringo pakte gretig de menukaart. "Wat raad je aan, Miyako?" vroeg Mio, die ook ep de menukaart keek. Miyako keek over Mio's schouders mee. "Hou je van wentelteefjes?" Mio knikte. "Dat klinkt goed." zei ik tevreden. "Doe mij ook maar." "Dan ga ik voor de pannekoeken desu no." zei Ringo met een knikje. Makoto schreef het op en knikte vriendelijk. "Wat willen jullie erbij drinken?" Ik haalde mijn schouders op. "Doe maar thee ofzo." Nadat de anderen ook een drankje hadden besteld liep Makoto richting de keuken. "Het is best een gezellig caféetje eigenlijk." merkte Mio op. Ze keek om zich heen. "We moeten hier vaker komen." "Ne, zullen we ook een keer langskomen als Miyako-chan aan het werk is?" zei Ringo samenzweerderig. Ze vouwde haar handen onder haar kin en keek dromerig voor zich uit. "Zouden jullie haar ook niet willen zien in een schattige cosplay, of een maid-outfit?" Ik schoot in de lach. "Nou je het zegt, ik ben best benieuwd!" Ringo knikte, maar haar aandacht was vooral op Mio gefocust. "Haha... Ja..." zei Mio opgelaten. "Hé kijk! Dat meisje heeft een Shugo Chara!-cosplay!" Verbaasd bestudeerde ik Mio's gezicht. Bloosde ze nou? Ik keek naar Ringo, die me een vette knipoog gaf, maar Miyako zelf scheen niks in de gaten te hebben.

Na een tijdje over van alles en nog wat gekletst te hebben kwam het meisje in de Hatsune Miku-cosplay het eten brengen. "Eet smakelijk!" zei ze met een diepe buiging, en ze liep snel naar de volgende tafel. "Itadakimasu no!" zei Ringo opgewekt, en ze zette haar vork in haar pannekoek. Mio en Miyako wisselden een snelle blik en begonnen toen ook te eten. "Itadakimasu!" Hongerig nam ik een hap van mijn wentelteefje. "Wah! Umai!" riep Mio enthousiast. Miyako glimlachte. "Ne, Miyako! Kun jij dit nou ook maken?" Miyako haalde haar schouders op. "Een beetje... Maar mijn werk is vooral serveren hoor." Ringo's ogen fonkelden. "Wil je het een keer voor ons maken Miyako-chan? Alleen voor dit groepje!" Miyako keek haar wat verrast aan. "Ehh... Oké..." Ringo grijnsde onschuldig. Ik schudde lachend mijn hoofd. Die voerde iets in haar schild.

Miyako

Ik zat op de rand van de stoep en leunde op mijn handen. Mio stond tegen de muur die om de villa heen stond, Yamiko stond op de stoep met haar handen in haar zij en Ringo zat naast me. We waren nu best al een poos aan het wachten. Het geluid van een auto naderde. "Wow!" zei ik terwijl ik snel achteruit krabbelde. Een gigantische, gitzwarte limo kwam aanrijden. Ik keek naar Mio die ook onder de indruk was. De chauffeur stapte uit en hield de deur voor ons open. We kropen met zijn vieren de auto in en verspreiden ons over de veelste grote achterbank. Het was nog best licht in de auto voor het feit dat de ramen heel erg donker waren. Yamiko zat aan de kant van de deur, daarnaast zat Ringo, dan kwam er een bocht in de bank en daar zaten Mio en ik. Mio's been kwam tegen het mijne. "Waar gaan we eten?" vroeg Mio. "Wat dacht je van het Cosplay Café?" "Oh, is dat waar je werkt desu no?" "Ja, het is daar best goedkoop en lekker" zei ik. "Mij best" zei Yamiko. Na een poosje stopte de limo voor het café. Nieuwsgierig stopte mensen met lopen om te kijken. We stapten met zijn vieren uit en de mensen keken teleurgesteld. Ik ging voorop en liep het café in. "Ohayo!" riep ik vrolijk. Bekende gezichten keken om. "Yo! Miyako-chan!" riep Makoto vrolijk. Hij had een nieuwe Cosplay. "Wat vind je van mijn Lelouchcosplay?" vroeg hij terwijl hij aankwam lopen. "Sugee!" zei ik terwijl ik met mijn handen klapte. Karen kwam ook aanlopen in nog altijd haar Hatsune Miku cosplay. "Mi-Ya-Ko! Wat leuk dat je zo spontaan langs komt!" zei ze hyperactief terwijl ze me om de hals vloog. Haar bril viel bijna af. "Zijn dat je vrienden?" vroeg ze toen ze me los liet. Ik knikte. "Dit is Tamura Yamiko, dat is Akai Ringo en dat is Akiyama Mio!" stelde ik ze voor. Sernia en Lydia kwamen ook aanzetten, het was namelijk niet druk. Ook zij hadden een nieuwe cosplay. Ze waren als Rin en Len. "Cool!" zei ik. Sernia lachte hooghartig. "Lydia-nee zit er nogal mee dat ze Len moest doen, maarja, mijn boobies zijn nu eenmaal te groot" (Hoezo Kaichou wa Maid-sama gekeken) weer lachte ze hooghartig. "Mooh! Onee-chan!" riep Lydia uit met een rood hoofd. Ik moest lachen en bekeek Lydia. Ik zou zo geloven dat ze een jongen was. "Ara ara Onee-chan! Flatchested zijn is niet zo'n ramp! Ohohohohohohohohohoho" Makoto lachte onhandig. "Laat ik jullie maar naar een tafel brengen. Jullie komen uiteraard toch om te eten?" zei hij. Ik knikte. "Ne, Miyako.. Is die tweeling altijd zo?" vroeg Yamiko. "Ja, het is om gek van te worden. Al zijn ze wel erg aardig" zei ik.

Miyako

Nu ik lekker had uitgehuild tegen twee verschillende personen voelde ik me al stukken beter. Met een waterige glimlach veegde ik mijn wangen droog. "Ne Yami-chii" ik snoof even diep. "Gaan we nog uit eten?" vroeg ik. "Mij best, gaan er nog meer mensen mee?" vroeg ze. Ik haalde mijn schouders. "Gaan jullie uit eten desu no?" Ringo en Mio kwamen aanlopen. Ik knikte. "Mogen wij mee na no?" Ik keek naar Yamiko die wat afwezig haar schouders ophaalde. "Ja hoor, gezellig" zei ik. Vanuit mijn ogen zag ik Takuto binnenkomen. Hij zei niets en liep meteen door naar de eetzaal. Shin liep met hem mee en begon vrolijk tegen hem te praten. "Heel eventjes wachten!" zei Mio en ze rende weg. Niet veel later kwam ze terug en had ze een tasje bij. Dat herinnerde me er aan dat ik mijn geld even moest pakken. "Oh! Ik ben wat vergeten!" mijn kamer lag in deze gang dus ik was er zo. Ik griste mijn portomonnee en wat andere rommel van mijn nachtkastje en gooide ze in mijn tasje. Toen ik terug kwam waren Yamiko en Ringo weg. "Ne, Hikari, ga je ook mee?" vroeg ik. Hikari schudde haar hoofd. "Ik ga gewoon hier ontbijten. Tot straks!" zei ze en ze rende naar de eetzaal. "Nou, laten we dan maar gaan" zei Yamiko die met Ringo weer terug kwam. "Uhu!" "Dus.. Gaan we lopend?" vroeg Mio. "Ik bel wel even met de huistaxi" Ja, de familie Kotobuki had echt alles, dus ook een huistaxi. Na een kort belletje liepen we met zijn vieren naar buiten om te wachten op de taxi.

Miyako

Toen ik zag dat Yamiko er weer bovenop zou komen was ik rustig weggelopen en keek ik rond naar wie er allemaal op de grond lag. Helemaal in de verte zag ik een hand achter een struikje uitsteken. Snel rende ik er naartoe. Een gevoel van angst kroop over me heen toen ik Juliet, bleek in een plas bloed op de grond zag liggen. Ik liet me naast haar op mijn knieën vallen en voelde haar pols. Het was niet veel, maar ik voelde iets. "Otonashi-kun!" gilde ik in paniek. Yuzuru keek om en rende meteen naar me toe. Ik had ondertussen geprobeerde Juliet bij te krijgen. Mijn handen zaten vol met bloed. Haar bloed. Ik voelde dat ik misselijk werd van de geur die hier hing. Ik viel achterover op mijn kont en keek eng naar mijn handen. Er druppelde bloed op de grond. Mijn ogen werden groot. "M-miyako" achter me stond Mio die me langzaam overeind hielp. Mijn gezicht was lijkbleek. Yuzuru was heftig bezig met het helpen van Juliet. "Kom, je moet terug naar de villa" Mio ondersteunde me en zorgde ervoor dat ik het bos uitging. De frissere lucht deed me al beter. Maar Juliet. Ze was er echt niet goed aantoe. Ik hoorde Mio's ademhaling en probeerde me daar op te concentreren maar dit ging niet door het bloed aan mijn handen. We liepen terug de villa in. "Miyako!" Takuto kwam de zitkamer uit en keek naar mijn handen. "Wat is.. Wat heb je.." zijn zin bleef hangen en hij keek me aan alsof ik iemand had vermoord. "Juliet, het gaat niet goed met haar" brabbelde ik stomweg. Mio begon dingen uit te leggen aan Takuto maar ik hoorde het amper. Uiteindelijk nam ze me verder mee, we liepen naar de gezamelijke badkamer. Ze opende de kraan en hield mijn handen eronder. In de spiegel zag ik dat Takuto achter me stond en woorden zei die ik niet verstond. Het was alsof mijn hoofd vol zat met watten, ik wilde niets liever dan ergens gaan liggen en mijn ogen dichtdoen. Mio kloptte op mijn schouder en liep weg. Toen mijn handen schoon waren bracht Takuto me naar mijn kamer toe. Hij had sinds Mio weg was gegaan niets meer gezegd. Toen ik uiteindelijk mijn pyjama aanhad en in bed lag was ik niet meer moe. Mijn hoofd voelde weer licht. Takuto gaf me een kus op mijn voorhoofd en wilde weggaan. Ik greep zijn hand vast. "Niet gaan" zei ik.

Tsubasa

Het was redelijk donker in het huis. Ik liep door de gangen en kwam Sunako tegen. Haar grote kille ogen keken me aan en ze liep verder. Hmpf, ik was niet zo weg van Sunako. Ze deed altijd kil tegen me. Ik liep ook verder en hoorde geroezemoes vanuit de zitkamer. Ik opende de schuifdeuren en grijnsde. Op de bank zaten hutemutje, Chrno, Lys en Rosette. Takuto lag languit op de sofa. Op de twee stoelen zaten Azusa en Mio. Ze waren abrupt stil toen ik binnenkwam. Takuto keek me aan. "Jij weet het vast.. Waar is Miyako?" vroeg hij. Geez wat kon ik me aan die gast ergeren. Hij was zo hebberig. Ik haalde mijn schouders op. "Is ze niet in haar kamer?" vroeg ik terwijl ik op de sofa ging zitten waar Takuto van was opgestaan. Ik volgde Takuto met mijn ogen. Hij liep nu te ijsberen door de kamer. "Ze heeft alweer niets gezegd en ze is niet in haar kamer" zei hij. "Ze is vast in orde" zei ik. "Hikari-chan is ook weg" zei Lys. Rosette en Azusa knikte. "Yamiko!" zei ik toen. Alle ogen flitste naar mij. Ineens leek iedereen het door te hebben. "Ze zijn haar vast halen!" Ik zag de onrust in Takuto's ogen. "Jij blijft hier anders verpest je alles" bromde ik tegen hem. "Nyaaa! Waarom bepaald iedereen hier toch altijd wat ik moet doen" hij sloeg met zijn vuist tegen de muur. Er kwamen hier en daar wat scheuren. "Omdat jij nogal moeite hebt met het beheersen van jezelf en je anders alles verpest" zei ik droog. Mio en Rosette lachte zachtjes. Ik zag dat Takuto me wel kon schieten.