Miyako

Ik hing met Mio aan de rand van het zwembad en bekeek de bikini van Chiharu. Het zag er erg cool uit. "Miyako! Vangen!" riep Ritsu. Ik draaide me om en zag iets geels op mijn hoofd afvliegen. Niet zo heel erg veel later knalde het vol in mijn gezicht. "Ritsu!" schreeuwde ik boos. Mijn gezicht deed pijn en er zat een grote, rode vlek op. Ik trappelde wild met mijn voeten zodat ik niet naar beneden zou zakken. Ritsu en Jiro lagen dubbel. "Hmpf" ik greep de gele bal vast, gooide hem omhoog en knalde hem hard in Jiro's richting. Hij ving hem simpel met één hand op. Daarna gooide hij hem door naar Ritsu die er mee weg zwom. Jiro kwam mijn kant op en kwam naast me hangen. Geez.. Wat was die kerel irritant. Ik keek even vanuit mijn ooghoeken naar hem. Hij leek super veel op Ritsu. Nu had hij zijn haren in een klein sprietstaartje op zijn hoofd. Ik grinnikte. Hij keek me vragend aan. "Ne, Miyako, ga je mee van de glijbaan?" vroeg Hikari die nu gehurkt voor me stond. Achter haar zag ik Shin aan hints doen. Ik begreep het en schoof onopvallend naar links. "Hikari! Schrik niet!" riep Shin ineens en hij duwde Hikari zo het zwembad in. Hikari slaakte een gilletje van schrik. Mio en ik lachte. Shin sprong er zelf achteraan. Hikari kwam happend naar adem boven. Ze keek even rond waar Shin was. Himeno zat op een grote ligstoel en Azusa keek in onze richting. Ik keek naar de tafels die ineens gevuld waren met verfrissende drankjes en kleine snack gevalletjes. Aan de manier waarop alles was neergezet was te zien dat het door Mugi was gedaan. Ik klom uit het zwembad en ging aan de rand zitten. Mio deed dat ook. "Zullen we dan van de glijbaan gaan?" vroeg ze met een glimlach. Ik knikte en ging staan. Met zijn tweetjes liepen we naar de glijbaan en klauterde we de trap op.

Tsubasa

We waren klaar met het spelletje en uiteraard had ik weer gewonnen. Zero was chagrijnig en liep de kamer uit. Yuuki ging snel achter hem aan. Ik glimlachte naar Tsumugi en liep ook weg. In de verte zag ik iemand met lang paars haar lopen. Hem kende ik geloof ik nog niet. Zonder dat ik het zelf doorhad liep ik achter hem aan. De jongen neuriede een liedje dat ik niet kende. Terwijl ik mij afvroeg wie het was ging er een kamerdeur open die bijna tegen mijn gezicht aanknalde. Ik kneep mijn ogen dicht uit vanuit mijn instinct liet ik de deur ontploffen. Tybalt stapte geschrokken naar achter en keek naar het zielige stukje verbrand hout. Ik opende één oog en keek naar Tybalt. "Ara?" Ik keek naar de schade die ik had aangericht. "Aah! Sumimasen desu ka!" riep ik met een rood hoofd. "Zou je mijn kamerdeur voortaan heel willen laten?" vroeg Tybalt droog. Ik knikte. "Honto ni gomennasai" zei ik nog en ik rende weg. Dat was een blunder.

Tsubasa

Ik deelde de kaarten uit en Tsumugi deed vrolijk met het spel mee. Ik hoorde autodeuren dichtklappen en twee opgewekte stemmen van Lys en Rosette. Ik keek uit het raam en zag dat Chrno er ook nog bij was met een Mitsuki K die nogal down leek. Wat zou er zijn gebeurd? "Tsubasa, jij bent aan de beurt" zei Yuuki die me aanstootte. "Oh!" Ik draaide mijn hoofd van het raam weg en speelde verder.

-Yay.. Weer inspiratieloosheid-

Tsubasa

Lys klemde zich goed vast in de auto want Rosette scheurde er weer eens als een maniac vandoor. Mitsuki K hield zichzelf ook goed vast. Chrno was er nogsteeds niet aan gewend. Lys was blij toen ze de oprijlaan opreden.
Ik was aan het kaarten met Yuuki en Zero. Tot nu toe had ik alles gewonnen, wat Zero totaal niet beviel. Yuuki leek het niet veel te schelen. Ik keek even naar de klok. Het ging ondertussen weer richting etenstijd. Vandaag was het mijn beurt, samen met Mitsuki en Misuzu. Ik hoorde een auto aankomen. Tsumugi kwam de kamer waar wij zaten binnenlopen met een schaal met taartjes en thee. Ze zette het voor ons neer en ging zitten. "Wil je meedoen?" vroeg Yuuki. Tsumugi knikte met een lieve glimlach.

Mitsuki

"Je was aan het praten in je slaap, vannacht' zei Takuto zachtjes. "Ara?" "Je zei iets van.. Taskete en Mamoru" zei Takuto. Ik dacht na en haalde mijn schouders op. "Ik kan me niet herinneren wat ik gedroomt heb" zei ik. "Ach, het zal vast niet een nachtmerrie zijn geweest, je sliep best rustig" "Hoelang ben jij wakker geweest?!" "Nog zo'n anderhalf uur nadat jij in slaap viel" "Wat heb je in godsnaam gedaan dan?" Takuto's wangen kleurde en hij zei niets meer. Tsumugi kwam aanlopen met eten, gevolgt door Chrno en Ayane. "Hai, dozo" zei Tsumugi terwijl ze de spullen neerzette. Mio keek met een groot vraagteken naar mij en Takuto. Ik glimlachte onschuldig en pakte wat te eten. Suiseiseki hees zich in een stoel tegenover ons. Takuto's gezichtsuitdrukking veranderde. "Baka" siste hij. "Chibi ningyen desu" zei Suiseiseki gemeen terug. "Nyaa, ik ben niet klein!" Mio en ik lachtte.

Mitsuki

Ik liep de eetkamer in en ging uit de buurt van Mitsuki zitten. Ik keek extra de andere kant op. Mio kwam naast me zitten. "Ohayo" zeiden we allebei. "Tsumugi zei dat het eten er zo aan komt" zei Mio. Ik knikte. Takuto kwam ook de eetkamer binnen. Hij had zijn muts niet op vandaag en droeg een gave witte blouse die niet helemaal dicht geknoopt was. Ik voelde dat mijn wangen rood werden. Takuto keek even twijfelend en ging toen aan mijn andere kant zitten. "Ohayo" zei hij alsof er net helemaal niets gebeurd was. "Ohayo" zei ik terug. Mio zwaaide. Mitsuki K zat er nogal vriendloos bij aan de andere kant van de tafel. Rosette kwam binnen en ze plantte zich naast Mitsuki neer. Ik grinnikte.

Yamiko

-AAAAAH KAWAII! >.< -

Wat een drukte aan tafel. Ik keek om me heen en haalde mijn schouders op. Mijn maag begon te knorren. Shin schoot in de lach. "Is dat jouw bijdrage aan de bandrepetitie van vandaag? Beetje laat hè!" zei hij plagerig. "Hurusai." zei ik en ik legde mijn hoofd op tafel. "Ik heb gewoon honger." Alsof ze het gehoord hadden kwamen Tsumugi, Nanaka en Sakura net binnen met dampende pannen en schalen. Hikari keek bezorgd naar de deur. "Komt wel goed." zei ik geruststellend. Hikari knikte, weinig overtuigend. Ineens kreeg ik het rare gevoel aangekeken te worden. Ik keek de tafel rond en zag Kaito naar me kijken. Ik ving zijn blik en stak vragend mijn handen op. Kaito lachte en ging weer verder met het gesprek dat hij met Luka voerde. Verbaasd keek ik naar Luka's achterhoofd. Waarom keek hij naar me? Wat is dat sowieso met hem? Eerst knalde ie tegen me op in de gang, toen dat gedoe na de repetitie, dat ie zomaar naar m'n kamer kwam... Terwijl ik in gedachten verzonken was was mijn blik afgedwaald naar Ikuto, die nu vragend zijn handen opstak, precies zoals ik dat een paar seconden eerder naar Kaito had gedaan. Ik schudde mijn hoofd en trok mijn blik terug. Shin keek me veelbetekenend aan. "Ne, Yami-chan. Heb je soms een zwak voor blauwharige jongens?

Mitsuki

Ik sperde mijn ogen open toen ik Takuto zag. Shit! Wat moest ik nou doen. Ik baalde toen hij tegenover ons kwam zitten. Hij probeerde oogcontact te zoeken maar ik ontweek het door expres de andere kant op te kijken. Tot mijn ongenoegen kwam Mitsuki Kouyama ook nog eens binnenlopen. Ik voelde me vanbinnen samenknijpen. Whaa, ik haatte liefde vanaf dit moment. Ik besefte dat ik Hikari's pols nog vast had en liet die snel los. Sawako staarde naar Takuto die raar terug keek. Tsubasa ging met Kaname, Yuuki en Zero ergens anders zitten. 'Wie heeft er vandaag gekookt?' hoorde ik Yuuki vragen. 'Tsumugi met Sakura en Nanaka' antwoorde Teto die bij hun in de buurt zat. Tsubasa gooide een pilletje in haar glas water en dat kleurde rood. Suiseiseki keek er nogal vies naar en Tsubasa moest daar om lachen. Ik merkte dat Juliet een paar keer in mijn richting keek en ik probeerde naar haar te glimlachen, maar dat lukte niet echt.

Hikari

"Yosh!" Haruhi draait zich om en kijkt ons aan met een angstaanjagende grijns op haar gezicht. We gaan een live-optreden doen! Een golf van verbazing gaat door de studioruimte. Verschillende vragen stijgen op. "Een live? Wanneer?" klinkt Rin's hoge stem. "Over drie weken!" antwoordt Haruhi opgewonden. "In de Diamond Hall in Tokyo." "WAT?!" gilt Len verbaasd. "Wij allemaal?" Haruhi knikt. "Maar we zijn een chaos." Roept Mio. “We zijn niet eens echt een band. Meer een zooitje bij elkaar geraapte muzikanten. We kunnen nooit met z’n allen tegelijk een liedje spelen.” “Daijoubu, daijoubu!" kraait Haruhi. "Ik heb overal aan gedacht. We gaan ook niet met z'n allen tegelijk op dat podium staan, we verdelen de groep in kleinere bandjes per liedje. We doen een aantal nummers, en ieder nummer wordt gespeeld door een normaal aantal bandleden." Mizuki wrijft over haar kin. "Dat zou kunnen werken..." "Deshou?!" roept Haruhi glunderend. "Ik heb al van een aantal nummers bedacht wie het gaan spelen!" gaat ze verder. Ze haalt een opgevouwen vel papier uit haar zak en kijkt samenzweerderig de groep rond. "Mizuki-chan doet The Courage To Live met Kuze-san op de viool." "Uiteraard." mompelt Mizuki. Ze werpt een blik op Kuze-san, die haar een knipoog geeft. "Voor Fuwa Fuwa Time dacht ik aan Rin en Luka." zegt Haruhi twijfelachtig. "Is dat oké, Mio-chan?" Mio knikt. "Moet ik de baslijn dan doen?" "Ja," roept Haruhi. "En de gitaar laten we over aan Yuki, dan doet Mugi-chan de toetsen. Kun je Ricchan dan vragen om te drummen?" ze kijkt Tsumugi vragend aan. "We hebben geen drummers namelijk. Ik heb al aan Shin-chan gevraagd of hij Yasu-san vraagt, maar het is handiger als we twee drummers hebben." "Komt goed!" roept Tsumugi met een glimlach. "Mooi." zegt Haruhi. Haar ogen glijden door de zaal. "Waar is Yami-chan?" Ik zucht. "Onee-chan zit niet bij de band, Haruhi." Haruhi schudt haar hoofd. "Dame. Ze heeft een geweldige stem, net als haar zusje. Ik kan niet anders dan haar ook inplannen." "Demo..." begin ik, maar ik geef het op. Haruhi's bruine ogen staan vastbesloten."Goed dan." zegt ze, alsof ik ermee ingestemd heb. "Geef jij dan maar aan haar door dat ze Cantarella met Kaito doet. Ikuto-kun doet de viool." Kaito's gezicht betrekt. Ik sla mijn ogen ten hemel. Arme Kaito, onee-chan is bijna net zo koppig als Haruhi. "Dan voor Magnet..." Ik schrik op uit mijn gedachten. Het wordt ineens stiller. Mizuki grinnikt. Iedereen weet dat Magnet altijd een duet is, meestal tussen twee mensen van hetzelfde geslacht. "De baslijn doet Shin-chan, de gitaar doet Takuto-kun, en de zang..." Haruhi laat haar wijsvinger over het lijstje glijden. Iedereen wacht in stilte af. "Hikari-chan en Mitsuki-pyon!" roept ze, alsof ze de winnaars van een missverkiezing bekend maakt. Het duurt even voor het tot me door dringt. Ik moet Magnet doen. Met Mitsuki. Ik staar naar Haruhi's stalen gezicht. Ze is altijd serieus. "EEEEH?!"

Mitsuki

'Mitsuki-chan, daijobu?' vraagt Takuto. Ik slik mijn tranen in en knik met een fake smile. Ik zie dat hij me niet gelooft, maar gelukkig vraagt hij niet verder. 'Kom je zo mee repeteren?' vraag ik. Takuto knikt en pakt wat brood. 'Hoe laat moet je werken vandaag?' vraagt Takuto. ''s Avonds pas, rond 5 uur' zeg ik. Takuto knikt. 'Je móét mijn nieuwe cosplay zien' zeg ik dan opgewekt. Ik had gister een nieuwe gekocht. Het was de jurk van Hina Ichigo van Rozen Maiden. Het was heel erg duur geweest, maar dat had ik er voor over. Mijn bazin zou de helft toch betalen. 'Was je daarom gister zo lang weg?' vraagt Takuto. Ik knik. 'Ik kon niet kiezen tussen het pak van Kureha van Shining Tear x Wind en Hina Ichigo. Het is uiteindelijk de laatste geworden' zeg ik. Suiseiseki hoort de naam Hina Ichigo en kijkt mij boos aan. 'Ga je serieus als die chibi chibi Ichigo desu!' zegt ze. Ik knik met een gemeen lachje. 'Mitsuki-san, Takuto-kun, hayaku' zeggen Luka en Tsumugi die langs komen lopen. Takuto eet snel zijn laatste stuk brood op, pakt mijn hand vast (Wat mij een tinteling door mijn buik geeft) en trekt me mee naar de oefenruimte. Ik voel dat mijn wangen rood worden. 'Baka desu!' hoor ik Suiseiseki nog roepen. 'Suiseiseki-chan, doe eens rustig' mompelt Nene die de tafel afruimt. Sakura lacht en moedigt Suiseiseki juist aan door te gaan.

Mitsuki

'Ne, Miki-chan?' begint Mio. 'Nanni?' mompel ik met mijn mond vol met frans brood, net zoals Teto. 'Ga je zo mee oefenen?' vraagt Mio. Ik knik en slik het eten door. 'Zal ik Takuto-kun dan maar vragen, hij heeft al een week zijn elektrische gitaar niet meer aangeraakt!' zeg ik. Ondertussen ben ik al in gedachten bij Hero-kun. Mijn gitaar waar ik zo hard voor gewerkt heb. 'Ohayo' zegt iemand. Ik kijk naar de deuropening. 'Takuto-kun!' roep ik hard en extreem vrolijk. Takuto is de enige hier in het huis waarnaar ik meteen luister als hij iets zegt. Bij hem kan ik uithuilen, ook al is hij niet de beste in troosten en aardig zijn. Bij hem voel ik me gewoon mezelf. Hij is al een paar jaar mijn beste vriend, al zijn mijn gevoelens voor hem anders dan die van hem voor mij. Ik durf er niet aan toe te geven, stel dat het onze vriendschap verpest! Ik was hartstikke enthousiast over het hele trouw idee. Niemand zou het super serieus nemen en ik was meer bij Takuto. 'Ohayo, Mitsuki' zegt Takuto met een lieve glimlach. Dit herinnert me weer aan een speciaal moment. Takuto is een Shinigami, daardoor horen wij hem niet te kunnen zien. Vlak na mijn vlucht heeft hij zichzelf in een mens veranderd. Hij heeft me alleen nooit verteld waarom hij steeds bij me in de buurt was, al weet ik de reden wel. Hij dacht vast dat ik dood ging, anders komt een Shinigami niet. Ik was er ook geweest, als Oka-san en Otou-san er niet voor waren gesprongen. Er schieten tranen in mijn ogen. Takuto kijkt mij met opgetrokken wenkbrauwen aan. Hij gaat snel aan mijn andere kant zitten. Mio staat op om Tsumugi te gaan vragen.

Hikari

"Onee-chan, hayaku!" roep ik, terwijl ik onee-chan bij haar pols pak en haar mee naar buiten sleep. "Jaja." mompelt onee-chan, half struikelend over haar teenslipper. Buiten adem hollen we de eetzaal in. "Gomen." hijg ik. "We hadden ons verslapen." De tafel zit al behoorlijk vol. "Geeft niks." zegt Mugi-chan met een glimlach. Nog steeds een beetje hijgend loop ik naar de eettafel en ga naast Kyou zitten. "Ohayo." zeg ik vrolijk. Kyou kijkt op van haar bord. "Ohayo!" roept ze, en ze gaat haar broodje weer te lijf. Giechelend kijk ik hoe onee-chan naast Tsubasa neerploft. Als Tsubasa me ziet kijken steekt hij zijn hand op. Ik zwaai terug en pak een onigiri van de schaal. "Lekker geslapen?" vraagt Mizuki, die aan de andere kant naast me zit. "Ja hoor." antwoord ik. "Maar dat valt niet te zeggen van onee-chan..." Mizuki trekt haar wenkbrauwen op. "Yami-chan? Waarom niet?" Ik haal mijn schouders op. "Wakaranai, maar het leek erop dat ze een nachtmerrie had. Ik werd wat eerder wakker dan zij, en ze praatte zachtjes in haar slaap, en toen ineens huilde ze." Mizuki keek peinzend voor zich uit. "Arme Yamiko." zei Kyou, die had meegeluisterd. Ik knikte. "Ik maak me zorgen om onee-chan. Volgens mij heeft ze die nachtmerrie vaker, maar als ik ernaar vraag ontkent ze het." Ik neem zwijgend een hap van mijn onigiri. Sinds een paar dagen nadat onee-chan haar Shugo Chara kreeg zie ik haar steeds vaker woelen in haar slaap. Ik slaap heel licht, dus ik wordt vaak wakker van haar gebrabbel in haar slaap. Vaak klinkt ze dan zo angstig... "Kari-chan." Mijn gedachtenstroom wordt onderbroken door Haruhi (S) die voor mijn neus staat. "Ne, Kari-chan... We gaan zo na het ontbijt nog even oefenen met de band." zegt ze opgewekt. "Jullie doen mee." "Natuurlijk!" roepen Mizuki en ik in koor. We schieten in de lach. Bandrepetities zijn altijd zo leuk! "Wie komen er allemaal?" vraag ik opgewonden. Haruhi kijkt de zaal rond. "Ano... Utau-chan zou nog even nadenken of ze er zin in had, Kaito-kun komt in ieder geval, en Teto-tan, Kuze-san moet naar het ziekenhuis, maar Ikuto-kun komt wel." Ik werp een snelle blik op Mizuki. "Het is maar een onderzoek." zegt ze sussend. "Yuki en Shin-chan komen ook." ging Haruhi verder. "En Mio zou Miki-nyan en Mugi-chan vragen." Mizuki en ik kijken elkaar aan en trekken een grijns. "Tot straks dan!" zegt ze en ze staat op en pakt haar bord. "Tot straks." zegt Haruhi, en ze draait zich om en huppelt verder. Dan stop ik het laatste stukje onigiri in mijn mond en volg Mizuki met mijn bord.