Miyako

Mio en ik lieten onszelf tegelijk achterover op het gras vallen waardoor onze hoofden tegen elkaar aanknalde. Lachend wreef ik over mijn hoofd. "Jullie vallen vandaag wel vaak tegen elkaar aan he!" hoorde ik iemand zeggen. "Ah, Yamiko!" zei Hikari. Mio en ik waren nog aan het lachen. "Mooh, Mio-sempai, Miyako-chan" zei Azusa die haar hoofd schudde. "Zullen we zo gaan zwemmen" zei Nobu. Ik stopte abrubt met lachen. "Als het uitkomt natuurlijk" zei hij daarna. "Ik heb toch geen bikini" zei Himeno. "Ik heb er nog wel een over, ik denk dat die je wel past" zei Azusa. Ik ging overeind zitten. Zwemmen. Als ik nou mijn ketting afdeed en goed weglegde ging het. "We gaan dus zwemmen?" vroeg Nobu ter bevestiging. Er werd geknikt. "JIROOO!" riep iemand vrolijk. Ritsu kwam aanrennen en vloog haar neef om de hals. Lachend liet ze hem weer los. "Ga je mee zwemmen?" vroeg Jiro. Ritsu haalde haar schouders op en keek naar Mio. Die knikte. "Oké!" zo'n kwartier later stonden we allemaal bij het zwembad. Mio droeg haar zwarte bikini en had haar haren samengedaan in een soort knot. Ze zag er erg volwassen uit. Ik keek naar Himeno. Ze droeg een roze bikini die totaal niet bij haar paste en Azusa droeg een blauwe met een rokje over het broekje. Na heel lang aandringen had Mio haar zover gekregen haar roze badpak weg te doen. Ikzelf droeg een rood broekje met een wit lint touw geval en witte strikjes aan de zijkant. Mijn topje was rood met een wit strikje in het midden. Mijn parelketting lag in een doosje dat ik in drie andere doosjes had gestopt die weer in mijn kist met cosplayspullen lagen. Ik was nog nooit hier weesten zwemmen. Ik had namelijk nooit geweten dat het ging als ik mijn parelketting afdeed. Ritsu kwam in haar geel met oranje gestreepte bikini aanrennen. Ze had een grote duikbril op en sprong het water in. "Bommetje!" riep Jiro die het water insprong. Hij had een witte zwembroek aan met gekleurde blokjes. Door zijn bommetje werden Mio en ik helemaal nat. Zuur keek ik hem aan. Hij lachtte alleen maar. Ik keek even rond, alleen Hikari, Yamiko, Chihari en Shin waren er nog niet. Nobu sprong het water in, weer een golf water over me heen. "Mooh!" riep ik gefrustreerd. Ik pakte Mio bij haar pols en sprong het water in. Mio riep wat dingen van de schrik. Ik was gewend nu een staart te hebben en van onwennigheid zonk ik even na de bodem. Snel realiseerde ik me dat ik moest zwemmen en kwam ik weer boven.

Geen idee of je van zwembadscene's houd, maar ik vind ze gezellig en leuk x3

Edit: Sorry van de inbraak, maar ik moest Chiharu er even bij zetten, want die wil ik natuurlijk ook in swimming gear beschrijven. ;) En ja hoor, zwembadscènes zijn prima. ^^

Chiharu

Ik plofte in het gras neer naast Hikari en pakte een glas ramune van het dienblad. Ik keek om me heen. Een hele groep mensen die ik niet kende. "Zullen we even een voorstelrondje doen?" stelde Azusa voor. Hikari knikte en wees op haar borst. "Ik ben Tamura Hikari, 16 jaar. Moet ik ook iets over mezelf beginnen?" Een meisje met een glanzende bruine krullen schoot in de lach. "Laten we eerst maar beginnen met namen en leeftijd." Hikari bloosde. "Ha-hai." ze knikte naar mij, om aan te geven dat ik aan de beurt was. Ik boog ietsjes naar voren. "Matou Chiharu desu. Ik ben 17." Aan de andere kant zat een meisje met lang zwart haar. "Akiyama Mio. 18 jaar oud." Ze keek even snel naar het meisje met de krullen, die naast haar zat. "Ah... Eh... Kiriya Miyako. 16." zei ze blozend. Ik glimlachte. Zo schattig! "Nakano Azusa. Ik ben ook 17." zei Azusa, die naast Miyako was gaan zitten. Nu was het de beurt aan de jongens. "Ehm... Ik ben Terashima Nobuo. Nobu dus. En ik ben 20." "Mochizuki Yuuji, 18 jaar oud." zei de bruinharige jongen die naast Nobu zat. "Yamabuki Jiro, 19." mompelde een jongen met een haarband. Nu alleen nog het punk-achtige meisje dat aan de andere kant van Hikari zat. Alle ogen waren nu op haar gericht. "Kuroyuki Himeno." zei ze alleen maar. Hikari stootte haar aan. "14." zei ze erachteraan. "14 wat?" vroeg Hikari dommetjes. "14 jaar oud." zuchtte Himeno. Nobu's mond viel open. "VEERTIEN! Ik dacht dat je van mijn leeftijd was!" Hij keek een beetje beteuterd. "Lo~licon." zei Yuuji plagerig. "Chigau yo!" riep Nobu verdedigend. "Als ik een lolicon was zou ik vallen op schattige meisjes met strikjes en kant enzo, zoals Hikari!" Hikari bloosde. "Schattig?" "Oh, dus ik ben niet schattig?" vroeg Himeno met een opgetrokken wenkbrauw. Ik schoot in de lach. Wat een gezellig groepje. "Zij heeft en strik in haar haar." zei Jiro ineens, wijzend naar mij. Ik giechelde. "Oh, ben ik dan ook schattig?" Nobu bloosde een beetje. "Ah... Ja hoor." Ik hield mijn hoofd schuin. "Arigatou. Denk ik." In een beweging trok ik de strik uit mijn haar en knoopte hem om Nobu's pols. "Nu ben jij het schattigst." zei ik vrolijk. Nobu's gezicht vertrok. "Ik ben de oudste hier hoor!" "Trek het je niet aan." Yuuji klopte Nobu op zijn schouder. "Oude omaatjes kunnen ook ontzettend schattig zijn."

Himeno

Wat was dit huis groot! En er was gewoon een zwembad. "Maah.. Ik heb mijn bikini thuis laten liggen" zei ik triest. Miyako duwde me een telefoon in mijn hand. "Bel maar, de chauffeur gaat het voor je halen" zei ze. "Is er een eigen chauffeur?" vroeg ik verbaasd. Mio knikte. "Ik bel zometeen wel" zei ik. Op de telefoon stond een grote sticker waar 'Villa' opstond, dus ik legde hem op het kastje neer dat naast me stond. Miyako duwde de grote deuren open en we stonden in de tuin. Uiteraard een ander gedeelte dan dat we in de keuken hadden gezien. Er lag een groot gigantisch zwembad met rondere vormen en een grote trap om erin te gaan. Er waren 3 glijbanen en verschillende hoogtes duikplanken. "Uwaaaaaa! Sugoii!" zei ik opgelaten. Ow, dit was zo niet mijn karakter. Met wat moeite liep ik door het gras met mijn naaldhakken. Ik ging op mijn knieën aan de rand van het zwembad zitten en ging met mijn hand door het water. Het was lekker warm. "Yay! Ik kan niet wachten om te gaan zwemmen!" zei ik enthousiast. Toen schudde ik mijn hoofd. Normaal doen. Ik stond op en liep koeletjes terug. Miyako keek me vreemd aan. "Oh! Je moet nog een kamer hebben! Ne, Mio-chan.. Waar is de andere vrije ruimte?" vroeg Miyako aan Mio. Mio dacht na. "Oh, bij Hikari-tachi!" zei ze. "Kuroyuki-san! Kom, dan laat ik het snel zien!" zei Miyako vrolijk. Ze pakte me bij mijn arm vast en we gingen terug naar binnen. Snel probeerde ik de weg te onthouden. Rechtdoor, links, rechts vierde deur rechts. Ik keek rond. Naast me stond een bordje met "Hikari en Yamiko" aan de andere kant stond "Nana" Op het blaadje stond een kringetje dat eruit zag alsof er een sigaret op uit was gedrukt. "Wie zijn dat?" vroeg ik. "Hikari en Yamiko zijn een tweeling, ze zijn beide erg verschillend maar heel aardig. En Nana.. die kan je beter maar zelf ontmoeten. Ze is aardig hoor, ze lijkt wel een beetje op je" zei Miyako. Ik knikte. "Aan de overkant slaapt Mio, je weet wel, dat meisje van net" zei ze. Ik glimlachte. Ik liet mijn rugzak van mijn schouder glijden en zette hem naast mijn koffer neer. Samen met Miyako liep ik weer terug. Mio, Yuuji, Jiro en Nobu waren gaan zitten. We gingen erbij zitten. Er was een heel gesprek ondertussen opgang en ik zag iemand naar buiten komen met een schaal met erg veel glazen drinken. "Hikari!" riep Miyako vrolijk en ze zwaaide. Achter Hikari liep een meisje met paars, rood achtig haar en Azusa. Hikari-tachi kwamen bij ons zitten en we pakte allemaal een glas drinken.

Yuuji

We liepen verder langs de vele kamers. Alle deuren waren behangen met naambordjes, tekeningen, foto's, schilderijen en posters. We stopten bij een kale deur naast de kamer van een zekere Mashiro Rima. Ik glimlachte. Haar deur was volgeplakt met plaatjes van oude comedieseries en een foto van een meisje dat Bala-Balance deed. Wat een schattig meisje... Zou zij dat zijn? "Deze kamer is nog leeg." zei Kiriya. En ze wees op de deur. Ik knikte. "Dan wordt dit mijn kamer." Ik liet mijn rugzak van mijn schouder glijden en zette hem voor de deur. "Ah. Shin's kamer is hier ook vlak bij." zei Nobu. "Oh cool! Shin is ook hier hè?" Nobu knikte. Ik wierp een blik op de lange gang met talloze deuren. "Hoeveel mensen wonen hier eigenlijk?" Kiriya schoot in de lach. "Ik raak ook steeds de tel kwijt." We liepen verder en ook Kuroyuki en Jiro kregen een kamer toegewezen. Daarna begon de rondleiding door de villa. "Dit is de eetzaal." zei Kiriya terwijl ze hoge deuren van een grote zaal met een hoog plafond openduwde. De ruimte was enorm. Aan de ene kant was hij gevuld met een aantal lange tafels die door de hele lengte van de zaal stonden, en aan de andere kant stonden wat kleinere tafeltjes apart. De muur achter de lange tafels werd onderbroken door hoge ramen die bijna tot aan het plafond kwamen. Door de ramen had je een uitzicht op een een groot grasveld. Eromheen liep een pad van natuursteen, met hier en daar een rijkelijk versierd houten bankje. In het midden van het grasveld stond een grote fontijn, en aan de overkant lag een pad dat was overkoepeld door de tweede verdieping van de villa, en zich door middel van een laag muurtje en een rij pilaren afscheidde van de binnenplaats. Ik liep naar het dichtsbijzijnde raam en legde mijn vingers tegen het glas. "Sugoooi." mompelde ik verbaasd. Kiriya glimlachte. "Zijn jullie uitgekeken? Dan gaan we nu naar het zwembad." Mijn mond viel open. "Zwembad?" Nobu knikte, alsof het de normaalste zaak van de wereld was. "Yataaa!" Ik maakte een sprongetje. De drukte was ik wel gewend, maar deze luxe was compleet nieuw voor me. Mijn familie had altijd om geld verlegen gezeten. Met een grijns van oor tot oor volgde ik de rest naar de volgende kamer. Over geld hoefde ik me nooit meer druk te maken.

Jiro

Ik keek even goed rond en toen gleed mijn blik weer terug naar Miyako. Ik stapte op haar af. "Ik zou best wel een rondleiding willen" zei ik opgewekt. Miyako wende haar blik van Yuuji en Nobu af. "Oh, ja, natuurlijk. Kuroyuki-san mo?" Himeno knikte. Ik vond haar naam best grappig. "Ik ga ook even mee" zei Mio die me even jaloers aankeek. Ik trok mijn wenkbrauwen op. "Oy, Nobu, Mochizuki-kun, gaan jullie mee?" de jongens knikte. "Zal ik jullie anders eerst naar jullie kamers brengen.. dan lopen we daarna wel verder rond" zei Miyako. Ik haalde mijn schouders op. "Mij best". Miyako en Mio gingen voorop. Ik keek naar de deuren waar we voorbij liepen. Op eentje stond Tainaka Ritsu, daar sliep mijn achternichtje dus. Na een poosje kwamen we bij twee deuren, een gangpad en weer een rij deuren. Op de ene deur stond "Kouyama Mitsuki" met een vreemde tekening. Op de andere deur stond "Kiriya Miyako" er hingen foto's van Miyako met een jongen. Miyako met twee meisjes. Miyako in cosplays. Geïnteresseerd bekeek ik ze. "Wie is die jongen?" vroeg ik. Miyako kwam naast me staan. "Ara, dat is Takuto-kun" zei ze met een glimlach. Haar ogen leken alleen niet vrolijk. "Is er iets gebeurd?" vroeg ik. "Nou... Ik heb vanmorgen een eind aan onze relatie gemaakt..." zei ze, haar wangen kleurde roder en ze slikte. Mio sprong in. Ze legde haar handen op Miyako's schouder. "Kop op, Miyako! Je verdient beter dan een kerel met kattenoren en een veelste kort lontje!" zei ze opwekkend. Miyako knikte en snoof. Oké, ze was dus hetero! "Maar die kamer daar is vrij" zei Miyako toen en ze wees met haar vinger naar de kamer na het gangpad. "Oh, daar installeer ik me wel" zei ik snel en ik sleepte mijn zooi naar die kamer. Ik wierp nog een blik op de deur naast de mijne. Ik kon het nog net lezen, het was best ver weg namelijk. Hoshina Utau. "De sleutel hangt denk ik nog in de keuken" hoorde ik Miyako zeggen. "Dan gaan we die straks wel halen. Je kunt je spullen wel even voor de deur laten staan, ze stelen hier toch niets" zei ze. Ik liet mijn koffers los en gooide de plastic zak bovenop. "Oké". Toen vroeg ik me ineens af waar die blauwharige jongen nou was.

Yuuji

Ik keek nog één keer op mijn routeplanner, en vervolgens naar de gigantische villa voor mijn neus. Dit zou het moeten zijn. Mooi huis. Met een grote grijns liep ik naar de voordeur en belde aan. En klonk wat geroezemoes aan de andere kant, tot een mooi meisje met een dikke bos bruine krullen de deur opendeed. Ik keek de gang in. Er stond een groepje mensen naar me te kijken. "Is het hier altijd zo druk?" vroeg ik opgewekt. Het meisje haalde haar schouders op. "Vaak wel." Een meisje met lang blauw haar kwam naast het andere meisje staan en bekeek me vluchtig. "Ah, jij bent vast Mochizuki Yuuji-san!" Ik slikte even. Die stem... Was het wel een meisje? "Dat klopt!" zei ik met een buiging. "En jullie?" Het mooie krullenmeisje liet me binnen en deed de deur dicht. "Ik ben Fujisaki Nagihiko." zei het blauwharige persoon. Ik beet op mijn lip. Het was dus een jongen. "Kiriya Miyako." zei de krullenbol, terwijl ze op zichzelf wees. "Akiyama Mio desu." zei een meisje met lang zwart haar. "Jiro~" zei een jongen met een haarband. Dat liet alleen nog het meisje met het korte haar in de kapotte kleding over. "Kuroyuki Himeno." zei ze onverschillig. Ik knikte. "Yoroshiku!" Mio wierp een blik op de versleten rugzak die ik over één schouder droeg. "Is dat al je bagage?" vroeg ze verrast. Ik knikte. "Ik heb niet zoveel spullen. Misschien moet ik nog wat kleren bijkopen." "Je kan ook wel wat van mij lenen. Als Shin niet alles inpikt ten minste." Een magere jongen met kort blond stekeltjeshaar kwam de hoek om lopen. Ik grijnsde breed. "Nobu! Lang niet gezien man!" Ik liep op Nobu af, en omhelsde hem, tot verbazing van de meiden achter me. Nobu lachte. "Nog altijd even klef?" Ik blies een pluk haar omhoog. "Echte mannen zijn niet bang voor een knuffel." De meisjes giechelden. Nobu sloeg me zachtjes op mijn schouder. "Goed je te zien, Yuu."

Hikari

Nobu-san, Nana-san en Tamaki bogen alledrie tegelijk hun hoofd. "Yoroshiku onegaishimasu." zeiden ze in koor. Haruhi knikte tevreden. "Yosh! Laten we beginnen! Tamaki, jij kan piano spelen voor de Magnet-meiden!" Ze wierp een blik op mij en zocht de rest van de zaal door met haar ogen. "Ara? Mitsuki-pyon wa?" Mio stak haar hand op. "Ano, Mitsuki-chan moet werken vandaag." "Sou ka..." mompelde Haruhi afwezig. "En Takuto?" niemand antwoorde. Haruhi haalde haar schouders op. "Zal wel te laat zijn. Dan moeten jullie maar vast beginnen. Nana-san, neem jij Mitsuki's vocalen voor nu even over?" Nana-san wees verbaasd op haar borstkas. "Atashi? Betsuni ii kedo..." "Mooi." zei Haruhi zonder naar Nana-san te luisteren. "En dan kan Nobu-san de gitaarlijn wel doen tot Takuto er is." Nobu-san knikte langzaam. Haruhi keek opnieuw de zaal rond. Haar blik bleef even hangen op Kaito, en toen op mij. "Yami-chan wa doko?" Ik keek ongemakkelijk de zaal rond, alsof ik dacht dat ze er wel was, ookal zag Haruhi haar niet. "Shiranai." zei ik zachtjes. "Mooh! Ano ko..." riep Haruhi geirriteerd. "Jij!" ze wees dreigend op Kaito. "Ga jij haar eens even ophalen!" Kaito keek verbaasd op. "Ore? Doushite?" "Omdat jij met haar moet zingen natuurlijk!" riep Haruhi alsof het gesneden koek was. Kaito stond op en liep vertwijfeld de deur uit. Ik keek hem bezorgd na. Had onee-chan haar rol in de live nou geaccepteerd of niet?

Hikari

Met mijn mond nog vol brood haastte ik me naar de muziekruimte, op de voet gevolgd door Kuze-san en Mizuki. Haruhi stond ons al op te wachten en klakte afkeurend met tong. "Hosoi yo, antatachi!" Ik keek haar verontschuldigend aan en boog mijn hoofd. "Gomennasai." Haruhi's strenge blik veranderde in een ongewonden grijns. "Ga nou maar snel naar binnen!" Opgelucht liepen we de zaal in en gingen op één van de houten banken zitten. Haruhi ging voorin de zaal staan als een leraar voor de klas. Niemand wist precies hoe en waarom, maar toen deze groep ontstaan was had Haruhi zichzelf meteen tot voorzitter gebombardeerd, en niemand had haar tegengesproken, dus was ze nu nog steeds de voorzitter. Haruhi klapte in haar handen. "Vandaag,"
begon ze opgewonden. "Mogen we drie nieuwe leden verwelkomen!" Ik sloeg mezelf tegen mijn voorhoofd. "Da's waar ook!" fluisterde ik. Haruhi gebaarde sierlijk naar de deur, die openzwaaide, alsof ze er een toverspreuk over uit had gesproken. Door de openstaande deur liepen drie figuren naar binnen, Nana-san, Nobu-san en Tamaki.

Hikari

Ik liep, nog steeds met Nana-san en Nobu-san op sleeptouw, de eetkamer in. "Hier eten we dus iedere dag." zei ik monotoon. Ik voelde me net zo'n gids die een rondleiding gaf door een museum. Ineens stormde er nog een gedaante de eetkamer binnen. "NANA!" gilde een meisje van Nana-san's leeftijd met een hoog voorhoofd, roodbruin haar en schattige, meisjesachtige kleren. "Hachi?" vroeg Nana-san verbaasd. "Wat doe jij hier nou weer?" Het meisje ging aan Nana-san's schouder hangen en zette een gekwetste blik op. "Hidoi yo Nana!" jammmerde ze. "Waarom heb je mij niet verteld dat Shin-chan ons had gevraagd hier te komen wonen?" Nana-san keek onschuldog het raam uit en floot alsof ze niks hoorde. "Mooh, Nana." mompelde Nobu-san. Hij pakte Hachi's hand en wees haar een plekje aan tafel. Nana-san liep achter hen aan en stak haar hand op. "Bedankt voor de rondleiding!" zei ze nog, voordat ze ging zitten.

Hikari

Mitsuki (K) keek de andere Mitsuki na en wendde zicht toen tot mij. "Wat hebben ze gedaan?" vroef ze op ijskoude toon. Ik werd er een beetje bang van. "Shirimasen!" zei ik snel. Mitsuki wierp een wantrouwende blik op de andere Mitsuki's kamerdeur, alsof ze erdoorheen zou zien wat er zojuist in Takuto's kamer had plaatsgevonden. Daarna draaide ze zich om, stak haar neus in de lucht en liep terug naar haar kamer. Ik bleef een beetje beduusd in de gang staan. "Ineens barstte Nana-san in lachen uit. "Geweldig!" riep ze enthousiast. "Ik kan niet wachten om hier in te trekken!" Nobu-san slaakte een diepe zucht. "Mataku."

Hikari

Bezorgd keek ik Mitsuki aan. Zou Takuto haar echt lastiggevallen hebben? "Daijoubu?" vroeg ik voorzichtig. Nana-san stapte naar voren en keek Takuto uitdagend aan. "Dus dit is de pervert." Ze wierp een vlugge blik op Mitsuki. "Moet ik hem in elkaar slaan?" Ze hield haar vuist vol Vivienne Westwood-ringen omhoog. Takuto werd steeds roder. "Jij... wie denk je wel niet dat je bent?" Mitsuki aanschouwde het tafereel zwijgend en wreef slaperig in haar ogen. Ineens leek ze zich te realiseren wat er aan de hand was. Ze sperde haar ogen open en sprong tussen Nana-san en Takuto in. "Dame!" riep ze met een hoog stemmetje. Takuto leek nogal geïrriteerd dat hij verdedigd werd door een meisje en Nana-san trok geamuseerd een wenkbrauw op. "Oh jee... Stockholmsyndroom..."

Mitsuki

Ik werd wakker van alle herrie. Takuto had zichzelf ondertussen al los gekregen en rende in zijn pyjama de gang op. "STOMME ROT POP!" Zijn hele gezicht was knalrood. "Onee, hij gaat me vermoorden desu" Suiseiseki verschool zich achter Hikari. "Ara?" Nene bekeek Takuto. Zijn haar stak alle kanten uit en zijn shirt was nogal verfromeld omdat ik het daar had vastgepakt. Ik wreef door mijn ogen en stapte uit het bed. Ik was nogal nieuwsgierig naar wat er aan de hand was. "Nanni?" ik keek om de hoek van de deur de gang in. Het stond vol met mensen. Een Suiseiseki die achter Hikari verscholen stond, Takuto in zijn pyjama met een knalrood gezicht, een Nene die hem verbaasd aankeek. Nana en Nobu hadden een grijns op hun gezicht en Hikari snapte er niet veel van. Takuto probeerde Suiseiseki te grijpen en hij rende rondjes achter haar aan om Hikari heen. Ik begreep er niets van.

Hikari

Na dat Nana-san en Nobu-san me verteld hadden dat Shin ze had uitgenodigd hier te komen wonen waren ze mijn kamer binnengekomen en zaten we op mijn kamer te kletsen. Ineens hoorden we iemand dramatisch gillen. "KONO HENTAI! TAKUTO NO HENTAI! TAKUTO NO ECCHI!" "Hentai? Ecchi?" herhaalde Nana-san met een cynische grijns. "Nou, Nobu, zo te zien zijn we precies op de goede plaats terechtgekomen. "Hurusai." zei Nobu-san geïrriteerd. Ik keek onrustig naar de deur. Takuto? Hentai? Ik vroeg me af wat er aan de hand was. "Ik ga even... eh..." Ik gebaarde naar de deur. Nana-san sprong op. "Wij gaan mee! Wij willen ook hentai zien!" Ze greep Nobu-san's pols. "Chotto, Nana." protesteerde Nobo-san, maar Nana-san sleepte hem al mee de kamer uit. Ik volgde ze en knalde bijna tegen Suiseiseki op. Ze was helemaal hyper en kwam bijna niet uit haar woorden. "Takuto!" piepte ze opgewonden. "Takuto! Mitsuki... Ano... Mitsuki wa... Mitsuki wa..." Ik pakte Suiseiseki bij haar schouders en keek haar doordringend aan. "Suiseiseki, rustig. Vertel nou eens rustig. Wat is er gebeurd." Suiseiseki haalde diep adem en zei toen: "Takuto randt Mitsuki aan op zijn bed!"

Hikari

Toen ik de volgende ochtend wakker werd was onee-chan al weg. Ik vroeg me af of ze kwaad op me was. Ik had immers gisteravond als een kind bij haar zitten uithuilen. Zonder haar iets uit te leggen. Ik kwam overeind en trok mijn knieën op en keek op de wekker naast mijn bed. Er was nog anderhalf uur tot het ontbijt. Ik kleedde me vlug aan en pakte mijn gitaar. Ik ging op de stoel naast het bed zitten en haalde diep adem.

"Ashita nante, konai you ni to

nagatta yoru kazoe kirenai

Yume mo ai mo nakushi

ame ni utareta mama

naiteru naiteru naiteru naiteru."

Ik schrok op toen ik een stem hoorde bij de deur. "Hé, dat ken ik!" zei een hese vrouwenstem. "Ze speelt de akkoorden beter dan jij!" "Niet waar!" zei een jongensstem. "Dat zeg je gewoon omdat je gemeen bent!" Ik veerde overeind en trok de deur open. "Nana-san! Nobu-san! Wat doen jullie hier nou weer?"