Mitsuki

Lys sprong boos overeind. "MOOH! BAKA!" gilde ze boos tegen Rosette. "Je hebt het verpest doos!" "Geez, relax man!" bromde Rosette tegen Lys die totaal uit haar slof was geschoten. Toen merkte Lys dat ze werd aangestaard door een verwarde Mitsuki en een woedende Takuto. Lys greep Chrno en Hikari bij hun polsen en trok hun mee het café uit. Rosette stak haar tong nog uit naar Takuto en Mitsuki en ging er toen achterna. Lys stopte met lopen en draaide zich om naar Rosette. Ze probeerde zichzelf ondertussen rustig te krijgen. "Ik ga NOOIT meer met jou mee met zoiets!" zei ze. "Je hebt het helemaal verpest voor ons én voor Mitsuki. Ik wil dat je je excuses aan gaat bieden" zei ze streng. "Je bent mijn moeder niet" zei Rosette beledigt. Takuto en Mitsuki kwamen ook het café uit lopen. "Nyaaa! Mag ik vragen waar dát in hemelsnaam op sloeg" zei hij met een wijzende vinger naar Rosette. Ik deed mijn werk :)

Hikari

Lys staarde afwezig voor zich uit, terwijl Rosette nieuwsgierig over de de krant gluurde. "Ne, Rosette." begon ik voorzichtig. "Zo te zien gaat er niks gebeuren. Mo, kaeru?" Rosette keek me woest aan. "Nani atena yo?! Hoe kun je dat nou zeggen? Hoe weet je nou of er nog iets gaat gebeuren, we zitten hier net, misschien zoent die wannabe Mitsuki Takuto wel op het moment dat wij net weg zijn!" "Rosette, ssh!" zei Lys angstig, maar Rosette schreeuwde gewoon verder. "Het mag jullie misschien niets uitmaken, maar ik sta niet toe dat dat kind Mitsuki's Takuto afpakt, zo zouden jullie ook moeten denken! Wat zijn jullie nou voor vriendinnen! Takuto is van ónze Mitsuki! Niet van díe Mitsuki!" Zonder erbij na te denken stak ze haar vingen priemend in de richting van het meisje dat nu verbaasd naar ons zat te kijken. Ik sloeg vol schaamte mijn handen voor mijn gezicht. Uit mijn ooghoek zag ik nog net dat Takuto woedend onze kant op keek.

Lys

Jup, ik ga wel vanuit Lys schrijven xD

Ik ergerde me aan Rosette. Geez, dit was echt waanzin. Onhandig probeerde ik ook nog wat mee te kijken. Takuto en Mitsuki leken niets meer te doen dan praten en lachen. Hoe lang zouden ze elkaar al kennen? Als Mitsuki hier achter kwam zou ze vast verdrietig worden. Ik herinnerde me weer de tijd wanneer ik haar ontmoette. Ze was helemaal in paniek omdat Takuto weg was zonder iets te zeggen en ze vroeg ons, Siva en ik, of we ergens een jongen met een staartje hadden gezien. Ze had alleen niet door dat wij bij het woord 'staartje' aan een dierenstaart moesten denken. Ze was ook aardig beledigt toen wij de slappe lach kregen. Ik glimlachte.

Yamiko

Hijgend kwam ik voor Ikuto's voeten tot stilstand. Ik zette mijn handen op mijn knieën en probeerde te praten, wat nog niet ging omdat ik buiten adem was. Ikuto keek met één opgetrokken wenkbrauw op me neer. "Waar..... is ze?" wist ik eruit te krijgen. Ikuto keek me niet-begrijpend aan. "Ma...yu." hijgde ik. "Waar is.... Mayu?" Ikuto vertrok geen spier. "Waarom zou ik weten waar jouw Shugo Chara is?" Hij boog spottend voorover. Ik voelde mijn handen en gezicht gloeien. Gevolgd door een golf van wanhoop. Uitgeput zakte ik in elkaar op het koude marmer. "Waar is ze?" mompelde ik, nog steeds buiten adem. "Alsjeblieft... Waar... is Mayu?"

Mitsuki

Nu was het Lys die langs de krant heen keek. Ze zag Takuto wat bestellen en weer weg lopen. Mitsuki begon vrolijk tegen hem te praten. "Er is nog niets aan de hand" rapporteerde Lys aan Rosette. Rosette knikte tevreden. Hikari keek onder de krant door. "Ik voel me net een crimineel" zei Lys. Chrno knikte. Een vrouw van achter de bar liep met twee glazen drinken naar de tafel van Takuto en Mitsuki en zette de glazen neer.

Yamiko.

Onze rennende voetstappen galmden over het marmer in de gang. Ik verbaasde me erover hoe snel Kukai was. Hijgend bleef ik staan. Ik had zo'n slechte conditie. Kukai kwam bijna piepend tot stilstand. "Daijoubu?" vroeg hij toen hij terug liep naar het plekje waar ik stond. Hij was niet eens buiten adem. "Ja hoor." zei ik vlak. Ik balde mijn vuisten tegen de steken ik mijn zei en begon langzaam weer te joggen. Kukai knikte goedkeurend en racete weer verder. Met de grootste moeite kon ik hem bijhouden. Vaag vroeg ik me ergens af waarom we eigenlijk renden.

-Dat is dus een typisch gevalletje van een inspiratieloos stukje! x'D Maargoed...

Mitsuki

"Ben je nou echt zo dom?! Ze zien ons toch als we naar binnen lopen!" zei Lys hijgend. "Ach wel nee, die hebben het toch te druk met andere dingen" zei Rosette en ze kreeg gelijk. Toen ze naar binnen liepen werden ze niet opgemerkt. Takuto zat met zijn rug naar hun toe en Mitsuki merkte niets. Rosette leidde iedereen naar een tafel in de hoek en pakte een krant die ze zo opensloeg dat ze praktisch onzichtbaar waren. "Geez, hoe verzin je het toch" mompelde Lys. 'Shht!" siste Rosette nijdig. Chrno gluurde om het hoekje van de krant heen. Hij dook snel terug toen Takuto opstond en naar de bar liep. Ik werkte ondertussen verder in een café om de hoek.

Hikari

Chrno, Lys en ik renden half struikelend achter Rosette aan door het centrum. Ik vroeg me af of het Mitsuki en Takuto niet op zou vallen dat ze gevolgd werden. Langzaam kwamen we dichterbij. Net toen ik dacht dat mijn benen het niet meer zouden houden trapte Takuto op de rem, liet Mitsuki afstappen en zette zijn fiets op slot. We vlogen vliegenvlug een steegje in voordat ze omkeken. Hijgend liet ik me langs de muur omlaag zakken. Rosette gluurde om de hoek. "Ze gaan een caféetje in." fluisterde ze, wat nogal overbodig was, want ze waren duidelijk buiten gehoorsafstand. "En nu?" vroeg Lys buiten adem. "Laten we hier gewoon wachten tot ze naar buiten komen." opperde Chrno. "Ik dacht het niet!" riep Rosette meteen. "Dan zien we niet wat er gebeurt!" Ze greep Chrno bij zijn pols en wenkte ons. Behendig kroop ze langs het raam en kwam naast de deur overeind, klopte haar kleren af, haalde diep adem en legde haar hand op de deurknop. "Gaan we naar binnen?" vroeg Lys verbaasd. Rosette rolde met haar ogen. "Natuurlijk gaan we naar binnen! Hoe houden we haar anders tegen als ze hem probeert te zoenen?!"

Mitsuki

Takuto stak de weg over en fietste de stad in. Rosette mocht er met de auto niet in en vloekte. "Ik parkeer hem daar en dan gaan we ze lopen achterna" zei ze. "Heeft iemand enig idee waar ze naartoe gaan?" vroeg ze daarna. Lys schudde haar hoofd. "Ze kunnen zoveel gaan doen, ijs eten, iets gaan drinken, gewoon rondlopen" begon Chrno. "Als ze maar uit het cosplaycafé blijven" zei Lys ernstig. Hikari knikte instemmend. Takuto zette zijn fiets op slot en Mitsuki wachtte geduldig op hem. Samen liepen ze verder. "Tanoshii ne" zei ze vrolijk met een warme glimlach. Takuto haalde zijn schouders op en stak zijn handen in zijn jaszakken. Rosette gooide de autodeur dicht en tikte ongeduldig met haar voet op de grond. "Hayaku!" zei ze. Lys, Hikari en Chrno stapte snel de auto uit. Ik werkte rustig door.

Yamiko

Kukai knikte nadenkend. "En Ikuto liet merken dat hij iets wist?" Ik krabde aan mijn kin. "Nou... Eigenlijk zei hij helemaal niets, maar Yoru vroeg waar Mayu was en zei dat ik haar vaker naar buiten moest laten. Op een heel plagerig toontje." Kukai knikte. "Ja, ik weet wat je bedoelt. Yoru wil nog wel eens grapjes uithalen, maar om een Shugo Chara te ontvoeren..." Ik haalde mijn schouders op. "Maar waar kan ze dan zijn?" Kukai fronsde. "Ik weet het niet, ik denk niet dat Ikuto en Yoru haar hebben, maar misschien weten ze wel iets." Ik rolde met mijn ogen. "Dat lijkt me duidelijk ja!" Kukai keek schuin omhoog naar zijn Shugo Chara. "Daiichi, voel jij Mayu's aanwezigheid?" Daiichi concentreerde zich en schudde toen zijn hoofd. "Nee, maar wel die van Yoru!" Ik vloog overeind. "Breng me dan naar hem." Daiichi knikte en vloog vooruit. Kukai stond ook op en samen renden we achter Daiichi aan.

Mitsuki

Ik had ondertussen niets door en werkte gewoon verder. Ik poetste een tafel schoon en ging vrolijk neuriend naar de andere. Lys slaakte een gilletje toen ze bijna tegen een lantaarnpaal knalde. Ze kwam uit een ver arabisch land en was helemaal geen auto's gewend. Haar gezicht zag een beetje groenig. Chrno hield zijn stoel goed vast en Rosette leek alleenmaar plezier te hebben. Ze trapte fors op de rem toen ze Takuto zag fietsen. Takuto en Mitsuki merkte niet dat ze gevolgd werden. Takuto fietste rustig door. "Wat een aso! Hij laat haar gewoon achterop zitten! Als hij met Mitsuki gaat moet ze altijd zelf fietsen" zei Rosette boos. "Ne, Chrno" Chrno knikte en staarde naar buiten. Lys stak haar hoofd tussen de opening van de voorste twee stoelen. Hikari probeerde dat ook maar Lys zat in de weg.

Hikari

"Matte kudasai!" riep ik terwijl ik half struikelend over het grindpas rende, in een poging Rosette, Chrno en Lys bij te houden. Rosette gebaarde dat ik op moest schieten. Ze liep naar haar auto en stapte achter het stuur. "Ga jij rijden?" vroeg Chrno angstig. "Wie anders?" zei Rosette nochalant. "Ik ben de enige hier die het kan." Lys schoot in de lach. Dat was zwaar uitgedrukt. Lys en ik kropen op de achterbank en Chrno nam de bijrijders stoel. Rosette stak theatraal haar vuist in de lucht. "Laat operatie "Red Mitsuki's Liefdesleven" beginnen!" riep ze vastbesloten. Chrno rolde met zijn ogen. "Ligt het aan mij of heb je hier gewoon plezier in?" Rosette antwoordde niet en trapte op het gaspedaal. Even later scheurden we over de afrit van het terrein af.

Tsubasa

"Hikari, Chrno en Lys, jullie gaan mee!" besloot Rosette. Ze sloeg haar armen over elkaar. "Hoe weet je dan waar ze zijn?" vroeg Lys die Rosette uitdagend aankeek. Rosette was even sprakeloos en Chrno grinnikte. "We vinden ze wel! Pak allemaal jullie fiets!" zei Rosette. Ik zocht in verschillende kamers en zag Yuuki toen met Zero zitten. "Konnichiwa" zei ik vrolijk tegen de twee. 'Tsubasa-chan" zei Yuuki vrolijk. Zero zei niets. Ik zag dat ze aan het kaarten waren. Dat had ik ze nog nooit zien doen. "Doe je mee?" vroeg Yuuki. Ik haalde mijn schouders op. Yuuki klopte op de stoel naast haar en ik ging er zitten. "We maken even dit potje af en dan mag jij ook meedoen" zei ze aardig. Ik glimlachte en knikte.

Yamiko

Haastig duwde ik de deur van mijn kamer open en rende naar het kastje waar Mayu's ei altijd lag. Het was weg. "Kuso!" riep ik buiten adem, en struikelend rende ik weer naar buiten. Haverwege de gang bleef ik hijgend staan. Waar was Ikuto? Als ik nu Mayu bij me had gehad zou ze nog handig kunnen zijn, dan zou ze Yoru's aanwezigheid misschien kunnen voelen. Ik zette mijn handen op mijn kniëen en wachtte tot ik wat minder moe was. Ineens hoorde ik voetstappen achter me. Met een ruk draaide ik me om en keek in een grijnzend gezicht omlijst met warrig, rood haar. "Kukai." hijgde ik. "Je moet me helpen."

Tsubasa

"Maar dan ga ik ook mee!'' zei Lys. Ze was hartstikke nieuwsgierig geworden. Siva, die toevallig in de buurt was, hoorde dat en verscheen ineens achter Lys. "Ik laat jou niet alleen gaan" zei hij zacht. "Mooh, er lopen hier echt geen demonen rond die me onverwacht aan zouden vallen vanwege mijn Hanatsuki!" zei Lys boos. "Hanatsuki?" vroeg Rosette. "Leg ik nog wel uit" zei Lys zachtjes. Siva bromde wat en verdween weer. Ik hoorde wat herrie in de gang maar negeerde het. Stilletjes liep ik de kamer uit, opzoek naar Yuuki.

Hikari

"Ga je dan ook mee?" Rosette keek me uitdagend aan. "Eh?" verbaasd wees ik op mijn borstkas. "Demo..." "Mooh!" zei Rosette geirriteerd. "Wat als hij haar zoent ofzo?" Ik schrok. "Eh? Zou hij dat doen?" Rosette haalde haar schouders op. "Niet als wij het kunnen voorkomen." Ik begon te twijfelen. Chrno vond het hele plannetje maar niks. "Maar ik weet helemaal niet waar ze heen gaan!" sputterde ik tegen. Rosette grijnsde onheilspellend. "Ik heb misschien wel een idee..."

Mitsuki

Ik kleedde me snel weer om in mijn eigen cosplay en liep terug het café in. Het was intussen weer wat drukker geworden. Ik bekeek de cosplay van de tweeling. Ze maakte het altijd zelf en ik was zwaar onder de indruk. Ik werd gewenkt naar een tafel en liep er naar toe. Met een vriendelijke glimlach nam ik de bestellingen op (A).
"Dat meen je niet!" zei Rosette. Hikari wist even niets te zeggen. "Wat een eikel" mompelde Rosette. Takuto zat inmiddels op zijn fiets. Mitsuki zat bij hem achterop en was nogal happy. Takuto's gezicht stond een beetje op onweer. Hij hoopte dat dit hem niets verkeerds op ging leveren. Lys had zich ondertussen ook bij het groepje bij Hikari gewurmt. "Het is niet waar" zei ze met grote ogen en een verbaasde uitdrukking. "Zullen we hem volgen!" zei Rosette vrolijk. Chrno haalde zijn schouders op. "Ik denk niet dat hij dat waardeert" zei Lys. "En dat interesseert mij lekker niets" zei Rosette met een knipoog naar Lys.

Hikari

Verbaasd keek ik Takuto na. Waarom mocht ik niets tegen Mistuki zeggen? Betekende dit dat hij verliefd was op Mitsuki K? Ik slaakte een zucht. Chrno liep langs. "Daijoubu?" zei hij onzeker. Hij keek me bezorgd aan. Ik dacht even na. "Ne, Chrno." begon ik voorzichtig. "Stel dat een vriendin van je misschien meer dan vriendschap voelt voor haar beste vriend, en je dan weet dat die beste vriend met een andere vriendin van hem, die misschien ook meer dan vriendschap voor hem voelt, met hem uitgaat. Maar die beste vriend, die dus met die andere vriendin uitgaat, zegt tegen je dat je dat niet moet zeggen tegen die beste vriendin die dus ook een vriendin van jou is, en je weet dat het die vriendin waarschijnlijk heel erg zou kwetsen als ze erachter kwam dat je voor haar zou verzwijgen dat haar beste vriend was uitgegaan met die andere vriendin die er dus ook misschien meer dan vriendschap voor voelt. Helemaal als die vriendin zelf inderdaad meer dan vriendschap voelt voor die beste vriend, maar het zou haar ook kwetsen als ze hoorde dat die beste vriend tegen haar vriendin had gezegd dat ze voor haar, die vriendin dus, moest verzwijgen dat hij met die andere vriendin uitging. Wat zou je dan doen?" Chrno keek me verward aan. "Ik volg je niet..." mompelde hij. Rosette was er inmiddels bij komen staan. "Wat?!" riep ze verbaasd. "Gaat Takuto uit met Mistuki K?"

Mitsuki

Takuto liep de gang op en kwam Mitsuki K tegen. "Zullen we nu gaan?" Takuto knikte wat afwezig. Hij zocht Hikari even. "Oi, zeg niets tegen Mitsuki" fluisterde hij zacht tegen haar. Toen verdween hij met Mitsuki K door de deur.
Karen trok de rits op mijn rug dicht. De jurk paste perfect. "Als je je gezicht wit maakt, net als je armen en hals zie je er perfect uit. Je wilt vast geen pruik op.. Ach, je bruine haren hebben ook wel iets" dat laatste mompelde Karen wat zachter. Ik bekeek mezelf in de spiegel en grijnsde. Het zag er best gaaf uit. Een paar weken geleden has Karen ieder personeelslid de game Atelier Iris 3 gegeven, ze was er zelf nogal verslaafd aan. Ik had het een paar keer gespeeld maar ik was nooit verder gekomen als chapter 2. Ik wist wel dat Pamela de geest was, ik had haar altijd gaaf gevonden en nu mocht ik haar cosplayen! "Arigatou, Karen-san" zei ik. Makoto kwam aanlopen in zijn Edge pak. Het was een beetje te groot. Karen bekeek het even. "Oké, dat moet nog wat aangepast worden. Ik neem het vanavond mee naar huis en dan verstel ik het een en ander. Als je morgen wat eerder wilt komen kun je kijken of het pest" zei ze.

Yamiko

Ik liep achter Ikuto aan de zaal uit en liep richting mijn kamer. Ikuto moest blijkbaar dezelfde kant uit. Ik liep achter hem aan en keek opzij, door de hoge ramen in de muur van de gang. De zon scheen fel naar binnen. Ineens stond Ikuto stil. Het was zo onverwachts dat ik bijna tegen hem aanknalde. Yoru vloog naar me toe en bleef voor mijn gezicht hangen. "Waar is Mayu-chan?" piepte Yoru plagerig. Ikuto draaide zich langzaam om. Ik trok een rimpel in mijn voorhoofd. "Op mijn kamer." zei ik langzaam. "Ik was alleen buiten toen Kaito me kwam halen." Ikuto keek me doordringend aan. "Moet je haar niet wat meer naar buiten laten?" vroeg Yoru. Ikuto bleef me maar aanstaren, maar zei niks. "Ehm... Nee... Weet ik niet. Wat gaat dat jou nou meer aan." Ik zei het meer tegen Ikuto dan tegen Yoru. Ikuto draaide zich weer om en liep weg. Yoru vloog achter hem aan. Ik bleef verbaasd in de gang achter.