Yamiko

Ietwat beschaamd keek ik naar Jiro die voor me op de grond zat. "Hontoni gomen!" zei ik opnieuw. Ik keek de andere kant op. "Mou ii." mompelde ik ongeduldig. "Honto?" Jiro vloog overeind en boog zich over me heen. Ik schoot in de lach. Ik kon ook niet boos blijven. "Yosh yosh." zei ik zachtjes terwijl ik hem op zijn hoofd klopte. Hij had iets weg van een kwispelende puppy. Ik zag Hikari opgelucht haar handen ineen slaan. "Nou, nu is de patient wel genezen hoor." zei ik gegeneerd. Ik duwde Jiro aan de kant en kwam overeind. Ik stond op het punt om weer in het zwembad te duiken toen er een hard rommelend geluid uit mijn maag klonk. Hikari proestte het uit. "Heb je honger, onee-chan?" Ik lachte onhandig. "Maa ne." Chiharu graaide in het tasje dat ze bij zich had en viste er een glanzend goudkleurig zakhorlogen uit. "Het is ook bijna etenstijd." zei ze droog. Mio knikte. "Dan gaan we ons omkleden en zien we elkaar weer in de eetzaal?" De rest stemde in. Ik sloeg een handoek om me heen en volgde Hikari naar onze kamer.

Miyako

Ik hing met Mio aan de rand van het zwembad en bekeek de bikini van Chiharu. Het zag er erg cool uit. "Miyako! Vangen!" riep Ritsu. Ik draaide me om en zag iets geels op mijn hoofd afvliegen. Niet zo heel erg veel later knalde het vol in mijn gezicht. "Ritsu!" schreeuwde ik boos. Mijn gezicht deed pijn en er zat een grote, rode vlek op. Ik trappelde wild met mijn voeten zodat ik niet naar beneden zou zakken. Ritsu en Jiro lagen dubbel. "Hmpf" ik greep de gele bal vast, gooide hem omhoog en knalde hem hard in Jiro's richting. Hij ving hem simpel met één hand op. Daarna gooide hij hem door naar Ritsu die er mee weg zwom. Jiro kwam mijn kant op en kwam naast me hangen. Geez.. Wat was die kerel irritant. Ik keek even vanuit mijn ooghoeken naar hem. Hij leek super veel op Ritsu. Nu had hij zijn haren in een klein sprietstaartje op zijn hoofd. Ik grinnikte. Hij keek me vragend aan. "Ne, Miyako, ga je mee van de glijbaan?" vroeg Hikari die nu gehurkt voor me stond. Achter haar zag ik Shin aan hints doen. Ik begreep het en schoof onopvallend naar links. "Hikari! Schrik niet!" riep Shin ineens en hij duwde Hikari zo het zwembad in. Hikari slaakte een gilletje van schrik. Mio en ik lachte. Shin sprong er zelf achteraan. Hikari kwam happend naar adem boven. Ze keek even rond waar Shin was. Himeno zat op een grote ligstoel en Azusa keek in onze richting. Ik keek naar de tafels die ineens gevuld waren met verfrissende drankjes en kleine snack gevalletjes. Aan de manier waarop alles was neergezet was te zien dat het door Mugi was gedaan. Ik klom uit het zwembad en ging aan de rand zitten. Mio deed dat ook. "Zullen we dan van de glijbaan gaan?" vroeg ze met een glimlach. Ik knikte en ging staan. Met zijn tweetjes liepen we naar de glijbaan en klauterde we de trap op.

Yamiko

Ik tikte ongeduldig met mijn slipper op de grond. "Mooh, Hikari, kun je niet een beetje opschieten? Zo missen we alle lol." "Datte..." piepte Hikari vanuit de badkamer. Ik zuchtte. "Heb je hem al aan?" vroeg ik ongeduldig. Even bleef het stil. "Hai dakedo." Ik deed de deur open en slikte even. Hikari stond zichzelf te bestuderen in de spiegel. Ze zag er geweldig uit. Ze droeg haar lichtblauwe bikini die op sommige plaatsen bedrukt was met gedetailleerde witte rozen. Haar lange haar hing in een losse vlecht over haar schouder. "Wat zeur je nou!" riep ik geïrriteerd en ik ging naast haar staan. Gefascineerd staarde ik naar onze spiegelbeelden. Onze gezichten waren identiek, maar met mijn legergroene bikinitopje en de zwartwitte jongenszwembroek op mijn magere heupen kwam ik niet eens in de buurt van Hikari's schoonheid en elegantie. Hikari kneep in een stuk huid op haar buik. "Maar vind je niet dat ik dik lijk?" Ze keek beteuterd naar haar spiegelbeeld. Mijn mond viel open. "WAT?! Dik? Jij?" Hikari draaide zich om en bekeek haar billen in de spiegen. "Maar kijk al dat vet dan." Ik zette vermoeid mijn hand tegen mijn voorhoofd. "Hikari, dat heet HUID." "Maar onee-chan is veel slanker en mooier." zei ze met een pruillipje. "Oké, genoeg. Meekomen jij." Ik pakte Hikari bij haar pols en sleepte haar de kamer uit.

"Dat duurde lang." lachte Miyako toen we bij het zwembad aankwamen. Ik rolde met mijn ogen. "Ja, Hikari moest zichzelf eerst even een minderwaardigheidscomplex aanpraten. "Minderwaardigheidscomplex?" vroeg Shin, die net uit het water kwam. Hij droeg een donkerrode zwembroek en had een handdoek over zijn hoofd en deed een poging zijn lichtblauwe haren droog te wringen. Toen zijn blik op Hikari viel was hij even stil. Hij knipperde een paar keer met zijn ogen en herstelde zich toen. "Yami-chan staat ons weer niet toe haar billen te zien." zei hij gemaakt-teleurgesteld, terwijl hij naar mijn zwembroek gebaarde. Hikari zei niks. Ze staarde met een rood hoofd naar Shin's fraaigevormde bovenlichaam. Ik schoot in de lach. "Jammer Shin, deze keer zul je je tevreden moeten stellen met die van mijn lieftallige zusje. "EH?!" riep Hikari geschokt. Haar hoofd werd zo mogelijk nog roder. De kleur kwam akelig dicht in de beurt van die van Shin's zwembroek. "Zijn we de laatsten?" vroeg ik aan Miyako om de stilte te verbreken. Miyako schudde haar hoofd. Chiharu is er ook nog niet.

"Omataseshimashita!" klonk er ineens achter ons. Miyako lachte. "Oh, nu wel." Toen we ons omdraaiden stond Chiharu voor onze neus. Ze droeg een lichtgroene bikini die met donkerhouten ringen bij elkaar werd gehouden. Zowel op het topje als op het broekje waren leren veters met donkerhouten kralen gestikt. Haar paarse krullen had ze in een knotje gefrommeld en aan de zijkant van haar hoofd zat een lichtblauwe bloem in haar haar gespeld. Over haar broekje droeg ze een lichtblauwe pareo, in dezelfde kleur als de bloem. Hikari was meteen afgeleid van Shin en rende naar Chiharu toe. "Aah! Chiharu-chan kawaii!" kraaide ze enthousiast. "Hoe kom je aan die bikini?" Chiharu glimlachte. Ik heb hem met zilveren ringen op de markt gekocht, maar ik vond hem zo kaal, dus ik heb de ringen vervangen en hem een beetje gepimpt." zei ze luchtig terwijl ze aan één van de kraaltjes plukte.

Chiharu

Ik plofte in het gras neer naast Hikari en pakte een glas ramune van het dienblad. Ik keek om me heen. Een hele groep mensen die ik niet kende. "Zullen we even een voorstelrondje doen?" stelde Azusa voor. Hikari knikte en wees op haar borst. "Ik ben Tamura Hikari, 16 jaar. Moet ik ook iets over mezelf beginnen?" Een meisje met een glanzende bruine krullen schoot in de lach. "Laten we eerst maar beginnen met namen en leeftijd." Hikari bloosde. "Ha-hai." ze knikte naar mij, om aan te geven dat ik aan de beurt was. Ik boog ietsjes naar voren. "Matou Chiharu desu. Ik ben 17." Aan de andere kant zat een meisje met lang zwart haar. "Akiyama Mio. 18 jaar oud." Ze keek even snel naar het meisje met de krullen, die naast haar zat. "Ah... Eh... Kiriya Miyako. 16." zei ze blozend. Ik glimlachte. Zo schattig! "Nakano Azusa. Ik ben ook 17." zei Azusa, die naast Miyako was gaan zitten. Nu was het de beurt aan de jongens. "Ehm... Ik ben Terashima Nobuo. Nobu dus. En ik ben 20." "Mochizuki Yuuji, 18 jaar oud." zei de bruinharige jongen die naast Nobu zat. "Yamabuki Jiro, 19." mompelde een jongen met een haarband. Nu alleen nog het punk-achtige meisje dat aan de andere kant van Hikari zat. Alle ogen waren nu op haar gericht. "Kuroyuki Himeno." zei ze alleen maar. Hikari stootte haar aan. "14." zei ze erachteraan. "14 wat?" vroeg Hikari dommetjes. "14 jaar oud." zuchtte Himeno. Nobu's mond viel open. "VEERTIEN! Ik dacht dat je van mijn leeftijd was!" Hij keek een beetje beteuterd. "Lo~licon." zei Yuuji plagerig. "Chigau yo!" riep Nobu verdedigend. "Als ik een lolicon was zou ik vallen op schattige meisjes met strikjes en kant enzo, zoals Hikari!" Hikari bloosde. "Schattig?" "Oh, dus ik ben niet schattig?" vroeg Himeno met een opgetrokken wenkbrauw. Ik schoot in de lach. Wat een gezellig groepje. "Zij heeft en strik in haar haar." zei Jiro ineens, wijzend naar mij. Ik giechelde. "Oh, ben ik dan ook schattig?" Nobu bloosde een beetje. "Ah... Ja hoor." Ik hield mijn hoofd schuin. "Arigatou. Denk ik." In een beweging trok ik de strik uit mijn haar en knoopte hem om Nobu's pols. "Nu ben jij het schattigst." zei ik vrolijk. Nobu's gezicht vertrok. "Ik ben de oudste hier hoor!" "Trek het je niet aan." Yuuji klopte Nobu op zijn schouder. "Oude omaatjes kunnen ook ontzettend schattig zijn."

Himeno

Wat was dit huis groot! En er was gewoon een zwembad. "Maah.. Ik heb mijn bikini thuis laten liggen" zei ik triest. Miyako duwde me een telefoon in mijn hand. "Bel maar, de chauffeur gaat het voor je halen" zei ze. "Is er een eigen chauffeur?" vroeg ik verbaasd. Mio knikte. "Ik bel zometeen wel" zei ik. Op de telefoon stond een grote sticker waar 'Villa' opstond, dus ik legde hem op het kastje neer dat naast me stond. Miyako duwde de grote deuren open en we stonden in de tuin. Uiteraard een ander gedeelte dan dat we in de keuken hadden gezien. Er lag een groot gigantisch zwembad met rondere vormen en een grote trap om erin te gaan. Er waren 3 glijbanen en verschillende hoogtes duikplanken. "Uwaaaaaa! Sugoii!" zei ik opgelaten. Ow, dit was zo niet mijn karakter. Met wat moeite liep ik door het gras met mijn naaldhakken. Ik ging op mijn knieën aan de rand van het zwembad zitten en ging met mijn hand door het water. Het was lekker warm. "Yay! Ik kan niet wachten om te gaan zwemmen!" zei ik enthousiast. Toen schudde ik mijn hoofd. Normaal doen. Ik stond op en liep koeletjes terug. Miyako keek me vreemd aan. "Oh! Je moet nog een kamer hebben! Ne, Mio-chan.. Waar is de andere vrije ruimte?" vroeg Miyako aan Mio. Mio dacht na. "Oh, bij Hikari-tachi!" zei ze. "Kuroyuki-san! Kom, dan laat ik het snel zien!" zei Miyako vrolijk. Ze pakte me bij mijn arm vast en we gingen terug naar binnen. Snel probeerde ik de weg te onthouden. Rechtdoor, links, rechts vierde deur rechts. Ik keek rond. Naast me stond een bordje met "Hikari en Yamiko" aan de andere kant stond "Nana" Op het blaadje stond een kringetje dat eruit zag alsof er een sigaret op uit was gedrukt. "Wie zijn dat?" vroeg ik. "Hikari en Yamiko zijn een tweeling, ze zijn beide erg verschillend maar heel aardig. En Nana.. die kan je beter maar zelf ontmoeten. Ze is aardig hoor, ze lijkt wel een beetje op je" zei Miyako. Ik knikte. "Aan de overkant slaapt Mio, je weet wel, dat meisje van net" zei ze. Ik glimlachte. Ik liet mijn rugzak van mijn schouder glijden en zette hem naast mijn koffer neer. Samen met Miyako liep ik weer terug. Mio, Yuuji, Jiro en Nobu waren gaan zitten. We gingen erbij zitten. Er was een heel gesprek ondertussen opgang en ik zag iemand naar buiten komen met een schaal met erg veel glazen drinken. "Hikari!" riep Miyako vrolijk en ze zwaaide. Achter Hikari liep een meisje met paars, rood achtig haar en Azusa. Hikari-tachi kwamen bij ons zitten en we pakte allemaal een glas drinken.

Chiharu

Ik drukte op de bel en blies in mijn handen. Wat was die koffer zwaar zeg. Ik bekeek de gevel van de villa. Het huis was gigantisch! Ik grijnsde. Veeeel beter dan het weeshuis. De deur ging open en een mooie jongen met lang, grijs haar verscheen in de deuropening. Zijn ogen verwijdde even toen hij me zag staan. Hij liet zijn blik over mijn lichaam glijden. Mijn paarsrode krullen, losjes opgestoken met een grote witte strik. Mijn zwierige witte jurkje op knielengte. Mijn kleurige sjaal en paarsgroen-gestreepte kniekousen, en mijn lichtbruin leren enkellaarsjes. "Welkom, schone dame." zei de jongen met een verleidelijke glimlach. Hij boog voorover en pakte mijn hand. "Ik ben Urashima Tarou. Waarmee kan ik u van dienst zijn?" Ik trok voorzichtig mijn hand los en boog. "Hajimemashite. Matou Chiharu desu. Ik kom hier wonen." Urashima's ogen lichtten op. "Hier wonen?" Zijn blik viel op mijn enorme koffer. "Waarom zeg je dat dan niet meteen!" riep hij, en hij wilde mijn koffer pakken. "Die kan ik zelf wel dragen hoor!" zei ik snel, en ik pakte mijn koffer op. Urashima leek een beetje uit het veld geslagen. Ik grinnikte en liep naar binnen. Verwonderd keek ik om me heen. In stond in een grote hal met marmeren vloertegels en een hoog plafond. Voor mijn neus was een schuine muur met een hoge, eikenhouten muur. De deur ging open en een bekend gezicht kwam tevoorschijn. "Ah! Otani!" riep ik verrast. Otani draaide zich om. "Matou!" Otani rende naar me toe en bekeek me van top tot teen. "Je kleedt je nog altijd zo raar!" lachte hij. Ik fronsde. "Is dat het enige wat je te zeggen hebt?" Otani grijnsde. "Natuurlijk niet! Isashiburii." Uit één van de gangen kwam een meisje aanlopen. Ze had stijl haar dat iets paarser was dan dat van mij, met een lichtgroene strik erin. "Ah, jij bent één van de nieuwe bewoners neem ik aan?" Het meisje boog. "Nakamura Yuri desu." Otani keek haar aan. "Één van de nieuwe bewoners?" Nakamura knikte. "Er komen er vier vandaag. Niet gehoord?" Otani schudde zijn hoofd. "Ik glimlachte. Ik ben Matou Chiharu. Yoroshiku ne." Nakamura knikte. "Otani en ik brengen je wel even naar je kamer. Otani, draag haar koffer." Ik stak mijn neus in de lucht en liet mijn koffer staan. "Ja Otani, draag mijn koffer." Otani trok een gezicht. "Waarom ik?" "Ja, waarom hij wel?" vroeg Urashima beteutert. "Omdat Nakamura en ik het zeggen." zei ik hooghartig. "Zeg maar Yuri hoor." zei Nakamura. Ik knikte. "Oké, Yuri-chan." Yuri glimlachte en liep één van de lange gangen in. Ik volgde haar, en Otani sleepte protesterend mijn koffer mee.

Introductie: Matou Chiharu en Mochizuki Yuuji

Naam: Matou Chiharu

Leeftijd: 17

Uiterlijk: Paarsrode krullen tot op haar schouders, (http://myanimelist.net/character/22370/Yuri_Nakamura ongeveer deze kleur maar iets roder), Lichtblauwe ogen met lange zwarte wimpers. Ze is nogal klein en flat-chested. Draagt wat aparte kleding, vooral rokjes, en outfits met veel laagjes en veel accesoires. Als het maar niet saai is.

Verleden: Chiharu is opgegroeid in een weeshuis. Haar moeder overleed bij de bevalling, en haar vader was nergens te bekennen. Ze heeft in verschillende pleeggezinnenn gezeten, maar kon niet integreren door haar uitgesproken persoonlijkheid. Ook was ze rebels, en weigerde ze zich aan te passen. Haar onderscheidingsdrang is inmiddels wat minder geworden, en ze komt net in de villa wonen.

Bijzonderheden: Chiharu's passie is fotografie. Ze heeft altijd een camera bij zich en maakt overal foto's van. Het eerste wat haar aan mensen opvalt is of ze bruikbaar zouden zijn als model. Ze heeft een baantje in een alternatieve kledingwinkel, en heeft zo een spiegelreflexcamera bij elkaar gespaard.

Naam: Mochizuki Yuuji

Leeftijd: 18

Uiterlijk: Bruin haar, coupe à la Kukai. Draagt vaak een muts of goggles (of allebei). Heel donkerblauwe ogen met lichtere stipjes en kuiltjes in zijn wangen. Als hij een schooluniform zou dragen, zou hij zijn stropdas niet om doen en zijn bloes open dragen. (Met een T-shirt eronder.)

Verleden: Yuuji komt uit een gezin van 8 kinderen, en is dus veel drukte gewend. Ook moest hij al vroeg voor zichzelf koken, doordat zijn ouders het erg druk hadden. Hij is hierdoor erg zelfstandig, maar voelt zich ook snel gepasseerd, omdat het altijd een strijd om aandacht was.

Bijzonderheden. Yuuji heeft een levendige fantasie, en wil graag schrijver worden. Hij schrijft verhalen en gedichten, en gebruikt dit ook als uitlaatklep. Daarnaast zingt hij heel graag, en schrijft zijn eigen liedjes. Yuuji is een onrustig persoon die graag een geintje uithaalt. Hierin gaat hij best wel ver, soms wordt het gemeen, maar hij zou nooit met opzet iemand kwetsen. Aan de andere kant kan hij ook heel serieus zijn, en als het eropaan komt is hij betrouwbaar en verantwoordelijk.