Mitsuki

-Ara ara, gomen gomen >.< Heb het al aangepast

Sernia en Lydia kwamen binnen lopen. Ze hadden een cosplay als de tweeling Hiiragi uit Lucky Star. Sernia was als Kagami en Lydia als Tsukasa. "Konnichiwa!" zeiden ze ik koor. Makoto stak zijn hand op en ik riep "Konnichiwa!" terug. Karen knikte naar Makoto en mij en we liepen naar de ruimte waar we altijd pauze hielden. "Ik zal de cosplays even halen" zei Karen. Ik ging op een stoel zitten en zette mijn dienblad neer. Karen kwam terug lopen met verschillende kostuums. Ze hing ze aan het rek. "Ikzelf ga als Anna, de receptioniste". Ze haalde een blauwe jurk uit het rek met wat frutsels eraan. "Makoto-kun, jij wordt Edge" ze haalde een roodachtig pak uit de rekken. "Mitsuki, jij gaat als Pamela, een geest uit de bieb" ze trok nog een jurk uit het rek. "Pas eens aan" zei Karen met een grijns. Ik pakte de jurk aan en liep naar de omkleedruimte.

Hikari

-Ehm... Mitsuki? Horen Miku en Tsumugi niet in de repetitie te zitten? (A)-

De repetitie vloog voorbij. Ik was net voor de zoveelste keer de mist in gegaan toen Haruhi weer in haar handen klapte. Nana-san veegde haar haar uit haar gezicht en ging op een stoel zitten. "Gomen ne, Nana-san." prevelde op. Nana-san keek geirriteerd voor zich uit. Met hangende schouders liep ik naar Shin en Takuto toe, die hun gitaren aan het opbergen waren. "Trek het je maar niet aan." zei Shin, terwijl hij zijn zwarte gitaartas dichtritste. "Op de live zelf hoef je toch niet met haar te zingen." Ik knikte braaf. "Maar ik hoop wel dat Mitsuki de volgende keer wel kan." Shin dacht even na. "Dat is pas over twee dagen toch?" Ik knikte opnieuw. Shin legde zijn hand op mijn hoofd. "Daijoubu." zei hij grijnzend.

Tsubasa

Takuto speelde het laatste akkoord en keek afwezig naar Hikari en Nana.
Ik deed mijn haren warrig en besloot voor vandaag geen lintjes in te doen. Voor de verandering droeg ik ook een skinny, normaal droeg ik altijd rokken of jurkjes. Ik stapte mijn kamer uit en liep meteen door naar de zitkamer. Rosette en Lys zaten er ook. ''Ohayo gozaimasu'' zei ik beleefd met een glimlach. ''Ohayo" zeiden Rosette en Lys terug. Ik ging tegenover ze zitten en sloeg mijn benen over elkaar.

Yamiko

Buiten adem liet ik me op een stoel zitten. Kaito keek me tevreden aan. "Je bent echt goed." zei hij met een glinmlach. "Hurusai." mompelde ik. Kaito haalde zijn schouders op en kwam naast me zitten. Ikuto ging op de andere stoel naast me zetten en legde zijn viool neer. "Nog een keer?" vroeg hij verveeld. "Ja, zo." hijgde ik. "Even uitrusten." Kaito lachte en gaf me een flesje water aan. "Het kost je wel veel energie hè?" Even keek ik naar het flesje alsof het vergif was, vervolgens haalde ik mijn schouders op en pakte met tegenzin het flesje aan. "Valt wel mee." zei ik quasi-onverschillig. Kaito schudde grijnzend zijn hoofd terwijl ik het flesje aan mijn lippen zette.

Mitsuki

Ik was nu al bek af. Sinds Makoto en ik waren begonnen met het werk was het café bomvol komen zitten. "Hai! Ik kom eraan na no" riep ik naar een overvolle tafel. Snel pakte ik het dienblad van de toonbank en ging ik naar de tafel toe. Ik zette de glazen neer en liep naar de nieuwe klanten toe die in de deuropening stonden. Het was hier altijd zó druk. Er kwam nog een groep binnen. ''Makoto-kun!" riep ik naar achter. Hij kwam snel aanlopen. Toen zowat iedere gast alles had wat ie nodig had riep Karen ons samen. "Morgen hebben we een thema-dag" zei ze. Ik klapte mijn handen samen. "Sugoii!" Karen grijnsde. "Ne, ne" Makoto stond gewoon met zijn armen over elkaar te luisteren. "Het thema is Atelier Iris.. Zouden jullie zo snel nog aan een nieuwe cosplay kunnen komen?" Makoto en ik schudde ons hoofd. "Dat wist ik wel, daarom heb ik wat voor jullie, als Lydia en Sernia er zo zijn, laat ik het wel zien want nu is het te druk" we knikte. Ik keek naar de klok. Over ongeveer een kwartier kwam de tweeling Lydia en Sernia meewerken. Ze kwamen altijd pas 's middags.

Hikari

Met open mond keek ik hoe Nana-san het eerste couplet van Magnet inzette. Haar stem was zo anders dan die van Mitsuki! Veel rauwer en zwaarder. Bij de bridge moest ik inzetten, maar Nana-san's stemgeluid bracht me in de war en ik zong de verkeerde partij. Nana-san stopte met zingen. "Nani oshite iru?" vroeg ze geirriteerd. Ik bracht mijn handen naar mijn gezicht. "Gomennasai! Tada... Ik ben Mitsuki's stem gewend." Nana-san liet haar wenkbrauwen zakken. "Mitsuki is er niet, dus wen er maar aan." zei ze fel. "Hai." zei ik beschaamd. Tamaki wierp vragend een blik op Shin, die zijn duim opstak. Tamako begon opnieuw, en al snel vielen Shin en Takuto in. Nana-san pakte de microfoon opnieuw en begon opnieuw te zingen. Ik haalde diep adem en viel in. Met grote moeite wist in toon te houden. Tijdens het zingen keek ik naar Takuto, die afwezig aan zijn snaren plukte. Ik vroeg me af of hij Mitsuki net zo miste als ik.

Tsubasa

Ik draaide me nog één keer om in mijn bed maar kon niet meer slapen vanwege de muziek van de bandjes die aan het repeteren waren. Zuchtend ging ik overeind zitten en wreef ik door mijn ogen. Ik schudde mijn hoofd en stapte uit bed. Ik was gewoon geen ochtendmens, dat hoorde ik ook niet te zijn want ik ben nota bene een vampier! Sinds ik in deze villa woonde ging mijn slaap erg achteruit. Ik sjokte naar de badkamer en kleedde me om.
Takuto keek naar Nana en Hikari en begon de intro van Magnet te spelen.

Yamiko

Nog steeds twijfelend volgde ik Kaito de muziekruimte in. "Het is je gelukt! Sasu ga Kaito!" kraaide Haruhi. Ze gebaarde naar een stoel, achter in de zaal waar Ikuto achterovergezakt in hing. Zijn donkerhouten viool lag werkloos in zijn schoot en een klein blauw katmensje zweefde boven zijn schouder. "Ikuto! Het is Yamiko!" kirde Yoru, terwijl hij met zijn kattenpootjes zwaaide. Ikuto keek verveeld op. "Dat werd tijd." zei hij alleen maar. Ik trok een gezicht. "Ga jíj de vioolpartij doen?" Ikuto knikte. "Als het je niet bevalt moet je bij Haruhi gaan klagen, maar ik schat je kansen erg klein in. Hij kwam overeind en zette zijn viool onder zijn kin. Ik zuchtte geirriteerd. "Begin nou maar gewoon." Ikuto sloot zijn ogen en begon te spelen. Ongeduldig wachtte ik tot ik moest invallen, ondertussen begon Kaito al met zingen. Af en toe keek hij me even aan, alsof de woorden aan mij gericht waren.

Mitsuki

Met een brede glimlach ging ik het café in. Makoto kwam achter me aan. "Hi Mitsuki-chan!" riep Karen vrolijk. Ze zag er echt geweldig uit in haar Miku cosplay. Haar donkerblauwe haren zaten in twee gigantische staarten. Ik zwaaide en keek het café rond. Rechts in de hoek zaten twee mannen die eruit zagen alsof ze op kantoor thuis hoorde en links zat een groep jongens. Makoto liep naar de jongens en de mannen waren al voorzien van wat te drinken. Ik liep naar Karen toe. "Aah, je hebt een nieuwe cosplay" Karen nam me van kop tot teen op. "Hai na no!" riep ik vrolijk met een hoge stem. Karen lachte. "Goedzo!" De bel rinkelde en ik draaide me naar de deur. Ik boog en zei vrolijk "Irrashaimasen na no" Er stond een jongen met zijn vriendin voor mijn neus. "Tafel voor twee" bromde de jongen. Ik glimlachte en wees ze een tafel.

Yamiko

Ik liet me op het zachte gras vallen en leunde achterover. Het was weer mooi weer vandaag. De zon scheen op mijn gezicht, ik sloot mijn ogen. "Yamiko!" riep ineens een stem. Ik deed één oog open. Kaito kwam op me afgelopen. "Nani?" vraag ik onverschillig. Kaito liet zich door zijn knieën zakken en ploft naast me neer. "Haruhi is kwaad omdat je er niet bent." deelde hij mee. Ik haalde mijn schouders op. "Dus?" Kaito keek me aan en hield zijn hoofd schuin. "Heb je nagedacht over mijn aanbod?" Ik dacht even na. "Aanbod? Om met je te zingen?" Ik lachte schamper. "Volgens mij was dat Haruhi's idee." Kaito schudde zijn hoofd. "Het aanbod om Haruhi over te halen." Ik kwam half overeind en keek Kaito van opzij vragend aan. "Wat wil je nou?" vroeg ik uitdagend. Kaito staarde recht voor zich uit. "Dat wilde ik jou vragen." Ik trok een gezicht en liet me weer achterover vallen. "Je zult toch echt wat duidelijker moeten zijn." Kaito knikte. "Je hebt gelijk." Hij draaide zich om en zette zijn handen aan weerszijden van mijn hoofd in het gras. Hij leunde over me heen en keek me recht in mijn ogen. Zijn schaduw bedekte mijn hele gezicht. "Wil je met mij zingen op de live?" zijn blik was bloedserieus. Zijn blauwe haar viel langs zijn gezicht naar beneden en zijn ogen priemden in de mijne. Ik deed mijn mond open om te antwoorden, maar toen flitsten zijn woorden van de vorige dag door mijn hoofd. "Wees eerlijk tegen jezelf. Er ging een rilling door mijn lichaam, gevolgd door het gevoel alsof mijn hele lichaam langzaam bevroor. Kaito knipperde met zijn ogen. "Wil je dat?" vroeg hij nogmaals. Ik kon het niet. Ik kon niet meer liegen. "Hai." antwoorde ik ademloos. Kaito glimlachte, en kwam overeind. "Dewa, ikuso!" Binnen een tel stond hij overeind. Ik lag nog steeds op mijn rug en staarde verbijsterd naar boven. Naar Kaito. Het was weer de vrolijke, klunzige Kaito, die zojuist helemaal verdwenen was. Deze onnozel grijnzende Kaito stak zijn hand uit en hielp me overreind.

Mitsuki

"Sorry dat ik laat ben!" riep Takuto toen hij binnenkwam. Hij liep meteen door naar zijn groep. Ik fietste rustig richting de stad. Ik negeerde alle blikken die op me geworpen werden en grijnsde alleen maar. Ik naderde drukkere wegen en grotere gebouwen. Ik zag een klok en begon me wat meer te haasten. Eenmaal bij het café parkeerde ik mijn fiets en ging ik via achterom naar binnen. "Yo, Mitsuki" zei een bekende stem toen ik bij mijn hokje stond. Ik keek om. 'Konnichiwa Makoto-kun" zei ik terug tegen een jongen met blond haar en groene ogen. Hij droeg dezelfde kleding als Kiriya Kaito van Shining Tears x Wind. "Mai-san kon vandaag niet, dus we zijn vandaag alleen met Karen" melde hij. Ik knikte en stopte mijn fietssleutel in mijn hokje.

http://myanimelist.net/character/2335/Kaito_Kiriya/pictures
Als je geïntereseerd zou zijn

Hikari

Nobu-san, Nana-san en Tamaki bogen alledrie tegelijk hun hoofd. "Yoroshiku onegaishimasu." zeiden ze in koor. Haruhi knikte tevreden. "Yosh! Laten we beginnen! Tamaki, jij kan piano spelen voor de Magnet-meiden!" Ze wierp een blik op mij en zocht de rest van de zaal door met haar ogen. "Ara? Mitsuki-pyon wa?" Mio stak haar hand op. "Ano, Mitsuki-chan moet werken vandaag." "Sou ka..." mompelde Haruhi afwezig. "En Takuto?" niemand antwoorde. Haruhi haalde haar schouders op. "Zal wel te laat zijn. Dan moeten jullie maar vast beginnen. Nana-san, neem jij Mitsuki's vocalen voor nu even over?" Nana-san wees verbaasd op haar borstkas. "Atashi? Betsuni ii kedo..." "Mooi." zei Haruhi zonder naar Nana-san te luisteren. "En dan kan Nobu-san de gitaarlijn wel doen tot Takuto er is." Nobu-san knikte langzaam. Haruhi keek opnieuw de zaal rond. Haar blik bleef even hangen op Kaito, en toen op mij. "Yami-chan wa doko?" Ik keek ongemakkelijk de zaal rond, alsof ik dacht dat ze er wel was, ookal zag Haruhi haar niet. "Shiranai." zei ik zachtjes. "Mooh! Ano ko..." riep Haruhi geirriteerd. "Jij!" ze wees dreigend op Kaito. "Ga jij haar eens even ophalen!" Kaito keek verbaasd op. "Ore? Doushite?" "Omdat jij met haar moet zingen natuurlijk!" riep Haruhi alsof het gesneden koek was. Kaito stond op en liep vertwijfeld de deur uit. Ik keek hem bezorgd na. Had onee-chan haar rol in de live nou geaccepteerd of niet?

Mitsuki

"Muh" ik wilde ook naar de bandrepetitie. Met een zucht liep ik door en ging ik de huge garage in. Ik pakte mijn fiets en hing het bord met het logo van het café eraan. "Mata ne" riep ik naar niemand in het bijzonder. Takuto was te laat voor de repetitie omdat Mitsuki K hem tegenhield. "Maar dan gaan we dus?" "Jahaa, straks, ik heb nu repetitie" 'Ureshii" Mitsuki liep vrolijkend glimlachend weg. Takuto schudde zijn hoofd en ging de zaal in.

Hikari

Met mijn mond nog vol brood haastte ik me naar de muziekruimte, op de voet gevolgd door Kuze-san en Mizuki. Haruhi stond ons al op te wachten en klakte afkeurend met tong. "Hosoi yo, antatachi!" Ik keek haar verontschuldigend aan en boog mijn hoofd. "Gomennasai." Haruhi's strenge blik veranderde in een ongewonden grijns. "Ga nou maar snel naar binnen!" Opgelucht liepen we de zaal in en gingen op één van de houten banken zitten. Haruhi ging voorin de zaal staan als een leraar voor de klas. Niemand wist precies hoe en waarom, maar toen deze groep ontstaan was had Haruhi zichzelf meteen tot voorzitter gebombardeerd, en niemand had haar tegengesproken, dus was ze nu nog steeds de voorzitter. Haruhi klapte in haar handen. "Vandaag,"
begon ze opgewonden. "Mogen we drie nieuwe leden verwelkomen!" Ik sloeg mezelf tegen mijn voorhoofd. "Da's waar ook!" fluisterde ik. Haruhi gebaarde sierlijk naar de deur, die openzwaaide, alsof ze er een toverspreuk over uit had gesproken. Door de openstaande deur liepen drie figuren naar binnen, Nana-san, Nobu-san en Tamaki.

Mitsuki

Ik was redelijk snel klaar met eten en liep de eetkamer uit. Van te voren mijn servies op te hebben geruimd. Over een half uur moest ik aanfietsen dus ik ging me alvast omkleden. Ik liep naar mijn kast met cosplay kleding. Ik had namelijk twee kasten in mijn kamer. Even door de kast kijkend pakte ik het zoete, roze jurkje en de strik. Ik had geen pruik, dus dat betekende dat ik heel veel werk aan mijn haar moest besteden. Met de kleding in mijn hand liep ik mijn eigen badkamer in en kleedde ik me om. Ondertussen probeerde ik de hoge stem van Hina Ichigo na te doen en eindigde ik al mijn zinnen met 'na no' of 'unyuu'. Mijn haar was stukken langer dan dat van Hina Ichigo dus ik stak er flink wat speldjes in. Het werkte niet dus ik haalde ze er weer uit. Ik zuchtte, dit ging niet werken. Ik liet mijn haar maar los hangen en deed de grote strik in mijn haar. "Kawaii na no" zei ik zachtjes met een blik in de spiegel. Ik was helemaal gesmolten toen ik het pak in de winkel zag hangen. De reden dat ik dit al aantrok voordat ik op mijn werk was, was om klanten te trekken. Het was een tip van Misumi Karen, mijn bazin. Ze droeg zelf ook altijd te gekke cosplays.

Yamiko

"Ne, Yami-chan," vroeg Nagihiko samensweerderig. "Wat gebeurt er als jij een chara-changi doet met Mayu?" Mayu vloog mijn tas uit. "Sore ga-" Ik greep haar voor ze iets kon zeggen en duwde haar ruw terug in mijn tas. "Niemand vroeg jou iets." snauwde ik, waarna ik me weer tot Nagihiko wendde. "Ano... Hazukashii desu!" mompelde ik, en ik voelde dat ik rood werd. "Ja, daar hebben we allemaal last van." zei Amu met een zucht. Nagihiko knikte instemmend. "Hazukashi? Nee hoor!" zei Kukai luchtig. Hij gebaarde naar Daiichi en ineens verdween er een gouden sterretje in zijn rode haar. Hij stond op en begon met onigiri te jongleren. Amu zuchtte nogmaals. "Ja hoor Kukai, wrijf het er nog maar even lekker in!" Suu keek afkeurend toe. "Spelen met je eten..." mompelde ze verontwaardigd.

Mitsuki

"Kom je vanmiddag naar de bandrepetitie?" vroeg Mio. Ik schudde mijn hoofd. "Ik moet werken" zei ik. Mitsuki K hoorde dat en besloot dat ze in die tijd met Takuto wegging. Takuto luisterde met Mio en mij mee. "Oh, jammer" zei Mio. Ik glimlachte. "Ik kan het niet maken weer niet op te komen dagen op mijn werk" zei ik nog. "Oi, Takuto-kun, je had nog beloofd een keer in het café te komen" zei ik toen. "Wat moet ik in een cosplaycafé?!"

Hikari

Ik keek de eetkamer rond. Op zoek naar een plekje. In de hoek van de kamer zag ik Mizuki en Kuze-san zitten. Mizuki ving mijn blik en klopje op de stoel naast zich. Ik haalde diep adem en liep naar hun tafeltje toe. "Ohayo gozaimasu!" zei ik tegen Mizuki. "Ohayo." zeiden Mitsuki en Kuze-san in koor. Kuze-san keek me geïntrigeerd aan. "Ik heb nogal wat gemist gisteren?" zei hij met een blik op Mizuki. "Bij bandrepetitie." voegde hij eraan toe. "Eh...ja." Ik groef in mijn geheugen. "Ik ga Magnet zingen met Mitsuki!" riep ik uitgelaten. Kuze-san floot bewonderend. "Toe maar, wij houden het bij The Courage To Live." Ik knikte. "Ik weet het. Ikuto neemt de viool op zich bij Cantarella, en Nanaka speelt Yume no Tsubomi met Utau, dus de andere vioolstukken zijn bezet, denk ik." Kuze-san grijnste. "Maakt niet uit. The Courage To Live is mijn favoriete stuk om te spelen." Hij werpt een liefdevolle blik op Mizuki. "Maar wat zei je nou?" zei Kuze-san geïnteresseerd. "Cantarella? Wie doen dat dan?" Ik wierp schichtig een blik op onee-chan, die met Amu-chan en haar vrienden aan het eten was. "Ano... Onee-chan met Kaito-kun. Dat wilde ze eigenlijk niet, maar Haruhi had het al besloten." Kuze-san lachte. "Dus we gaan Yamiko-chan horen zingen! Dat is zeldzaam!" Mizuki glimlachte. "Tanoshimi!"

Mitsuki

"Je was aan het praten in je slaap, vannacht' zei Takuto zachtjes. "Ara?" "Je zei iets van.. Taskete en Mamoru" zei Takuto. Ik dacht na en haalde mijn schouders op. "Ik kan me niet herinneren wat ik gedroomt heb" zei ik. "Ach, het zal vast niet een nachtmerrie zijn geweest, je sliep best rustig" "Hoelang ben jij wakker geweest?!" "Nog zo'n anderhalf uur nadat jij in slaap viel" "Wat heb je in godsnaam gedaan dan?" Takuto's wangen kleurde en hij zei niets meer. Tsumugi kwam aanlopen met eten, gevolgt door Chrno en Ayane. "Hai, dozo" zei Tsumugi terwijl ze de spullen neerzette. Mio keek met een groot vraagteken naar mij en Takuto. Ik glimlachte onschuldig en pakte wat te eten. Suiseiseki hees zich in een stoel tegenover ons. Takuto's gezichtsuitdrukking veranderde. "Baka" siste hij. "Chibi ningyen desu" zei Suiseiseki gemeen terug. "Nyaa, ik ben niet klein!" Mio en ik lachtte.

Hikari

Ik liep, nog steeds met Nana-san en Nobu-san op sleeptouw, de eetkamer in. "Hier eten we dus iedere dag." zei ik monotoon. Ik voelde me net zo'n gids die een rondleiding gaf door een museum. Ineens stormde er nog een gedaante de eetkamer binnen. "NANA!" gilde een meisje van Nana-san's leeftijd met een hoog voorhoofd, roodbruin haar en schattige, meisjesachtige kleren. "Hachi?" vroeg Nana-san verbaasd. "Wat doe jij hier nou weer?" Het meisje ging aan Nana-san's schouder hangen en zette een gekwetste blik op. "Hidoi yo Nana!" jammmerde ze. "Waarom heb je mij niet verteld dat Shin-chan ons had gevraagd hier te komen wonen?" Nana-san keek onschuldog het raam uit en floot alsof ze niks hoorde. "Mooh, Nana." mompelde Nobu-san. Hij pakte Hachi's hand en wees haar een plekje aan tafel. Nana-san liep achter hen aan en stak haar hand op. "Bedankt voor de rondleiding!" zei ze nog, voordat ze ging zitten.