Yuuji

Na het eten kwam er een meisje met halflang bruin haar met een oranje lint erin naar me toe komen. "Mochizuki." zei ze zakelijk. "Ik heb gehoord dat je ook zingt?" Ik knikte langzaam. "Hoezo?" Het meisje stak haar hand uit. "Suzumiya Haruhi. Ik ben de leider van de band." Ik trok mijn wenkbrauwen op. "Band?" Suzumiya knikte kortaf. "Het zit hier vol met muzikale mensen, dus we hebben een soort hele grote band opgericht. Als je wil kun je er bij. Er komt wel een live aan, dus of je daar aan mee kan doen weet ik niet. Dat hangt ervanaf hoe goed je bent." Ik knikte. "Oké, lijkt me leuk. Ik doe mee!" Suzumiya grijnsde triomfantelijk. "Vanmiddag om half 3 repetitie. Dan mag je laten zien wat je in huis hebt." Ik stak mijn duim op en Suzumiya liep verder om de andere muzikanten aan de repetitie herinneren. Ik zag haar onder andere een groot deel van de zwemmers van vanmorgen langs gaan. Miyako en de tweeling, Ritsu, Mio, Azusa, en ook Shin, die naast Hikari zat. Ik grijnsde onnozel. Dat moest een behoorlijk grote band zijn.

Jiro

Oké, ik gaf het toe. Dat van net was een hele stomme actie geweest. Ik kon me weer eens niet inhouden. Mijn blik gleed naar Miyako die tegen Mio praatte. Ritsu liep naast me. Zij keek ook naar Mio en Miyako. Uiteindelijk liepen we allemaal naar onze eigen kamers om ons om te kleden.

Ik zat als eerste in de eetzaal. Wat was het hier groot. De eerst volgende die binnenkwam was Himeno. Ik nam haar eens goed op. Ze droeg schoenen met hoge zolen, haar zwarte panty zat vol gaten en ladders en haar spijkerrokje was korter dan het gemiddelde meisje zou durven dragen. Ook droeg ze een kort roze met zwart gestreept shirtje waardoor zowat haar hele, dunne, buik te zien was. Om haar hals hing een ketting waaraan een hand hing die zijn middelvinger opstak. Ik grinnikte. Wat een vreemde vertoning. Himeno ging niet bij me in de buurt zitten. Ondertussen stroomde de zaal steeds voller. Mijn blik werd weer naar de deur getrokken toen ik haar stem hoorde. Miyako kwam binnen. Ze liep arm in arm met een jongen met een staartje. Achter haar liepen Hikari en Yamiko. Ze gingen in mijn buurt zitten en ik hoorde dingen als "Fijn dat het opgelost is" "Weer beste vrienden" Ikzelf zat tussen best wat schattige meisjes. Ze hadden zich al voorgesteld. Misuzu, Amu, Yuuki en Miku. Ik was benieuwd wat we te eten kregen.

Sorry.. Kort stukje. -w- Maar we kunnen zo weer vooruit, right?

Miyako

Ik kwam net boven toen ik het zag gebeuren. "YAMIKO!" riep ik geschrokken. Alles leek ineens in vertraging te gaan. Ik zwom richting de rand, net zoals Mio. Hikari stond over de reling gebogen en schreeuwde iets. Er was een soort van gele flits en Yamiko belande in de armen van Takumi. Yamiko haalde paniekerig adem en had haar ogen dichtgeknepen. Ik klom uit het zwembad. Takumi legde Yamiko neer en ging weer weg. Boos keek in naar de glijbaaningang waar Jiro stond. "Ben je nu helemaal gek geworden!" riep ik boos. "Yami-chii! Daijoubu?" vroeg ik bezorgd. Hikari klauterde van het trapje af en vloog haar zus om de hals. Jiro kwam schuldig achter haar aan. Ik wilde net beginnen aan een hele preek over hoe stom hij wel niet bezig was, toen Mio haar hand op mijn schouder legde en gebaarde dat ik me in moest houden. "Mooh" ik stampte boos met een voet op de grond. Ritsu kwam ook aanlopen, greep Jiro bij zijn oor en trok hem weg. Mio ging erachteraan. Ik ging gehurkt bij Yamiko zitten. Ze had weer wat kleur terug en praatte zachtjes met Hikari. Samen hesen we haar overeind en brachten we haar naar één van de ligstoelen. Himeno was al opgestaan en had er een handdoek neergelegd. Yamiko zat rechtovereind. Jiro kwam weer aanlopen met een rood hoofd, ging recht voor de stoel staan en ging toen op zijn knieën zitten. Hij boog zo diep dat zijn neus de grond raakte. "Hontoni gomennasai!" zei hij hard. Ik zag dat zelfs zijn oren rood waren. "En?" vroeg Ritsu die naast hem stond. Ze tikte met haar voet op de grond. "Ik heb er heel veel spijt van! Ik zal het nooooooit meer doen!" zei Jiro. Ik kon merken dat hij het meende.

Yamiko

Hikari en ik grepen een drankje en sloegen het achterover. Vanuit mijn ooghoek zag ik Mio en Miyako samen de trap naar de glijbaan opklimmen. Ze leken niet door te hebben dat Jiro ze achterna liep. Ik zuchtte. Hij gedroeg zich wel een beetje plakkerig. Ik greep Hikari's hand. "Kom, wij gaan ook van de glijbaan!" Hikari liep verbaasd achter me aan. "Eh... Oké." Ze keek achterom naar Shin, die zijn schouders ophaalde. Bovenaan de glijbaan troffen we aan wat ik al verwachtte; Jiro wilde met Mio en Miyako mee van de glijbaan af. "Jiro-kun, je zult je wel aan de regels moeten houden hier. Niet meer dan twee tegelijk." Jiro trok een wenkbrauw op. "Ben jij de baas hier ofzo?" Ik fronsde. Die jongen irriteerde me. "Als jij me zo wilt zien. Dit gaat om veiligheid." Jiro knikte langzaam. "Jammer Mio-chan, dan moet jij maar alleen gaan." Hij pakte Miyako's hand en wilde op de glijbaan gaan zitten. Mio keek beteuterd. "Misschien moet jij maar alleen gaan Jiro-kun." Jiro vernauwde zijn ogen. "Waar bemoei jij je eigenlijk mee? Heb je niks beters te doen dan mij de les lezen." Hij pakte Miyako bij haar schouders en zette haar op de glijbaan. Miyako protesteerde zwakjes. Ik klemde mijn kaken op elkaar. Nu ging hij te ver. Ik pakte hem bij zijn staartje en trok hem naar me toe. "Onee-chan!" piepte Hikari geschokt. Jiro sloeg vloekend mijn hand weg. "Wat is jouw probleem?!" riep hij beledigd. Ik negeerde hem en pakte Mio's arm. Ik duwde haar zachtjes naar Miyako die nog steeds op de glijbaan zat. "Glijden jullie." commandeerde ik. Mio knikte en zette zich af. Jiro was nog niet tevreden en draaide me naar hem toe. "Ik vroeg je wat?" Ik zuchtte. "Moet dit nou? Je ziet toch dat die meiden met z'n tweeën van de glijbaan wilde?" Jiro keek de andere kant op. "Dan nog zijn het jouw zaken niet." Ik haalde diep adem. Ik begon me behoorlijk aan die kerel de irriteren. Hikari keek benauwd van mij naar Jiro en weer terug. "Geen van die meiden zei dat ze mij niet mee wilde hebben hoor." ging Jiro door. Ik rolde met mijn ogen. "Wel eens van lichaamstaal gehoord?" Jiro kreeg een kleur. Hij leek even verward en gaf me een harde duw. Ik werd nu echt kwaad en duwde hem terug. "Voorzichtig!" riep Hikari paniekerig. Jiro luisterde me niet en gaf me nog een duw, waardoor ik tegen de reling aankwam. Hikari gilde. De reling was laag en de grond was glad. Ik gleed uit en viel eroverheen. Beneden schreeuwde wat mensen.

Dan mag jij nu bedenken of ze in het zwembad valt of op de grond, met alle gevolgen van dien. ;) Oh, de vele gevaren van onschuldige zwembadscenes.

Yamiko

Ik tikte ongeduldig met mijn slipper op de grond. "Mooh, Hikari, kun je niet een beetje opschieten? Zo missen we alle lol." "Datte..." piepte Hikari vanuit de badkamer. Ik zuchtte. "Heb je hem al aan?" vroeg ik ongeduldig. Even bleef het stil. "Hai dakedo." Ik deed de deur open en slikte even. Hikari stond zichzelf te bestuderen in de spiegel. Ze zag er geweldig uit. Ze droeg haar lichtblauwe bikini die op sommige plaatsen bedrukt was met gedetailleerde witte rozen. Haar lange haar hing in een losse vlecht over haar schouder. "Wat zeur je nou!" riep ik geïrriteerd en ik ging naast haar staan. Gefascineerd staarde ik naar onze spiegelbeelden. Onze gezichten waren identiek, maar met mijn legergroene bikinitopje en de zwartwitte jongenszwembroek op mijn magere heupen kwam ik niet eens in de buurt van Hikari's schoonheid en elegantie. Hikari kneep in een stuk huid op haar buik. "Maar vind je niet dat ik dik lijk?" Ze keek beteuterd naar haar spiegelbeeld. Mijn mond viel open. "WAT?! Dik? Jij?" Hikari draaide zich om en bekeek haar billen in de spiegen. "Maar kijk al dat vet dan." Ik zette vermoeid mijn hand tegen mijn voorhoofd. "Hikari, dat heet HUID." "Maar onee-chan is veel slanker en mooier." zei ze met een pruillipje. "Oké, genoeg. Meekomen jij." Ik pakte Hikari bij haar pols en sleepte haar de kamer uit.

"Dat duurde lang." lachte Miyako toen we bij het zwembad aankwamen. Ik rolde met mijn ogen. "Ja, Hikari moest zichzelf eerst even een minderwaardigheidscomplex aanpraten. "Minderwaardigheidscomplex?" vroeg Shin, die net uit het water kwam. Hij droeg een donkerrode zwembroek en had een handdoek over zijn hoofd en deed een poging zijn lichtblauwe haren droog te wringen. Toen zijn blik op Hikari viel was hij even stil. Hij knipperde een paar keer met zijn ogen en herstelde zich toen. "Yami-chan staat ons weer niet toe haar billen te zien." zei hij gemaakt-teleurgesteld, terwijl hij naar mijn zwembroek gebaarde. Hikari zei niks. Ze staarde met een rood hoofd naar Shin's fraaigevormde bovenlichaam. Ik schoot in de lach. "Jammer Shin, deze keer zul je je tevreden moeten stellen met die van mijn lieftallige zusje. "EH?!" riep Hikari geschokt. Haar hoofd werd zo mogelijk nog roder. De kleur kwam akelig dicht in de beurt van die van Shin's zwembroek. "Zijn we de laatsten?" vroeg ik aan Miyako om de stilte te verbreken. Miyako schudde haar hoofd. Chiharu is er ook nog niet.

"Omataseshimashita!" klonk er ineens achter ons. Miyako lachte. "Oh, nu wel." Toen we ons omdraaiden stond Chiharu voor onze neus. Ze droeg een lichtgroene bikini die met donkerhouten ringen bij elkaar werd gehouden. Zowel op het topje als op het broekje waren leren veters met donkerhouten kralen gestikt. Haar paarse krullen had ze in een knotje gefrommeld en aan de zijkant van haar hoofd zat een lichtblauwe bloem in haar haar gespeld. Over haar broekje droeg ze een lichtblauwe pareo, in dezelfde kleur als de bloem. Hikari was meteen afgeleid van Shin en rende naar Chiharu toe. "Aah! Chiharu-chan kawaii!" kraaide ze enthousiast. "Hoe kom je aan die bikini?" Chiharu glimlachte. Ik heb hem met zilveren ringen op de markt gekocht, maar ik vond hem zo kaal, dus ik heb de ringen vervangen en hem een beetje gepimpt." zei ze luchtig terwijl ze aan één van de kraaltjes plukte.

Miyako

Mio en ik lieten onszelf tegelijk achterover op het gras vallen waardoor onze hoofden tegen elkaar aanknalde. Lachend wreef ik over mijn hoofd. "Jullie vallen vandaag wel vaak tegen elkaar aan he!" hoorde ik iemand zeggen. "Ah, Yamiko!" zei Hikari. Mio en ik waren nog aan het lachen. "Mooh, Mio-sempai, Miyako-chan" zei Azusa die haar hoofd schudde. "Zullen we zo gaan zwemmen" zei Nobu. Ik stopte abrubt met lachen. "Als het uitkomt natuurlijk" zei hij daarna. "Ik heb toch geen bikini" zei Himeno. "Ik heb er nog wel een over, ik denk dat die je wel past" zei Azusa. Ik ging overeind zitten. Zwemmen. Als ik nou mijn ketting afdeed en goed weglegde ging het. "We gaan dus zwemmen?" vroeg Nobu ter bevestiging. Er werd geknikt. "JIROOO!" riep iemand vrolijk. Ritsu kwam aanrennen en vloog haar neef om de hals. Lachend liet ze hem weer los. "Ga je mee zwemmen?" vroeg Jiro. Ritsu haalde haar schouders op en keek naar Mio. Die knikte. "Oké!" zo'n kwartier later stonden we allemaal bij het zwembad. Mio droeg haar zwarte bikini en had haar haren samengedaan in een soort knot. Ze zag er erg volwassen uit. Ik keek naar Himeno. Ze droeg een roze bikini die totaal niet bij haar paste en Azusa droeg een blauwe met een rokje over het broekje. Na heel lang aandringen had Mio haar zover gekregen haar roze badpak weg te doen. Ikzelf droeg een rood broekje met een wit lint touw geval en witte strikjes aan de zijkant. Mijn topje was rood met een wit strikje in het midden. Mijn parelketting lag in een doosje dat ik in drie andere doosjes had gestopt die weer in mijn kist met cosplayspullen lagen. Ik was nog nooit hier weesten zwemmen. Ik had namelijk nooit geweten dat het ging als ik mijn parelketting afdeed. Ritsu kwam in haar geel met oranje gestreepte bikini aanrennen. Ze had een grote duikbril op en sprong het water in. "Bommetje!" riep Jiro die het water insprong. Hij had een witte zwembroek aan met gekleurde blokjes. Door zijn bommetje werden Mio en ik helemaal nat. Zuur keek ik hem aan. Hij lachtte alleen maar. Ik keek even rond, alleen Hikari, Yamiko, Chihari en Shin waren er nog niet. Nobu sprong het water in, weer een golf water over me heen. "Mooh!" riep ik gefrustreerd. Ik pakte Mio bij haar pols en sprong het water in. Mio riep wat dingen van de schrik. Ik was gewend nu een staart te hebben en van onwennigheid zonk ik even na de bodem. Snel realiseerde ik me dat ik moest zwemmen en kwam ik weer boven.

Geen idee of je van zwembadscene's houd, maar ik vind ze gezellig en leuk x3

Edit: Sorry van de inbraak, maar ik moest Chiharu er even bij zetten, want die wil ik natuurlijk ook in swimming gear beschrijven. ;) En ja hoor, zwembadscènes zijn prima. ^^

Yamiko

Ik liep doelloos door de gangen toen ik Nagihiko tegen kwam. "Ah, Tamura-san." zei hij opgewekt. "Heb je de nieuwe bewoners al gezien?" Ik trok een wenkbrauw op. "Nieuwe bewoners?" Nagihiko knikte enthousiast. "Er zijn 4 nieuwe mensen.Twee jongens en twee meisjes. Ze zitten in de tuin bij het zwembad met Hikari-tachi." Ik knikte langzaam. "Ah oké, ik ga wel even kijken." Ik sloeg de hoek om naar de buitendeur en knalde bijna tegen Shin op. "Ah! Yami-chan!" zei hij opgewekt. "Weet jij waar Hikari is?" Ik zuchtte. "In de tuin met de nieuwe bewoners." Shin trok een wenkbrauw op. "Nieuwe bewoners?" Ik schoot in de lach en pakte Shin's arm. "Loop maar mee, ik was net onderweg."

Yamiko

Ik stak mijn hand uit en hielp Ringo overeind. "Daijoubu?" vroeg ik bezorgd, maar Ringo keek meteen naar Mio en Miyako. "Hai, heki desu no yo." zei ze vrolijk, en ze ging weer op de bank zitten. Toen we bij de villa waren stapten we achter elkaar aan de limo uit. Mio stak haar hand uit en hielp Miyako uit de auto. "Heb je niks bezeerd?" vroeg ze nog. Miyako schudde haar hoofd. Ook Ringo en ik stapte uit, en Mio en Miyako liepen alweer richting de villa. Ik wilde ze achterna lopen, maar toen zag ik dat Ringo de voordeur van de limo opendeed. Nieuwsgierig gluurde ik over haar schouder en zag hoe ze de chauffeur een envelop in z'n handen drukte. "Arigatou gozaimasu no." De chauffeur knikte vriendelijk. "Aangenaam zaken met u te doen, Ringo-san." Ringo sloeg de deur dicht en draaide zich om. Ze schrok eventjes toen ze mij zag staan, maar herstelde zich snel en liep richting de villa. Ik pakte haar bij haar capuchon en hield haar tegen. "Ringoooo." zei ik streng. "Wat was dat?" Ringo keek me niet aan. "Nademo arimasen desu no." Ik trok zachtjes aan haar capuchon. "Ringo, heb jij die chauffeur betaald om dat te doen?" Ringo draaide zich om met een duivelse grijns. "Je zegt alsof het iets verkeerds is desu no." Ik zuchtte diep. "Dat was gevaarlijk hoor! Je had wel iets kunnen breken, en Miyako ook. Bovendien heb je die chauffeur omgekocht! Hoeveel geld heb je hem gegeven?" Ringo lachte onschuldig. "Overdrijf niet zo Yamiko-chan. Ik heb overal aan gedacht desu no. Jij had toch nergens last van?" Ik dacht na. Ik was niet van de bank gevallen... Ringo grijnsde breed. "Ik liet me express vallen omdat het op zou vallen als alleen Miyako-chan zou vallen. Haar stoelleuning gaf haar een duwtje. En je denkt toch niet dat ik die man echt geld heb gegeven?" Ik kneep mijn ogen tot spleetjes. "Wat zat er dan in die envelop?" Ringo deed een stap in mijn richting. "Gewoon wat foto's van de camera's die ik hier en daar in de badkamer heb geïnstalleerd desu no." Ik snakte naar adem. "Dat meen je niet!" Ringo lachte opnieuw. "Natuurlijk niet. Die oude man is al jaren een enorme fan van Blast, dus ik heb handtekeningen voor hem geregeld." Ik slaakte een zucht van opluchting en liet Ringo's capuchon los. "Ringo... Je bent een gevaarlijk klein meisje, weet je dan?" Ringo zette haar meest onschuldige glimlach op. "Maar het is voor het goede doel desu no!" Jij wilt toch ook dat Miyako-chan snel over Takuto-kun heen komt?"

Miyako

Tevreden keek ik naar mijn wentelteefje. Ik had er namelijk ook besteld. Ik nam een hap en bloosde. "Oishii" (Geen idee of het goed is gespeld). Ik speurde door het café en zag Makoto nergens. Hij was vandaag vast ook voor een deel kok, aangezien Ric pas in de middag kon. Karen kwam weer terug naar onze tafel lopen. "Omdat je een week vrij hebt zeg ik het maar zo, over anderhalve week hebben we Maid-Megane dag" zei ze. "Maid-Megane?!" herhaalde ik verbaasd. "Ja, je weet wel, je draagt een maid outfit, die ik nu aan het maken ben en een bril. Die kun je wel lenen van mij" zei ze. Karen glimlachte en liep weg. Haar grote staarten zwiepte achter haar aan. Ringo keek me gretig aan. "Maid-Megano, klinkt interassant, dan komen we zeker langs desu no!" zei ze met een redelijke evil blik in haar ogen. Yamiko leek Ringo te begrijpen. Ze immiteerde mijn stem "Okaerinasai, gosujin-sama" (Ook niet weten of het goed is) Mijn wangen werden nog roder. Ik keek naar Mio, die keek strak uit het raam.
Toen we klaar waren met eten gingen we weer terug naar de limo. We hadden niet hoeven betalen omdat Karen ons zo schattig had gevonden. Vreemde vrouw. We gingen weer op dezelfde plekken zitten en de chauffeur reed ons terug naar de villa. Ineens, heel toevallig, totaal onverwachts remde de chauffeur hard. Mio wist nog net te blijven zitten, ik viel languit over haar benen heen. Ringo was op de grond gevallen en Yamiko zat erbij alsof er niets was gebeurd. Voorzichtig ging ik recht zitten en keek ik naar Mio. Ze was knalrood en keek me erg geschrokken aan. Toen ineens draaide ze haar gezicht met een ruk om. He? Waar had die last van?

Yamiko

We werden naar een tafeltje bij het raam gebracht. Ringo en ik gingen op de ene bank zitten, en Mio en Miyako nestelden zich op de andere. Ringo pakte gretig de menukaart. "Wat raad je aan, Miyako?" vroeg Mio, die ook ep de menukaart keek. Miyako keek over Mio's schouders mee. "Hou je van wentelteefjes?" Mio knikte. "Dat klinkt goed." zei ik tevreden. "Doe mij ook maar." "Dan ga ik voor de pannekoeken desu no." zei Ringo met een knikje. Makoto schreef het op en knikte vriendelijk. "Wat willen jullie erbij drinken?" Ik haalde mijn schouders op. "Doe maar thee ofzo." Nadat de anderen ook een drankje hadden besteld liep Makoto richting de keuken. "Het is best een gezellig caféetje eigenlijk." merkte Mio op. Ze keek om zich heen. "We moeten hier vaker komen." "Ne, zullen we ook een keer langskomen als Miyako-chan aan het werk is?" zei Ringo samenzweerderig. Ze vouwde haar handen onder haar kin en keek dromerig voor zich uit. "Zouden jullie haar ook niet willen zien in een schattige cosplay, of een maid-outfit?" Ik schoot in de lach. "Nou je het zegt, ik ben best benieuwd!" Ringo knikte, maar haar aandacht was vooral op Mio gefocust. "Haha... Ja..." zei Mio opgelaten. "Hé kijk! Dat meisje heeft een Shugo Chara!-cosplay!" Verbaasd bestudeerde ik Mio's gezicht. Bloosde ze nou? Ik keek naar Ringo, die me een vette knipoog gaf, maar Miyako zelf scheen niks in de gaten te hebben.

Na een tijdje over van alles en nog wat gekletst te hebben kwam het meisje in de Hatsune Miku-cosplay het eten brengen. "Eet smakelijk!" zei ze met een diepe buiging, en ze liep snel naar de volgende tafel. "Itadakimasu no!" zei Ringo opgewekt, en ze zette haar vork in haar pannekoek. Mio en Miyako wisselden een snelle blik en begonnen toen ook te eten. "Itadakimasu!" Hongerig nam ik een hap van mijn wentelteefje. "Wah! Umai!" riep Mio enthousiast. Miyako glimlachte. "Ne, Miyako! Kun jij dit nou ook maken?" Miyako haalde haar schouders op. "Een beetje... Maar mijn werk is vooral serveren hoor." Ringo's ogen fonkelden. "Wil je het een keer voor ons maken Miyako-chan? Alleen voor dit groepje!" Miyako keek haar wat verrast aan. "Ehh... Oké..." Ringo grijnsde onschuldig. Ik schudde lachend mijn hoofd. Die voerde iets in haar schild.

Miyako

Ik zat op de rand van de stoep en leunde op mijn handen. Mio stond tegen de muur die om de villa heen stond, Yamiko stond op de stoep met haar handen in haar zij en Ringo zat naast me. We waren nu best al een poos aan het wachten. Het geluid van een auto naderde. "Wow!" zei ik terwijl ik snel achteruit krabbelde. Een gigantische, gitzwarte limo kwam aanrijden. Ik keek naar Mio die ook onder de indruk was. De chauffeur stapte uit en hield de deur voor ons open. We kropen met zijn vieren de auto in en verspreiden ons over de veelste grote achterbank. Het was nog best licht in de auto voor het feit dat de ramen heel erg donker waren. Yamiko zat aan de kant van de deur, daarnaast zat Ringo, dan kwam er een bocht in de bank en daar zaten Mio en ik. Mio's been kwam tegen het mijne. "Waar gaan we eten?" vroeg Mio. "Wat dacht je van het Cosplay Café?" "Oh, is dat waar je werkt desu no?" "Ja, het is daar best goedkoop en lekker" zei ik. "Mij best" zei Yamiko. Na een poosje stopte de limo voor het café. Nieuwsgierig stopte mensen met lopen om te kijken. We stapten met zijn vieren uit en de mensen keken teleurgesteld. Ik ging voorop en liep het café in. "Ohayo!" riep ik vrolijk. Bekende gezichten keken om. "Yo! Miyako-chan!" riep Makoto vrolijk. Hij had een nieuwe Cosplay. "Wat vind je van mijn Lelouchcosplay?" vroeg hij terwijl hij aankwam lopen. "Sugee!" zei ik terwijl ik met mijn handen klapte. Karen kwam ook aanlopen in nog altijd haar Hatsune Miku cosplay. "Mi-Ya-Ko! Wat leuk dat je zo spontaan langs komt!" zei ze hyperactief terwijl ze me om de hals vloog. Haar bril viel bijna af. "Zijn dat je vrienden?" vroeg ze toen ze me los liet. Ik knikte. "Dit is Tamura Yamiko, dat is Akai Ringo en dat is Akiyama Mio!" stelde ik ze voor. Sernia en Lydia kwamen ook aanzetten, het was namelijk niet druk. Ook zij hadden een nieuwe cosplay. Ze waren als Rin en Len. "Cool!" zei ik. Sernia lachte hooghartig. "Lydia-nee zit er nogal mee dat ze Len moest doen, maarja, mijn boobies zijn nu eenmaal te groot" (Hoezo Kaichou wa Maid-sama gekeken) weer lachte ze hooghartig. "Mooh! Onee-chan!" riep Lydia uit met een rood hoofd. Ik moest lachen en bekeek Lydia. Ik zou zo geloven dat ze een jongen was. "Ara ara Onee-chan! Flatchested zijn is niet zo'n ramp! Ohohohohohohohohohoho" Makoto lachte onhandig. "Laat ik jullie maar naar een tafel brengen. Jullie komen uiteraard toch om te eten?" zei hij. Ik knikte. "Ne, Miyako.. Is die tweeling altijd zo?" vroeg Yamiko. "Ja, het is om gek van te worden. Al zijn ze wel erg aardig" zei ik.

Miyako

Nu ik lekker had uitgehuild tegen twee verschillende personen voelde ik me al stukken beter. Met een waterige glimlach veegde ik mijn wangen droog. "Ne Yami-chii" ik snoof even diep. "Gaan we nog uit eten?" vroeg ik. "Mij best, gaan er nog meer mensen mee?" vroeg ze. Ik haalde mijn schouders. "Gaan jullie uit eten desu no?" Ringo en Mio kwamen aanlopen. Ik knikte. "Mogen wij mee na no?" Ik keek naar Yamiko die wat afwezig haar schouders ophaalde. "Ja hoor, gezellig" zei ik. Vanuit mijn ogen zag ik Takuto binnenkomen. Hij zei niets en liep meteen door naar de eetzaal. Shin liep met hem mee en begon vrolijk tegen hem te praten. "Heel eventjes wachten!" zei Mio en ze rende weg. Niet veel later kwam ze terug en had ze een tasje bij. Dat herinnerde me er aan dat ik mijn geld even moest pakken. "Oh! Ik ben wat vergeten!" mijn kamer lag in deze gang dus ik was er zo. Ik griste mijn portomonnee en wat andere rommel van mijn nachtkastje en gooide ze in mijn tasje. Toen ik terug kwam waren Yamiko en Ringo weg. "Ne, Hikari, ga je ook mee?" vroeg ik. Hikari schudde haar hoofd. "Ik ga gewoon hier ontbijten. Tot straks!" zei ze en ze rende naar de eetzaal. "Nou, laten we dan maar gaan" zei Yamiko die met Ringo weer terug kwam. "Uhu!" "Dus.. Gaan we lopend?" vroeg Mio. "Ik bel wel even met de huistaxi" Ja, de familie Kotobuki had echt alles, dus ook een huistaxi. Na een kort belletje liepen we met zijn vieren naar buiten om te wachten op de taxi.

Yamiko

Ik slaakte een diepe zucht toen Miyako en Takuto een poosje wegbleven. "Dat dus toch binnen eten." zei ik ietwat teleurgesteld, en ik bereidde me voor op de vragen waarmee ik overspoeld zou worden als ik naar binnen zou gaan. "Eh? Hoezo?" vroeg Hikari. Ik lachte vreugdeloos. "Die twee zijn het nu natuurlijk aan het goed maken. Dan heeft Miyako geen reden meer om met me mee te gaan. Tsumanai..." Shin kneep één oog dicht. "Daar zou ik niet zo zeker van zijn." Ik keek hem sarcastisch aan. "Sinds wanneer heb jij verstand van relaties?" Shin zette een geheimzinnige grijns op. "Je moest eens weten." Op dat moment ging de deur van de binnenplaats open en kwam Miyako in tranen naar binnen gerend. "Eh? Wat is er gebeurd?" Hikari opende geschrokken haar armen en drukte Miyako tegen zich aan. Shin gaf me een 'Ik-zei-het-toch'-blik. "Als jij nou eens naar binnen gaat." zei ik scherp. Shin haalde zij schouders op en liep de eetzaal binnen. "Eh? Je hebt het uitgemaakt?!" vroeg Hikari verbaasd. "Uitgemaakt?" gooide ik er wat onhandig uit. "Ik wist niet eens dat het aan was!" "Hij verstikte me gewoon." snikte Miyako, mijn domme opmerking negerend. "Weet je zeker dat dat oké is?" vroeg Hikari bezorgd terwijl ze Miyako's haar streelde. "Je hebt hier zo lang van gedroomd!" Miyako knikte. "We zijn gewoon beter af als vrienden."

Miyako

Ik keek met een grijns naar Hikari die zowat stond de smelten. Toen ik iemand aan mijn haar voelde keek ik om. Het was Ikuto. Hij had kattenoren en keek me vrolijk aan. "Wat doe je?!" zei ik verbaasd. "Je haar.. Het is zo krullig!" Ik keek hem raar aan. Dat was ik totaal niet van Ikuto gewend. Zijn oren poefte weg en hij keek me even aan. "Gomen" zei hij toen, als zijn gebruikelijke zelf. Er kuchte iemand en ik keek weer om. Takuto. He gatver, daar had ik nu even echt geen zin in. Takuto keek met een onwijs jaloerse blik naar Ikuto. Ik kreeg er kriebels van, op een negatieve manier. "Mooh, Takuto-kun, doe eens normaal. Je doet net alsof ik een voorwerp ben dat jij beheerst en niemand anders aan mag raken!" zei ik, weer terug vallend in mijn boze humeur. Ik vond het best genant dit te zeggen waar Hikari, Shin en Yamiko bij waren, dus pakte ik Takuto bij zijn arm en sleepte ik hem mee naar buiten. Het was even stil. "Denk je dat ik het leuk vindt om je steeds met andere jongens te zien" "Wat?! Ik mag toch wel met andere mensen praten!" Takuto keek met pissed aan. "Het was veel leuker toen we niet iets hadden ofzo. Toen we gewoon vrienden waren en ik denk dat het beter is als we dat weer worden. Laten we de afgelopen dagen maar gewoon vergeten. Het moet weer terug naar het oude. Ga maar uit met Mitsuki, doe met haar wat je wilt, hou haar maar flink in je dwang, ik zal er niet tussen zitten!" zei ik toen fel. "Meen je dat?" vroeg Takuto die er zo te zien best van was geschrokken. Ik besefte wat ik zojuist had gezegt maar knikte. Ik had bereikt wat ik nu al die jaren al wilde en liet het zo varen. Er sprongen tranen in mijn ogen. "Gomen ne, maar het is beter zo" piepte ik met onvaste stem. Toen de tranen over mijn wangen heen gleden liep Takuto naar me toe en legde hij zijn armen om me heen. "Ik denk dat je daar gelijk in hebt" zei hij zachtjes. Ik knikte en liet mijn tranen even goed lopen.

Yamiko

Miyako keek chagrijnig voor zich uit. "Takuto haalt het bloed onder mijn nagels vandaan!" riep ze geïrriteerd. Hikari keek haar verbaasd aan. "Takuto-kun?" riep ze geschokt. Miyako knikte. "Hij doet zo jaloers..." Ik trok plagerig een wenkbrauw op. "Dat is toch juist een goed teken?" Miyako schudde wild haar hoofd. "Ik wil nog wel met andere jongens kunnen praten!" Ik knikte begrijpend. Hikari wees met haar duim op de deur. "Wil je nog terug naar binnen?" Miyako schudde haar hoofd. Ik glimlachte. Ik had zelf ook weinig zin om naar binnen te gaan en van iedereen bezorgde blikken en vragen over de ontvoering te krijgen. "Zullen we uit eten gaan!" stelde ik voor. Miyako's ogen lichtten op. "Uit eten? Als ontbijt?" Ik haalde mijn schouders op. "Waarom niet? Gaan we gewoon ergens pannekoeken eten ofzo. Er zitten genoeg van dat soort restaurantjes in de stad. Miyako dacht even na. "Dat is eigenlijk best een goed idee... Met z'n drieën?" "Eto..." piepte Hikari. "Ik denk dat ik maar gewoon hier eet..." Miyako keek haar verrast aan. "Waarom?" Ineens herinnerde ik me waar we het over hadden voordat we Miyako tegenkwamen. "Laat haar maar." zei ik onverschillig. "Ze wil nog even douchen met Shin als ik weg ben." Hikari werd knalrood. "WAT?!" riep Miyako geschokt. "Kari-chan... Dat had ik nooit achter jouw gezocht!" Hikari zwaaide paniekerig met haar handen voor haar gezicht. "Eto... Sono... Sono koto nai yo!" Ik kneep mijn ogen tot spleetjes. "Ik vermoord hem. Die vieze smerige perverse..." "Vies, smerig en pervers? Over wie zou dat nou gaan?" klonk een opgewekte stem. Ik draaide me met een ruk om. "Ohayo gozaimasu, Shinichi-kun!" zei Hikari poeslief. "Ohayo." zei Shin, en hij legde zijn hand op Hikari's hoofd. Hikari bloosde. Ik stootte Miyako aan. "Zie jij het ook?" fluisterde ik achter mijn hand. "Oooh ja." zei Miyako ernstig. "Heeel duidelijk."

Tsubasa

Ik nam een slok van mijn bloedpillen water. Ondertussen probeerde ik Takuto en Miyako te negeren die een discussie hadden die uit leek te gaan op een ruzie. Sinds ze gister nog closer waren geworden ging het steeds slechter. "Waarom doe je nu ineens zo hebberig. Ik kan best met andere jongens praten!" zei Miyako pissed. Ze stond nu, haar handen op tafel en een boze blik in haar ogen. Takuto had zijn armen over elkaar. Hij zei niets, wat Miyako nog bozer maakte. "Hmpf, baaaaka" redelijk arrogant stak ze haar neus in de lucht en liep ze weg. Ik lachte. Vreemd kind was ze.

Ghehe, ik ga de regels breken die niet bestaan 8D

Miyako liep boos door de gangen. Waarom was Takuto zo jaloers. Waarom vond ze hem ineens minder leuk. Had ze vriendschap verward voor liefde? Het was altijd leuker geweest toen ze nog vrienden waren. Ze hoorde bekende stemmen. Haar humeur sloeg om. "Kari-chan! Yami-chii!" riep ze vrolijk en ze omhelsde de tweeling. "Waarom ben je niet in de eetzaal?" vroeg Hikari.

Hikari

Toen ik wakker werd was het bed van Onee-chan leeg. Paniekerig vloog ik overeind. Was het een droom geweest dat ze terug was gekomen? Ik snakte naar adem. Op dat moment klonk er een bekende stem uit de badkamer. "Oi Hikari! Heb jij mijn shampoo gebruikt?" Ik slaakte een zucht van opluchting. Het was echt, onee-chan was terug. Meteen schoot ik in de lach. "Nee, dat was Shin!" riep ik onschuldig. Even viel er een stilte. "Shin?" herhaalde onee-chan verbaasd. "Lang verhaal." mompelde ik snel, terwijl ik naar de kast liep om me aan te kleden. Even later kwam onee-chan in een handdoekje de badkamer uit. (fanservice, anyone? 8D) "Mooh, Hikari, ga je me nog uitleggen wat Shin in onze badkamer deed?" Ik giechelde nerveus. Wat zou onee-chan nu denken? Eigenlijk was het best grappig. Ik besloot mee te spelen en sloeg mijn ogen neer. Ik slikte even bij het zien van onee-chan's enkels. Toen keek ik haar aan met een lief lachje. "Er is niks gebeurd hoor!" zei ik schijnheilig, terwijl ik een lichtgroen rokje uit de kast trok. "Hoe bedoel je er is niks gebeurd?" vroeg onee-chan verhit. Ik haalde mijn schouders op. "Nou gewoon. Er is niks gebeurd." Ik pakte er een wik hemdje bij en legde het op mijn bed. "Nani sore?" vroeg onee-chan. "Hij heeft toch niet in mijn bed geslapen hè?" "Nee hoor." prevelde ik terwijl ik de knoopjes van mijn pyjama losmaakte. "In het mijne." "WAT?!" gilde onee-chan. "En je zegt dat er niks gebeurd is?!" "Is er ook niet." zei ik terwijl ik mijn hemdje over mijn hoofd trok. "Usotsuki!" riep onee-chan. "Die Shin... Ik vermoord hem." Ik schoot in de lach. "Dat hoeft nou ook weer niet gelijk." Onee-chan liet zich wanhopig op haar bed zakken. "Mijn kleine zusje... Mijn onschuldige lieve kleine zusje. Hoe durft hij?" "Ne, onee-chan." zei ik met een hoog stemmetje. "Het is bijna tijd voor ontbijt. Zou je je niet eens aankleden?" Onee-chan keek me even onnozel aan en keek toen van de klok naar het handoekje dat ze om zich heen had. "Eh? Ah! Shimatta!" Lachend keek ik hoe ze overeind vloog en haar kledingkast in dook. "Onee-chan," zei ik zo zachtjes dat ze me waarschijnlijk niet kon horen. "Ik ben blij dat je terug bent."

Yamiko

Ik werd wakker in mijn eigen bed, in mijn eigen kamer. Opgelucht keek ik om me heen. In het bed naast me lag mijn tweelingzusje. Vertederd keek ik naar haar slapende gezicht. Haar linkerduim zat in haar mond, terwijl haar andere hand met gekrulde vingers naast haar hoofd op het kussen lag, alsof ze iets vastpakte. Ik glimlachte. Ze zag er zo schattig uit. Ik rekte me uit en keek op het klokje naast mijn bed. Half negen, nog anderhalf uur voor het ontbijt. Zachtjes schoof ik de dekens van me af en stapte uit bed. Vol afkeer keek ik naar mijn enkels. Ozaki-sensei had gisteren de wonden ontsmet, maar verder was er nog niks mee gedaan, ik was nadat iedereen weg was gegaan als een blok in slaap gevallen en had niet meer gedoucht. Mijn benen zaten vol rode vegen en de striemen rond mijn enkels waren ruw en gezwollen. Ik moest Ozaki-sensei maar even opzoeken tijdens het ontbijt. Maar nu eerst douchen. Ik pakte mijn badjas van het haakje, pakte een set schoon ondergoed en verdween de badkamer in.

Yamiko

Toen ik bijkwam was ik omringd door de bezorgde gezichten van Ozaki, Hikari, Shin, Kurosaki, Tsubasa, Yuri en Chihiro. Verward knipperde ik met mijn ogen. "Hoe voel je je?" vroeg Ozaki. "Prima." mompelde ik, en ik wilde overeind komen maar mijn hoofd protesteerde. Ozaki lachte. "Blijf nog maar even liggen. Je bent nog zwak, maar je hebt alweer wat kleur in je gezicht. "Wil je wat eten?" Ik knikte en ging voorzichtig overeind zitten met mijn rug in het kussen. Kurosaki liet met een stalen gezicht een bento op mijn schoot. Ik haalde het lapje er vanaf en deed het doosje open. "Uwaah!" riep ik bij het zien van de inhoud. Het zag er heerlijk uit. Verwonderd keek ik naar Kurosaki. "Heb jij dat gemaakt?" Kurosaki trok een wenkbrauw op. "Ja. Ga nou maar eten." Ik knikte. "Itadakimasu." Ik vouwde mijn handen boog lichtjes voorover. Daarna pakte ik de stukjes en viel aan. "Umai!" riep ik na de eerste hap. Kurosaki keek de andere kant op. "Zo zwak was ze dus niet, kijk hoeveel energie ze alweer heeft!" Ozaki wierp hem een strenge blik toe en wilde naar de deur lopen toen er ineens beelden door mijn hoofd schoten van voordat ik mijn bewustzijn verloor. "Ah, Ozaki-sensei!" riep ik snel. "Zijn er nog... Zijn er nog anderen gewond geraakt?" Ozaki kneep zijn ogen dicht en ook Otonashi sloeg zijn ogen neer. "Er zijn de nodige gewonden gevallen ja." zei Ozaki schuldig. Yuri boog zich voorover. "Maar daar moet jij je niet druk over maken, zorg nou maar gewoon dat je beter wordt." Ik slikte moeizaam een hap rijst door. "Maar... dit komt door mij." Tsubasa schudde zijn hoofd. "We vochten voor jou ja. Maar dat wil niet zeggen dat het jouw schuld is. Jij hebt er toch ook niet om gevraagd om ontvoerd te worden?" Ik haalde mijn schouders op. "Dat is waar." "Als je je beter voelt gaan we wel even op de ziekenzaal kijken." zei Shin zachtjes. "Als er mensen gewond zijn geraakt ben ik ook verantwoordelijk." hij wierp een blik op Kurosaki. "Deze hele reddingsactie was mijn idee. Ik heb Kurosaki en Izaya om hulp gevraagd en iedereen erbij betrokken." Ik glimlachte en pakte Shin's hand. "Dankjewel." zei ik zwakjes. Shin glunderde. Ozaki wees op de bento op mijn schoot. "Opeten dat." commandeerde hij. "Bevel van de dokter." "Ja dokter." lachte ik. Ik kon het niet helpen. Ik was bezorgd om iedereen, maar ik was zo blij om weer thuis te zijn!

Hikari

Ademloos keek ik hoe Ozaki-sensei zich over het lichaam van Onee-chan boog. Hij legde zijn duim op haar pols en glimlachte zwakjes. "In ieder geval leeft ze nog." zei hij luchtig. Hij trok een oog open en scheen er met een lampje in. "Kan iemand een fles water halen?" Muroi-san, die met Ozaki-sensei was meegekomen knikte en liep richting de villa. "Ze is uitgedroogd." zei Ozaki gewichtig. "Uitgedroogd en ondervoed. Blijkbaar heeft de ontvoerder haar niet onderhouden. Ze is nu verzwakt door gebrek aan vocht, en in mindere mate, gebrek aan voedingsstoffen, maar als ze wat eet en drinkt zou ze in orde moeten zijn." Ik slaakte een zucht van opwinding. "Arigatou, sensei." prevelde ik. Ozaki-sensei knikte en boog zich over de striemen op onee-chan's enkels. "Dit moet ontsmet worden." zei hij streng. "Dat kan lelijk gaan ontsteken. Daar heb ik nu de spullen niet voor bij me, maar dat doen we zo als we weer in de villa zijn. Als het goed is zal ze zich al beter voelen na iets gedronken te hebben." Ik knikte. Shin pakte mijn hand en kneep er zachtjes in. "Yokatta ne?" Ik voelde dat ik bloosde en knikte. Shin sloeg zijn ogen neer. "Sorry dat ik je liet schrikken." Ik schudde mijn hoofd. "Je hebt onee-chan gered, hoe kan ik nou boos op je zijn?" "Dat is overdreven." lachte Shin. "Alleen was het me niet gelukt." Dat was waar. Ik keek om me heen. Alle mensen hier hadden met gevaar voor eigen leven gevochten voor onee-chan. Ik kreeg er een warm gevoel van. "Je zou nog eerder Kurosaki en Izaya moeten bedanken." zei Shin daarna. "Zij waren het grote brein achter alles." Kurosaki die in de buurt stond draaide zich om. "Maar het was jouw idee van de aansteker." zei hij serieus. Izaya lachte. "Ja, alleen een idioot als Shin zou daarop gekomen zijn." Shin glunderde. "Is dat een compliment of een belediging." Izaya gaf hem een knipoog. "Wat jij wil dat het is."